Tıpkı bir metnin iç ve dış ilişkilerini yorumlayabildiğimiz gibi, bir eylemin çoklu bağlantılarını inceleyebiliriz, çünkü eylemler, metinde olduğu gibi, bir dünyaya gönderme yapan bir iç yapı içerir; ve kendilerini daha geniş dünyaya bağlayarak, metnin gönderme işlevine benzer şekilde dışarıya doğru bir şey yansıtırlar.

Metafor gibi, insan eylemi de bir şekilde insan gerçekliğini temsil etmekle meşgul olduğu için mimetik nitelikler gösterir. Bir yarı metin olarak, insan eylemi, “diğer her metin gibi, bir bütün olarak parçalarının bir işlevi olarak yorumlanması ve bunun tersi de geçerli olması nedeniyle, bir tür yorumbilimsel daireye yer açar.

Dünya açık uçludur çünkü söylediğimiz şeyler, ürettiğimiz metinler, yaptığımız şeyler ve yaptığımız şeyler de yoruma açıktır.

Ricoeur, insanlık durumunu ve kendisini gizeme kaydetme yollarını daha iyi anlamak için, yazılı olarak veya “her türden belge ve anıtlar dahil olmak üzere ” yazıya benzer sabitleme” denir.

Bu “yaşam belgeleri”, olayların ve kamusal anıtların yanı sıra, insanların kendilerinin eylemlerine ek olarak, “sosyal imgelemdeki” her türlü “yaşam ifadesini” veya “kültürel eseri” kapsar. Ricoeur’un inancı, şeylerin işaretler aracılığıyla ikame edilmesi ve temsil edilmesinin sosyal yaşamın temelini oluşturduğudur.

Bu ikame ve temsil süreçlerinin harekete geçirdiği, yorumların çatışmasıdır ve insan deneyiminin işaretlerinin muhtemelen tüm anlamlarını ifade etmesini sağlar. Ricoeur için hayattaki anlam, yorumlanması gereken bir metindir. Böylece, “ayrı” bir anlam olarak tanımladığı şeyi yoruma verir:

Sembole verdiğim uzantının aynısını vermeyi öneriyorum. Yorumlama, açık anlamdaki gizli anlamın deşifre edilmesinden, gerçek anlamda ima edilen anlam düzeylerinin ortaya çıkarılmasından oluşan düşünce çalışmasıdır diyeceğiz.

Bu şekilde tefsire, yani gizli anlamların yorumlanmasına ilişkin ilk referansı muhafaza ediyorum. Sembol ve yorum, böylece bağlantılı kavramlar haline gelir; çoklu anlamın olduğu her yerde yorum vardır ve anlamların çoğulluğunun tezahür ettiği yorumda vardır.

Makine çevirisi Nedir
Makine çevirisi tarihi
Çeviri ve kültür ilişkisi
Çeviri ve kültür arasındaki ilişki
Edebi metin çevirisinde kültürün yeri ve Önemi
Edebi çevirinin zorlukları
Edebi çeviri örnekleri
Yazın çevirisinde sorunlar

Kendini ötekilik kültürü, toplum, siyaset, din ve beşeri bilimler alanında birden fazla sapmaya açılıyor Ricoeur’un yorumbilim, çevremizdeki insanlığın işaretlerini yorumladığımızda açıklama ve anlayışın nasıl işlediğine dair eleştirel düşünmeye kendini adamıştır.

Dünyayı metinsel olarak gören, insan varoluşunun yoruma davet eden söylemle ifade edildiği yerde, Ricoeur’un yorumbilim esasen bir metin teorisi olarak kalır, ancak metinleri yalnızca bir başlangıç ​​noktası olarak alır.

Metinlerde olduğu gibi, eylemlerin kendilerine ait eylemlere sahip olan aracıları vardır ve metinlerde olduğu gibi, her ikisi de çeşitli ve çok yönlü olduğu için yorumlanmaya yönelik kendi davetlerini de içerirler.

İnsan yaşamının ifadeleri sürekli olarak heterojen bir anlamla sınırlandırılır: ‘Bir yarı metin olarak eylem, okunabilirliğini onu birbirine bağlayan kurallardan alır, bu sayede elimizi kaldırırken oy kullandığımızı söyleyebiliriz.

Eylemlerin hemen aşikar olmayan, ancak düşünmeye yol açan anlamları vardır. Dil gibi, insan eylemi de çelişkilidir, çünkü bir eylemin cömertliği onun çeşitli şekillerde yorumlanmasına izin verir.

