Okur ve yazar artık aynı alanı paylaşmadığında, yani kendisi adına konuşmak için yazılı söylem yapılmalıdır.

Bu durum, konuşmacıların tam olarak kiminle konuştuklarını bilmelerine karşın, tüm mesajlarının kendi belirledikleri hedef kitleye uyacak şekilde özel olarak tasarlanmasına karşın, bir metnin okuyucusunun yazarken tanımsız kalması gerçeğiyle birleşiyor. “Size” hitap etmek yerine, kendini yaratan bir kitleye hitap ediyor; aslında, yazmanın dinleyicisi, okumayı bilen kimsedir.

Adresin bu evrenselliği, yazmanın sözlü söylem olayının “anlık karakterinden” kaçtığı ve yüz yüze diyalog durumunun sınırlarını patlattığı anlamına gelir.

Ne okuyucu ne de yazar aynı mekanı ve zamanı paylaşmadığı için, konuşmacıların ve dinleyicilerin insan konuşmasının canlı olayına katıldığı diyalojik durumun yakınlığı, yazarın artık kendisi olmadığı çok daha karmaşık bir ilişkiyle değiştirilir.

Başından beri, kendimizden kurtulmamız gereken belirli bir yanlışlık vardır, çünkü bir metnin yazarının ‘kim’ olduğunu bildiğimizi düşünme eğilimindeyiz  ve buna bağlı olarak, onların ne ‘söylediklerini’ göz önünde bulundurur. Yazarın fikrini konuşmacının fikrinden türetir. Ancak metin, konuşmanın yerini aldığında, hemen kendini tanımlama anlamında, konuşmacı “yoktur”.

Bunun nedeni ise: söylemin yazılı olduğu tek gerçeğinden, artık yazarına ait olmayan bir tarihi vardır. Bu paradoksun anlaşılması kolaydır. Yazılan şeyin anlamı, bundan böyle yazarının olası niyetlerinden ayrıdır ve dolayısıyla her türlü psikolojikleştirme tekniğinden çıkarılır.

Metnin anlamsal özerkliği diyebileceğimiz şey, metnin, yazarınınkinden farklı bir tarihi ortaya çıkardığı anlamına gelir. Anlamlandırma mefhumundaki belirsizlik bu durumu yansıtır. Belirtmek, metnin ne anlama geldiğini veya yazarın neyi ifade etmek istediğini ifade edebilir (İngilizce’de: metin ne anlama geliyor? Ne demek istiyorsun?).

Sözlü söylemde öznenin öznel niyeti ile söylemin anlamı örtüşürken, konuşmacıyı anlamak ve söylemin ‘ne anlama geldiğini’ anlamak bir ve aynı şeydir, yazılı söylemde yazarın niyeti ve metnin anlamı Sözlü anlam artık zihinsel niyetten ayrıldığı için metin çakışmaz.

Dahası, okuma eylemi yazıldığı zamandan ve mekandan farklı bir zaman ve yerde meydana geldiğinden, her metnin, okumasının ortaya çıktığından farklı bir tarihsel bağlamı vardır.

Bir metnin yazarın dünyasına ve diğer yandan okuyucunun dünyasına ‘çifte tarihsel göndermesi’ nedeniyle, psikolojik boyut için doğru olan, bu nedenle metnin içinde bulunduğu sosyolojik koşullar için de geçerlidir. üretildi ve alındı.

Konuşmacının niyetine, üretiminin ekonomik, sosyal ve kültürel koşullarına ve alımlama ortamının ekonomik ve sosyokültürel ortamına ilişkin bu üç katlı anlamsal özerklik, metinlerin kendilerini sınırsız sayıda okumaya açması anlamına gelir:

Kısacası, çalışma, psikolojik bakış açısından olduğu kadar sosyolojik açıdan da kendisini bağlamından çıkarıyor ve başka şekillerde yeniden bağlamsallaştırılmasına izin veriyor, okuma eylemi aracılığıyla olan şeydir.