Bir kişinin neden bunu ya da bunu yaptığını açıklamaya çalışırız ve güdüler ve nedenler sunduğumuzda, anlamak amacıyla hem eyleme hem de eylemcisine belirli şeyler yükleriz. Ancak, metinde olduğu gibi, bir eylemin belirli bir yorumunun lehinde veya aleyhinde her zaman tartışılabilir:

İnsan eyleminde neyin yorumlanabileceğini (ve yorumlanması gerektiğini) bu eylemin motivasyonel temeli, yani onu açıklayabilecek arzu edilebilirlik karakterleri seti olduğunu söyleyemez miyiz? Ve eylemin gerekçeleriyle açıklanmasına bağlı olan tartışma sürecinin, eylemi bir metne benzer kılan bir tür cüretkarlığı ortaya çıkardığını söyleyemez miydik?

Ricoeur, hermeneutik üzerine ilk deneme derlemesine, “conflit des Interprétations” adını verdiğinde, iddiası sadece tüm insan deneyiminin temelde çelişkili olduğu değil, aynı zamanda dünyadaki farklı konumların arabuluculuğunun hermenötik projenin temelini oluşturmasıydı.

İnsan Etkisini Anlamak

Başkalarının eylemlerinin birden fazla şekilde yorumlanabileceğini, çevremizdeki yaşamın ifadelerinin incelenip yorumlanabilen bir gizem ortaya çıkardığını, hayatın bir metin gibi okunup sorgulanabileceğini söyleyerek, ‘hayatı’ okunması ve ilgilenilmesi gereken bir anlatı olarak gösterin. Bu, sadece tüm insan deneyiminin prensipte ifade edilebilir olduğunu değil, insan deneyiminin söylenmeyi gerektirdiğini varsaymaktır.

Bu, tüm insan deneyimini kaplayan Sprachlichkeit’tir – çevremizdeki dünyanın dilbilimselliği, bir anlayışın dışa vurumundan daha fazlasıdır ve bunun yerine hiç bitmeyen anlam arayışıdır. Dolayısıyla, Ricoeur’un felsefi yorumbiliminin her şeyden önce, tüm tezahürleriyle hayatın gizemleriyle ilgilenmesine rağmen, asıl endişe konusu olan daha büyük resim, yaşam ve çevremizdeki dünya deneyimimizdir.

Bu nedenle, hermenetiğin temel önermesi, söylediğimiz şeyler, yazdığımız şeyler ve yaptığımız şeyler aracılığıyla çevremizdeki dünyayı temsil etme kabiliyetimiz aracılığıyla yaşamda anlam kazandığımız için, insan eserlerinin tam anlamıyla anlamı vardır, çünkü bunlar yansıtıcıdır. 

Bunları anlayarak hayatın anlamını anlarız. O halde, Ricoeur’un felsefesi temelde yaşam ve okumaktır:

Felsefenin bir yorumbilim, yani görünen anlam metninin içindeki gizli anlamın okunmasının nedeni budur. Varoluşun ifadeye, anlama ve düşünceye ancak kültür dünyasında gün ışığına çıkan tüm anlamların sürekli yorumlanması yoluyla ulaştığını göstermek hermenötiğin görevidir.

Varoluş, ancak ruhun yaşamının nesneleştirildiği işlerde, kurumlarda ve kültürel anıtlarda, ilk önce “dışarıda” bulunan bu anlamı benimseyerek bir benlik-insan ve yetişkin olur.

Dünyayı kavrayışımızı işaretler, semboller, konuşma ve yazıyla ifade edersek, bu tür şeyleri yorumlarken belirli bir sorgulama gerçekleşir. İnsan yaşamı hiç bitmeyen bir angajman süreci olduğundan, dahası, sosyal alandaki ‘anlayış’ doğası gereği diyalektiktir, çünkü sosyal alandaki faaliyetlerimiz hiçbir zaman tamamen içe dönük ya da içe dönük değildir; sürekli birbirimizin yorumlarını eleştiririz.

Iser’in ‘açık uçlu dünyanın haritasını çıkarma’ süreci olarak adlandırdığı şey, çevremizdeki dünya temsillerimizi anlamak ile kendimizi anlamak arasında bir ara adımdır.

The post İnsan Etkisini Anlamak – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

İnsanlarla veya örneklerle tek bir dilde ilgilenirken bile otomatik olarak aynılık anlamına gelmez. Kültürel çevirinin dilbilimsel çeviri paradigmalarından “kültürel süreçler” lehine kaçtığını söylemek, çevirinin dilbilimsel çalışmasıyla en yakından ilişkilendirdiğimiz hareketleri tespit edemeyeceğimiz anlamına gelmez, çünkü daha önce tartıştığım gibi, burada yer alan her anlayış Dünya, her şeyin göründüğünden daha fazla veya daha az anlama gelebileceği ve yapabileceği anlamında aktif bir şekilde yorumlayıcıdır.

Metinlerin bir dilden diğerine aktarılması sorununu ele almadan önce, diller arası çevirinin uğraştığı metinsel ve dilbilimsel sorunların başladığını asla unutmamalıyız, çünkü diller arası çeviriyle ilişkilendirdiğimiz aynı yorum biçimleri de tek dilde gerçekleşir. 

Bu çalışmada, diller arası, metinler arası, anlamdaki çeviride olduğu gibi, kültürel çevirinin de bir tür kaynak materyalin anlaşılmasına yönelik bir arayıştan ve dünyadaki bazı kültürel, politik veya sosyal uyaranların harekete geçirilmesi anlamında başladığını savunuyorum. bir insan aktör tarafından yönetilen yorumlayıcı çeviri çalışmasıdır.

İnsan iletişimi pratiği sosyal alandaki uyaranların sürekli yorumlanmasını içeriyorsa, buradaki kavramsallaştırmamdaki kültürel çeviri dünyadaki tüm anlamlı alışverişler için bir model tanımlar ve bu nedenle diller arası iletişimin bir alt bölümü değildir. Dahası, kültürel çevirinin ‘aracıları’ ayrıcalıklı çok dilli seçkinler değil, her birimiz günlük yaşamın her alanında farklılıkla karşılaşma ve farklılığı sorgulama pratiği ile meşgulüz.

Eğer ‘dil’ zihnin içeriğinin iletişimiyse, kelimeler insan dilinin yalnızca belirli bir markasıdır; Bu nedenle çeviri, kelimeleri kullansak da kullanmasak da, zihnin içeriğini ilettiğimiz tüm yolların incelenmesi ile ilgilidir. Çeviri, insan iletişiminin hem a priori hem de tam kalbindeyse, o zaman gezegendeki her insanın paylaştığı insan varoluşunun bir boyutunu sınırlamak, nihayetinde küresel olanı akademinin ayrıcalıklı ve sınırlı duvarları arasına sokmaktır.

Kültürü çevirmek kültür aktarımı kapsamında çeviri
Kültürel çeviri nedir
Kültür ve çeviri arasındaki ilişki
Çeviri ve kültür ilişkisi
Çeviri ve kültür arasındaki ilişki nedir
Edebi çevirinin zorlukları
Çeviride kültürel öğelerin aktarımı
Çeviri kuramları Nelerdir

Bu beni ikinci noktaya getiriyor. Pratt, kültürel çevirinin kapsadığını iddia ettiği heterojen süreçler içine kültürel özciliğin yazılmasını haklı olarak sorgular. Kültürel çeviriyi göç, yerinden edilme ve sürgünle ilgili soruları gündeme getirmek için kullandığımıza göre, diller arası aktarımın analizi için çeviri çalışmalarında geliştirdiğimiz araçların katlanmasında kesinlikle değer vardır.

Pratt, çevirinin uygulanmasının kültürel farklılığın somutlaştırılması olasılığını ima ettiğinden endişeleniyor, ancak bu eleştiriyi sadece şu olarak görmemiz gerekiyor: bir olasılık. Yeniden Rorty’ye dönersek, Pratt’ın kültürel çeviriyi farklılığın devamı olarak inşası, bu çalışmadaki kendi tanımımı yönlendiren çevirinin inşasından daha az olumsal ve daha az geçerli bir konumdur.

Hız Rorty, bu iki pozisyon ölçülemezliğini koruyor ve bu nedenle tartışılması, genişletilmesi ve ele alınması gereken teoriler; ancak gerçekler değildir ve bu şekilde ele alınmamalıdır. Burada anladığım şekliyle çeviri, sonsuz kültürel üretim hakkındadır; günlük hayatın kültürel fenomenlerinin inşasında ve tartışmasında tanık olduğumuz metinlerin tercümesi ile en yakından ilişkili yorumlama, uzaklaşma, birleşme, dönüşüm ve özgürleşme süreçleri hakkındadır.