Sonuç, metnin arabuluculuğunun diyalojik durumun bir uzantısı olarak ele alınamayacağıdır. Diyalogda, söylemin karşısında önceden konuşma metni aracılığıyla verilir. Yazma ile orijinal izleyici aşılır.

Bir metin, ne esas olarak belirli bir okuyucu kitlesine hitap eden bir mesaj olarak, ne de tarihsel bir zincirin parçası olarak değil, kendi tarihsel gelişimiyle bağlarını koparan zamansız bir nesne olarak görülebilir.

Yazın çevirisinde sorunlar
Erek odaklı çeviri kuramı
Çeviri kuramlarının edebi metin çeviri üzerine etkisi
Skopos kuramı makale
Çeviride açımlama
Çeviri türleri pdf

Yazarlık – Özgürlük

Metnin üç katlı anlamsal özerkliğinin pratik sonucu, yazarın söyleme ‘olayının’ artık söylenenlerin anlamı tarafından okuma eylemi yoluyla aşılmış olmasıdır, çünkü onun gösterişli referansı artık erişen herkes tarafından tamamlanabilir. Metin:

Anlam ve niyetin ayrışması, hâlâ söylemin konuşan özneye gönderilmesi serüvenidir. Ancak metnin kariyeri, yazarının yaşadığı sınırlı ufuktan kaçar. Metnin ne söylediği şimdi yazarın söylemek istediğinden daha önemlidir ve her yorum, yordamlarını yazarının psikolojisine bağlılığını kıran bir anlamın çevresi içinde ortaya çıkarır.

Yazarın ufku sonluysa, metnin sözlü anlamı psikolojik niyetin bağlarından kopar. Metin kendini gösterişli referansın sınırlarından kurtardığı gibi, metin de anlamını zihinsel niyetin sınırlarından kurtarır.

Ricoeur’un metnin “maddesi” olarak adlandırdığı şey, artık yazarın sınırlı zihinsel ufkundan kaçıyor, böylece metnin şimdi söylediği şey, yazarın söylemek istediğinden daha fazlasını ifade ediyor.

Bu özgürleşmeye, politikacıların onları rahatsız etmeye gelen sözlerinin olgusunda, işyerinde yazarlık niyetinden kurtuluşuna tanık oluyoruz. UKIP – Birleşik Krallık Bağımsızlık Partisi, Birleşik Krallık’ta sağcı bir siyasi partidir. Bir parlamento üyesi, Lordlar Kamarası’nda üç temsilcisi ve yaklaşık 500 yerel yönetim meclis üyesi (toplam sandalyelerin yaklaşık% 2’si) vardır. ü

2014 Avrupa Parlamentosu seçiminde UKIP, yirmi dört sandalye kazanarak Birleşik Krallık’taki ulusal anketin zirvesinde yer aldı.

Önümüzdeki yıl genel bir seçimin yaklaşmasıyla, sağa doğru bu gidiş Westminster düzenini merkezden sarstı. Sonuç olarak, genel seçimlerden önceki aylarda parti lideri Nigel Farage, medyanın yakından incelemesine konu oldu.

Bu sıralarda Louise Burns adlı bir kadın, Londra’daki lüks otel Claridges’te annesi ve kız kardeşiyle bir Noel ikindi çayı ikramının tadını çıkarırken bebeğini büyük bir peçetenin altında emzirdiği resimlerini tweetledi.

Bir garson ve amirin, annelerin emzirirken örtbas etmenin otelin politikası olduğunu söylediği ortaya çıktı. Bir twitter fırtınası çıktı. The Guardian, ertesi gün hikayeyi anlattı ve dünya çapında yayına girdi. Birkaç gün sonra 5 Aralık 2014’te Farage, LBC radyosunda Claridges tartışmasının sorulduğu bir röportaj verdi.

Ev sahibine, bazı insanların emzirmekten çok utandığını söyledi ve “Bir bebeği açıkça gösterişli olmayan bir şekilde emzirmenin çok zor olmadığını” ekledi. Claridges’in Burns’ten bebeğin başına peçete koymasını isteyip istemediği sorulduğunda ve bunun yerine bir annenin bayanlar tuvaletine gitmesi gerekip gerekmediği sorulduğunda, ‘Ya da belki köşeye oturun ya da her ne olursa olsun’ diye cevap verdi (aynı eserde. ) O öğleden sonra Guardian’ın manşeti şu oldu: ‘Nigel Farage emziren kadınların bir köşeye oturması gerektiğini söylüyor.