Bu görüşe göre çeviri, farklılığı ne somutlaştırmak ne de aşmakla değil, bunun yerine onu özgürleştirici amaçlar için üretken ve yaratıcı bir şekilde kullanmakla ilgilenir. Benim anladığım şekliyle kültürel çeviri farklılığın üstesinden gelmeyi değil, diller arası çevirinin yaptığı gibi onu yaratmayı amaçlıyor.

Kültürel çeviri böylesine yüksek sesli tartışmalara yol açtı, gelecek için iyi bir sonuç doğuruyor. Kültürel çevirinin yararlandığı bir sosyal ilişki çekirdeği olmasaydı, şüpheliler hiç yorum yapmazdık ve terim akademik sahneden sessizce uzaklaşırdı. Henüz ne anlama geldiğinden emin olamayabiliriz, ancak eleştirel imgeseldeki konumu ona belli bir öz verir.

Eşdizimsel kültürel çevirideki çeviri bileşeni ile neyi kastettiğimizi ve modelde oynadığı rolü açıklığa kavuşturmak için kesinlik ihtiyacı, artık kültürel çeviri kuramsallaştırmasının şekillenmesi veya yayılması için zamanın geldiği anlamına gelir. Pym’in yazdığı gibi:

Bizim için, ‘kültürel çevirinin’ kesin anlamını görmezden gelsek de, burada sorulan sorular, zamanımızın en önemli ve üzücüleri arasındadır. Avrupa’da Afrika’nın cesetleri İspanya ve İtalya sahillerinde yıkanıyor, ikinci nesiller Fransa’nın banliyölerini yakıyor, Almanya’da göçmenlerin evleri yakılıyor ve her gün ölüm kalım dramları oynanıyor. mahkemeler ve mahkemeler. Bu tür postmodern toplumlarda adalet sorunları, açıkça şu anda kültürel çeviri hakkındaki konuşmada bulunandan çok daha fazla düşünce ve çalışma gerektiriyor. 

Diller ve kültürel topluluklar ayrı değildir. İnsanlar hareket eder ve göç eder ve birbirimize tepki verme ve etkileşim şeklimiz zamanla değişir. Pym’in itiraf etmeye hazır olduğu gibi, kültürel çeviri bize sadece çevremizdeki dünyada farklılığın işlediği birçok yol hakkında eleştirel bir şekilde düşünme aracı sunabilir.

Çeviri teriminin neden Young’ın gösterdiği gibi başka alanlarda da kullanılması gerektiğini sormak yerine, bu on dördüncü yüzyıldan beri gerçekleşiyor ve ‘uygun’ çeviri bu kadar uzun süredir başarılı görünüyor, bunun yerine kültürel çevirinin neden farklı bir terim olarak var olduğunu sormalıyız. yaygın kullanım. Başka bir deyişle soru, kültürel çevirinin diller arası modeli kullanımını nasıl sınırlandırmamız gerektiği değil, diller arası modelin neden ilk etapta kültürel çevirinin temeli olarak kullanılması gerektiğini sormaktır.

Kültürel Çevirinin Tanımına Doğru

Tartıştığım gibi, kültürel çeviri kuramsallaştırması, en yararlı şekilde, diller arası çevirmen uygulamasının sağlam bir temeline dayanabilir. Çevirmenin çevirdikleri metinler karşısındaki belirli eylemlerine odaklanarak, yalnızca sosyal alandaki çeviri hareketlerini tanımlayacak bir merceğe ulaşmakla kalmıyor, daha da önemlisi onları eleştirmenin bir yolunu da elde ediyoruz.

Bu görevle bir kez daha Ricoeur’a dönüyorum, çünkü diller arası tercümanın pratiğini insan etkileşimi meselelerine ve kültürel farklılıkların beraberinde gelen zorluklarına uygulayarak, küreselleşmiş bir günlük yaşamın sosyal pratiğinin, çok kültürlülük, dünya demek, günlük bazda her birimizin anlamadığımız şeyleri yorumlamakla karşı karşıya kalması demektir. Aynı nedenden ötürü, uzakta kalmak, bildiğimiz rahat dünyalara çekilmek yeterli değildir. Fark her yerdedir ve bilmediğimiz şeyleri yaptığımız terimlerle özetlemek amacıyla, onunla ilişki kurmak için dışa doğru uzanmalıyız.