Ertesi gün Claridges’in dışında kitlesel bir ‘hemşire girişi’ planlandı. Bu arada Twitterverse’te Farage’ın sözleri çok detaylı bir şekilde seçildi. Canlı ve doğrudan, bir dizi tweet, UKIP liderinin sözlerinin anlamının psikolojik niyetin sınırlarından canlı olarak özgürleştiğini kaydetti:

Çocuk sahibi olacağım, böylece “gösterişli emzirme” ye girebilirim. Güzel ve Çirkin’in konuk sahnesini hayal ediyorum. ‘Gösterişli Emzirme’ tam olarak neyi içerir? British Museum’da bir dönüm noktası sergisi olarak mı yapıyorsunuz? Anne değil ama “gösterişli emzirme” nedir? Küçük bir bando ve bir neon tabela içeriyor mu?

Devon’dan bir pastane sahibi bir adım daha ileri gitti ve pencereye yerleştirdiği “Emziren anneler hoş geldiniz” yazısının fotoğrafını tweetledi: “Biraz heyecan yaratıyoruz.

Resim eki, cama yapıştırılmış beyaz bir A4 notunu gösterdi. Büyük ‘annelere hoş geldiniz’ başlığının altında küçük tipte bir ifade vardı: ‘Bir Ukip destekçisiyseniz, kibarca, diğer müşterilerin rahatını, köşede, tuvalette veya büyük bir masa örtüsünün altında yemenizi rica ederiz. üstünü örtebileceğimizi

İnsanlar yemek yerken, tam ve eksiksiz bir başlığa bakmak zorunda olmak istemediğinizi anladığınızdan eminiz. Bu çöküş sırasında Farage, emziren anneler hakkındaki yorumlarının “çılgınca yanlış beyan edildiğinde” ısrar etti ve emzirmeye karşı olmasa da, müşterileri açısından özel işletmelerin haklarına da saygı duydu.

The post Bağlam – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Tıpkı bir metnin iç ve dış ilişkilerini yorumlayabildiğimiz gibi, bir eylemin çoklu bağlantılarını inceleyebiliriz, çünkü eylemler, metinde olduğu gibi, bir dünyaya gönderme yapan bir iç yapı içerir; ve kendilerini daha geniş dünyaya bağlayarak, metnin gönderme işlevine benzer şekilde dışarıya doğru bir şey yansıtırlar.

Metafor gibi, insan eylemi de bir şekilde insan gerçekliğini temsil etmekle meşgul olduğu için mimetik nitelikler gösterir. Bir yarı metin olarak, insan eylemi, “diğer her metin gibi, bir bütün olarak parçalarının bir işlevi olarak yorumlanması ve bunun tersi de geçerli olması nedeniyle, bir tür yorumbilimsel daireye yer açar.

Dünya açık uçludur çünkü söylediğimiz şeyler, ürettiğimiz metinler, yaptığımız şeyler ve yaptığımız şeyler de yoruma açıktır.

Ricoeur, insanlık durumunu ve kendisini gizeme kaydetme yollarını daha iyi anlamak için, yazılı olarak veya “her türden belge ve anıtlar dahil olmak üzere ” yazıya benzer sabitleme” denir.

Bu “yaşam belgeleri”, olayların ve kamusal anıtların yanı sıra, insanların kendilerinin eylemlerine ek olarak, “sosyal imgelemdeki” her türlü “yaşam ifadesini” veya “kültürel eseri” kapsar. Ricoeur’un inancı, şeylerin işaretler aracılığıyla ikame edilmesi ve temsil edilmesinin sosyal yaşamın temelini oluşturduğudur.