The post Kültürel Çevirinin Tanımına Doğru – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Ya da, Pym’in sözleriyle, “kültürel çeviri teorileri, böylece, genel olarak savundukları ötekiliği ortadan kaldıracaktır. Çeviri düşüncesinin dünyayla alakasını kanıtlama acelemizde, terminolojik olarak gevşek beyanların ve yüzeysel ifadelerin işimizle hizmet ettiğimizi iddia ettiğimiz insanlara ihanet etmesine izin vermemeliyiz. Pym’in başka bir yerde ifade ettiği gibi, ‘Çevirinin günü kurtarmak zorunda olduğunu kim söyledi? Bir göçmenin, çevirinin adalet ve demokrasi yararına nasıl kullanılabileceğini sormayacağı hissedilir ‘(2010, s. 8). Bu, Bery (2009) tarafından paylaşılan bir görüştür ve çevirinin “kim” ini – aslında etkilenenleri – ve sadece “ne” yi hatırlama ihtiyacına işaret eder (s. 213). Fikirleri bir alandan tanıtmak ve diğerine uygulamak çok iyidir, ancak gerçek insanların etik durumunu cansız nesnelerle karşılaştırdığında disiplinler arası iletişimi zenginleştirmek yerine engelliyoruz.

Başka bir deyişle, oyundaki sosyal ve ideolojik güçleri gözden kaçırdığımızda ve Ha’nın postmodern karmaşıklığa yönelik açlığı tatmin eden, ancak ille de şeye hitap etmeyen “ şık entelektüel dil oyunları ” dediği şeyden rahatsız olduğumuzda ödenmesi gereken etik bir bedel vardır. insanları ırkları, etnik kökenleri veya grup kimliğinin diğer herhangi bir tanımlayıcısı temelinde orantısız bir şekilde etkileyen gerçek dünya sorunları ortaya çıkar.

Pym, ampirik verilere dayanmayan ve ‘kesin olmayan ve çelişkili düşünceler sergileyen, moda kavramların kısa vadeli tüketimini ihanet eden, akademik güç arayışında olan ve hareket edecek olan gece gündüz entelektüelleri tarafından kullanılan teoriler’ diye yazıyor. zaten gelecek yıl başka bir şeye gidelim ‘. Pratt’ın belirttiği gibi: ‘İnsanlar bunu, herhangi bir dil bilmeyen ve yine de fikirler üzerindeki tekellerini sürdürmek isteyen ayrıcalıklı metropolitlerin başka bir entelektüel otorite göstergesi olarak gördükleri için gerçekten affedilebilir. Kültürel çevirinin serbest piyasa imajında ​​trafiği anlamsal olarak yapılandırmaya hizmet edip etmediğini soran insanlar affedilebilir.

Bu argümanları bir kez daha disiplin kapısının bekçiliğinin hayaleti olarak görmezden gelmek cazip geliyor. Ancak, son on yıllarda kültürel çeviri literatürünü zorlayan belirsiz ve belirsiz teorileştirme göz önüne alındığında, aciliyet ihtiyacının altını çiziyorlar: kültürel çeviriyi modaya uygun kinaye seviyesinin üzerine çıkarmak, her ikisi de aydınlatıcı güç yeteneğine sahip ölçülebilir ve aktarılabilir bir siyasi söylem seviyesine çıkarmak dünyadaki ilişkiler ve onları eleştirme söz konusu olmuştur.

Kültürel çeviriye yönelik ikinci büyük zorluk, diller arası çeviri uygulamasına dayanan bir teori olarak metodolojik geçerliliğini sorguluyor. Burada eleştiri, bizi, kültürel çevirinin, birden çok metin ve birden çok dil arasındaki aktarımın sorunsallarıyla ilgilenen sözde uygun çeviri biçimini reddettiği varsayılan “kayıp”lara geri döndürür. Trivedi, bu ikinci biçimin aksine, kültürel çeviri ile birlikte, iki metin, hatta bir metin ve kesinlikle birden fazla dil içermeyen bir tür çevirimiz olduğunu yazıyor.

Bunlar, Bhabha’nın her zamanki mutluluğuyla, başka bir bağlamda “aslî olmayan çeviri” (kişisel görüşmede) olarak adlandırılan şeylerin örnekleridir. Belki bir adım daha ileri gidebilir ve mutlulukla eşleştirme girişiminde bulunulmadan buna sadece tercüme dışı diyebiliriz.