Bu ikame ve temsil süreçlerinin harekete geçirdiği, yorumların çatışmasıdır ve insan deneyiminin işaretlerinin muhtemelen tüm anlamlarını ifade etmesini sağlar. Ricoeur için hayattaki anlam, yorumlanması gereken bir metindir. Böylece, “ayrı” bir anlam olarak tanımladığı şeyi yoruma verir:

Sembole verdiğim uzantının aynısını vermeyi öneriyorum. Yorumlama, açık anlamdaki gizli anlamın deşifre edilmesinden, gerçek anlamda ima edilen anlam düzeylerinin ortaya çıkarılmasından oluşan düşünce çalışmasıdır diyeceğiz.

Bu şekilde tefsire, yani gizli anlamların yorumlanmasına ilişkin ilk referansı muhafaza ediyorum. Sembol ve yorum, böylece bağlantılı kavramlar haline gelir; çoklu anlamın olduğu her yerde yorum vardır ve anlamların çoğulluğunun tezahür ettiği yorumda vardır.

Makine çevirisi Nedir
Makine çevirisi tarihi
Çeviri ve kültür ilişkisi
Çeviri ve kültür arasındaki ilişki
Edebi metin çevirisinde kültürün yeri ve Önemi
Edebi çevirinin zorlukları
Edebi çeviri örnekleri
Yazın çevirisinde sorunlar

Kendini ötekilik kültürü, toplum, siyaset, din ve beşeri bilimler alanında birden fazla sapmaya açılıyor Ricoeur’un yorumbilim, çevremizdeki insanlığın işaretlerini yorumladığımızda açıklama ve anlayışın nasıl işlediğine dair eleştirel düşünmeye kendini adamıştır.

Dünyayı metinsel olarak gören, insan varoluşunun yoruma davet eden söylemle ifade edildiği yerde, Ricoeur’un yorumbilim esasen bir metin teorisi olarak kalır, ancak metinleri yalnızca bir başlangıç ​​noktası olarak alır.

Metinlerde olduğu gibi, eylemlerin kendilerine ait eylemlere sahip olan aracıları vardır ve metinlerde olduğu gibi, her ikisi de çeşitli ve çok yönlü olduğu için yorumlanmaya yönelik kendi davetlerini de içerirler.

İnsan yaşamının ifadeleri sürekli olarak heterojen bir anlamla sınırlandırılır: ‘Bir yarı metin olarak eylem, okunabilirliğini onu birbirine bağlayan kurallardan alır, bu sayede elimizi kaldırırken oy kullandığımızı söyleyebiliriz.

Eylemlerin hemen aşikar olmayan, ancak düşünmeye yol açan anlamları vardır. Dil gibi, insan eylemi de çelişkilidir, çünkü bir eylemin cömertliği onun çeşitli şekillerde yorumlanmasına izin verir.

Bir kişinin neden bunu ya da bunu yaptığını açıklamaya çalışırız ve güdüler ve nedenler sunduğumuzda, anlamak amacıyla hem eyleme hem de eylemcisine belirli şeyler yükleriz. Ancak, metinde olduğu gibi, bir eylemin belirli bir yorumunun lehinde veya aleyhinde her zaman tartışılabilir:

İnsan eyleminde neyin yorumlanabileceğini (ve yorumlanması gerektiğini) bu eylemin motivasyonel temeli, yani onu açıklayabilecek arzu edilebilirlik karakterleri seti olduğunu söyleyemez miyiz? Ve eylemin gerekçeleriyle açıklanmasına bağlı olan tartışma sürecinin, eylemi bir metne benzer kılan bir tür cüretkarlığı ortaya çıkardığını söyleyemez miydik?

Ricoeur, hermeneutik üzerine ilk deneme derlemesine, “conflit des Interprétations” adını verdiğinde, iddiası sadece tüm insan deneyiminin temelde çelişkili olduğu değil, aynı zamanda dünyadaki farklı konumların arabuluculuğunun hermenötik projenin temelini oluşturmasıydı.