Aynı metnin farklı çevirileri
Edebi çevirinin zorlukları
Edebi çeviri örnekleri
Edebi eserlerde Çeviri Sorunları
Çeviride kültürel öğelerin aktarımı
Edebi metin çevirisinde kültürün yeri ve Önemi
Çeviride karşılaşılan zorluklar
Çeviride Kültürel sorunlar

Pratt, bu metodolojik kaygıyı, temelde, diller arası modelin kültürel çevirinin kaygılarına uygun olmadığını, çünkü yaşamdaki farklılığın sürekli bir organik değişim durumunda olduğunu iddia ederek bir adım öteye götürür: ‘Kültürel çeviri kavramı çözülemez çelişkiyi taşır. kendini adlandırırken üstesinden gelmeye çalıştığı mesafeleri / farklılıkları koruduğunu söyler.

Farklılığı sürdürdüğü için, bir çeviri paradigması, zaman içinde sürdürülen karışıklıklardan çıkan heterodoks öznellikleri ve arayüzleri kavramak için fazla kördür ‘(Pratt, 2010, s. 95-6). Diller arasındaki harekete dayalı bir modelin teorik vaadi yoluyla özciliğin üstesinden gelme girişiminde, kültürel çeviri aslında tam da çözmeyi amaçladığı dil ve kültürün sınırlarına dayanarak farklılığı kemikleştirir. Bunların her birini yazı dizisi boyunca sırayla ele alacağız.

Çeviri teriminin sözde yanlış anlaşılması temelinde kültürel çeviriye karşı argümanların zayıflığı şu soruyu akla getiriyor: çeviri haklarına tam olarak kim sahip? Kültürel çalışmalar ve karşılaştırmalı edebiyat gibi alanların çeviriyle ilgilenmesi şaşırtıcı olmamalıdır, çünkü çevirinin ‘kültürel’ boyutu dilbilimsel formülasyonlarda her zaman bir rol oynamıştır; Trivedi’nin argümanını dayandırdığı dilbilimsel kategorilerin yaratılmasında her zaman oyunda sadece dilbilimden daha fazlası olduğu için, ‘uygun’ çeviri ile kültürel anlamı arasında kesin bir ayrım olamaz.

Young’ın belirttiği gibi, ‘çeviri her zaman, Derridacı bir anlamda, tek ve tek bir anlamı olmayan, daha büyük ve hatta bazen çelişkili bir anlam aralığı içermek için her zaman kendisini ikiye katlayan uygunsuz bir terim olmuştur. Dahası, Trivedi’nin çeviri olarak tanımladığı şey hiçbir zaman tamamen dilsel bir etkinlik olmadı.

Çevirmenin, çevirisinin duyarlı olması gereken belirli bir hedef kitle gereksinimleri, kısıtlamaları, ihtiyaçları ve beklentileri kümesi içinde çalışan bir birey olarak rolü, metnin, toplumun, insanların ve kültürün uzak ve çoğu zaman birbiriyle çelişen olasılıkları arasındaki ilişkilere yoğun bir etik yansımayı gerektirir. . Entelektüel ve yaratıcı bir okuma ve yazma süreci olarak, çevirinin kültürle ilişkisi, Trivedi tarafından desteklenen dar dilbilimsel ve metinsel kuramlaştırmanın çok ötesine geçer. Dilbilimsel aktarım olarak a priori bir çeviri duygusunu savunmak, aslında hem sınırlı hem de sınırlayıcı bir hareket tarzı olacaktır.

The post Çeviride Kayıplar – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Kişiselin ötesinde, çeviriye kurumsal düzeyde bir güven vardır. Profesyonelliğe güven, ondokuzuncu yüzyılın sonlarında yazan Alman sosyolog Ferdinand Tönnies’in bir Gesellschaft topluluğunun tipik bir örneği olduğunu düşündüğü türdendir.49 Müşteriler ve aralarındaki kişilerin profesyonelleri doğrudan tanımalarına gerek yoktur: mesleğe ve mesleğe yeterince güven duyarlar. ürün veya hizmetin yeterli standartta olacağından emin olmak için beraberinde gelen eğitim. “Risk çağında” yaşıyor olsalar bile, bugün Batılı okuyuculara, hizmetlerini kullanmadan önce çevirmenlerin veya tercümanların kimlik bilgilerini kontrol etme fırsatı nadiren sunulmaktadır.

Günümüzde, tanınmış bir yayıncı tarafından çevrilmiş bir roman yayınlandığında, yayıncının ticari adı ve itibarının, okuyucuya, eseri satın alıp nedenlerini, kriterlerini sorgulamadan okuyacak kadar güven aşıladığı varsayılmaktadır. ve çeviriyi destekleyen stratejiler. Bu durumda, danışanların çevirmenlere aktif olarak güvenmesi gerekmez, ancak bireylerden ziyade bir kurumun veya mesleğin itibarına dayalı “güçlü, zayıf” bir güven – veya kişisel olmayan bir güven sergiler.

Kurumların dışında, daha istikrarsız serbest çalışma veya küresel düzenlemesiz hizmetler alanında, zayıf güven yeterli olmayabilir. Çevrimiçi dolandırıcılar hızlı bir şekilde para kazanmak için kimliklerini ve hizmetlerini taklit ederler, bu da müşterileri ve arabulucuları kültürlerarası hizmet sağlayıcılarının yaratıcılıklarına, deneyimlerine ve güvenilirliğine güvenmemeye ve daha fazla kanıt aramaya sevk eder.

Dolandırıcılar, kurumsal veya “zayıf” güvene güvenmenin ardındaki riski açığa çıkarırlar; müşterileri veya arabulucuları daha yüksek güven düzeyleri oluşturmaya teşvik ederler. Risk daha yüksek olduğunda, güvensizlik varsayılan yaklaşım haline gelebilir. Son zamanlarda yapılan bir araştırma, Avrupa’daki göçmenlerin, Avrupa Birliği hükümetleri tarafından idari veya yasal süreçlere yardımcı olmaları için kendilerine tahsis edilen tercümanlara güvenmeme eğiliminde olduklarını göstermektedir.

Güvenilmeyen tek başına tercüman değil, eyalet veya yerel otorite tarafından sunulan hizmettir. Burada bahsedilen göçmen veya dolandırıcı örnekleri ilginçtir çünkü kişisel ve kurumsal düzeylerin nasıl geçirgen olabileceğini göstermektedir: kurumlara olan güvensizlik bireylerde güvensizliğe yol açabilir.

Kişisel ve kurumsal güven düzeylerine ek olarak, üçüncü bir düzey rejim kanunlaştırması ile temsil edilmektedir. Bu ciltte, özellikle çeviride güvenilirliği bildiren her türlü kültürel değeri temsil etmek için “rejimler” terimini kullanıyoruz. “Rejimler” çeviri akademisyenleri ve tarihçiler tarafından çeşitli şekillerde tanımlanmıştır. Naoki Sakai için bunlar, ideolojiler veya çeviri fikirleridir.

Pym, rejimleri belirli bir kültür ve dönem içinde genel olarak kabul edilen çeviri ilkeleri olarak anlar. Ayrıca, “her iki grup için de yararlı olabilecek özellikler […] olarak görülebilirler (örneğin, on ikinci yüzyıl Toledo’da Kilise ve Latin bilim tercümanları: başka bir deyişle, patronlar / okuyucular ve çevirmen)

Bu çalışmada, Peter Burke’ün biraz daha geniş rejim görüşünü ‘çeviri kültürleri’ olarak takip ediyoruz: çevirmenler tarafından benimsenen ve çağdaş okuyucular ve patronlar tarafından beklenen veya kabul edilen bir sözleşmeler veya uygulamalar sistemi.

Örneğin, işbirliğine dayalı çeviri, geçmiş kültürlerde bugün olduğundan daha yaygındı. Ekipler tarafından belirli metinlerin üretileceği beklentisi, çevirmenlerin üniversitede çalışmak zorunda olduğu Çin’deki (1467-1748) Çevirmenler Koleji’nde (Siyi guan) olduğu gibi, çevirinin güvenilirliğini garanti etmeye yardımcı oldu.

Diller arası çeviri örnekleri
Kültür ve çeviri ilişkisi
Kültür ve çeviri arasındaki ilişki
Çeviri ve kültür arasındaki ilişki nedir
Kültürel çeviri nedir
Edebi çevirinin zorlukları
Kültür odaklı çeviri ve çevirmen
Çeviri kuramları Nelerdir

Kültürel ve çeviri sözleşmeleri kaçınılmaz olarak ilişkiseldir ve ağları içerir. Genel olarak, çeviride iki tür ağ vardır: yatay (kişiler arası ilişkiler) ve dikey (çevirmen ve müşteri, mahkeme, üniversite, uzmanlar ekibi, üçüncü taraf yükleniciler gibi temsilciler ve kurumlardan oluşan bir ağın parçasıdır ve yakında).

Burada, Hosking’in insanların barışçıl bir şekilde düzenli olarak etkileşimde bulundukları veya karşılıklı güven gerektiren bir ortak amaca ulaşmak için birlikte çalıştıkları yerlerde ortaya çıkan ‘güven ağları’ tanımını benimseyerek ‘ağlar’ terimini kullanıyoruz. Tilly ayrıca, güven ağlarının, ‘insanların içinde değerli, sonuç olarak ortaya çıkan, uzun vadeli kaynaklar ve başkalarının kötülükleri, hataları ya da başarısızlıklarına karşı risk altında olan işletmelerin oluşturduğu güçlü bağlardan oluşan, dallanmış kişiler arası bağlantıları’ varsaydığını ileri sürer.

Belirli bir toplumda çevirinin ve çevirinin temelini oluşturan amaçlar değişebilir, ancak çeviride güven ağlarının geliştirilmesinin arkasındaki temel amaçların istihbarat alışverişi yapmak, diğer kültürlerden veri veya bilgi elde etmek, yumuşak güç veya eğlence olduğunu söylemek doğrudur.

Risk riski daha yüksek olmadığı sürece (örneğin, gizli, dini veya siyasi materyallerin çevirisi), zayıf güven, çevirinin üretimini ve alımını bilgilendirme eğilimindedir. Yirmi birinci yüzyıl Avustralyalı okurları, anaakım olan İngilizce gazetelerde okudukları çevrilmiş haber materyalinin kültürlerinin bir çeviriden beklentilerini yansıttığından emin olabilirler. Genel olarak, bu tür okuyucular çevirinin geçerliliğini ve güvenilirliğini sorgulamayacaktır.

Çevirinin işbirlikçi üretimi ve alımı, hem bilişsel hem de duygusal düzeylerde ifade edilen güvenen veya güvensiz tutumları ortaya çıkarır.

Tarih çevirmenlerine karşı geçmişteki güven veya güvensizlik tutumlarını anlamak neden önemlidir?

Bu tür tutumların kanıtlarının, belirli bir toplumun kültürel, politik ve dilsel güç ilişkileri hakkında çok şey ortaya çıkarabileceğini öne sürüyoruz.

Bir örneğe bakalım.

İtalyanca veya İngilizce metinlerin çevirileri ve yeniden yazımlarının incelenmesi, Elizabeth mahkemesinde kullanılan diller olarak İtalyanca ve İngilizce arasındaki güç ilişkilerine çok fazla ışık tutmuştur. Özellikle Lord Amiral Nelson’un İngiliz filosunun İspanyol Armadası’na karşı 1588 zaferine ilişkin raporu Petruccio Ubaldini tarafından hemen İtalyancaya çevrildi. Ubaldini’nin rapor versiyonu daha sonra tekrar İngilizce’ye çevrildi.

Neden böylesine önemli bir rapor önce İtalyancaya çevrilip bir yıl içinde İngilizceye yeniden çevrilsin? Bu soruyu ele almak için, tarihçiden raporun el yazmasını ve basılı versiyonlarını incelemesi ve çevirinin üretilmesinde Ubaldini’nin rolüne dair başka kanıtlar araması istenir. Böyle bir araştırma sonucunda, Ubaldini’nin tercümesinin I. Elizabeth’in mahkemesi tarafından Katolik Armada’nın yenilgisine ilişkin haberlere yetki vermek için gerekli araç olarak kullanıldığı ortaya çıktı.

İspanyol Armadası’nın yenilgisiyle ilgili haberleri ileten çevirilerin seri üretimini kolaylaştırmak için bir güven ağı seferber edildi: bu ağ, güvenilir çevresi olan Kraliçe I. Elizabeth’ten, Londra’da gelişen basılı metinler okuyucusundan oluşuyordu. İngiltere’nin içinde ve ötesinde ve İtalyan çevirmen Ubaldini.

İtalyanca çeviri ilk olarak İngilizce kaynağı daha prestijli bir yerel dil ile “giydirmek” için kullanıldı. İtalyanca çevirmene, duygusal ve politik olarak yüklü bir mesajın İngilizce olmayan “öteki” kitlesine iletilmesi için de güvenildi.

The post Çeviride Güven – Çeviri Tarihi – Çevirinin Geçmişi – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.