İnsan Etkisini Anlamak

Başkalarının eylemlerinin birden fazla şekilde yorumlanabileceğini, çevremizdeki yaşamın ifadelerinin incelenip yorumlanabilen bir gizem ortaya çıkardığını, hayatın bir metin gibi okunup sorgulanabileceğini söyleyerek, ‘hayatı’ okunması ve ilgilenilmesi gereken bir anlatı olarak gösterin. Bu, sadece tüm insan deneyiminin prensipte ifade edilebilir olduğunu değil, insan deneyiminin söylenmeyi gerektirdiğini varsaymaktır.

Bu, tüm insan deneyimini kaplayan Sprachlichkeit’tir – çevremizdeki dünyanın dilbilimselliği, bir anlayışın dışa vurumundan daha fazlasıdır ve bunun yerine hiç bitmeyen anlam arayışıdır. Dolayısıyla, Ricoeur’un felsefi yorumbiliminin her şeyden önce, tüm tezahürleriyle hayatın gizemleriyle ilgilenmesine rağmen, asıl endişe konusu olan daha büyük resim, yaşam ve çevremizdeki dünya deneyimimizdir.

Bu nedenle, hermenetiğin temel önermesi, söylediğimiz şeyler, yazdığımız şeyler ve yaptığımız şeyler aracılığıyla çevremizdeki dünyayı temsil etme kabiliyetimiz aracılığıyla yaşamda anlam kazandığımız için, insan eserlerinin tam anlamıyla anlamı vardır, çünkü bunlar yansıtıcıdır. 

Bunları anlayarak hayatın anlamını anlarız. O halde, Ricoeur’un felsefesi temelde yaşam ve okumaktır:

Felsefenin bir yorumbilim, yani görünen anlam metninin içindeki gizli anlamın okunmasının nedeni budur. Varoluşun ifadeye, anlama ve düşünceye ancak kültür dünyasında gün ışığına çıkan tüm anlamların sürekli yorumlanması yoluyla ulaştığını göstermek hermenötiğin görevidir.

Varoluş, ancak ruhun yaşamının nesneleştirildiği işlerde, kurumlarda ve kültürel anıtlarda, ilk önce “dışarıda” bulunan bu anlamı benimseyerek bir benlik-insan ve yetişkin olur.

Dünyayı kavrayışımızı işaretler, semboller, konuşma ve yazıyla ifade edersek, bu tür şeyleri yorumlarken belirli bir sorgulama gerçekleşir. İnsan yaşamı hiç bitmeyen bir angajman süreci olduğundan, dahası, sosyal alandaki ‘anlayış’ doğası gereği diyalektiktir, çünkü sosyal alandaki faaliyetlerimiz hiçbir zaman tamamen içe dönük ya da içe dönük değildir; sürekli birbirimizin yorumlarını eleştiririz.

Iser’in ‘açık uçlu dünyanın haritasını çıkarma’ süreci olarak adlandırdığı şey, çevremizdeki dünya temsillerimizi anlamak ile kendimizi anlamak arasında bir ara adımdır.

The post İnsan Etkisini Anlamak – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

“Kültürel çeviride” yanlış “olan nedir?

Kültürel çevirinin eleştirmenleri, eleştirilerinde yüksek sesle konuşmuşlardır ve tuzuna değecek herhangi bir tanım, bunları erken aşamada ele almalıdır. Sıkça atıfta bulunulan bir kıkırdama,  “çeviri ” teriminin kullanılmasıdır – ki bu, orijinal olarak bir dilde yazılmış bir metnin yeni bir zamanda ve yerde, başka birini metaforik anlamda konuşan bir izleyici için anlamlı hale getirilmesinin maksatlı araçları olarak anlayabiliriz. , metin ve dil dünyalarının üstünde ve ötesinde şeylere atıfta bulunmak için kulanılır.

Esasen, endişe, bir yerden veya konumdan diğerine geçme veya bir durumdan veya durumdan diğerine geçme eylemini çağrıştıran çevirinin sözde taşıma etimolojisinin kullanımına odaklanmıştır. Örneğin, erken Hıristiyan kullanımında, ölen kişinin bu dünyadan diğerine ‘karşı karşıya gelmesini’ veya bir bedenin bir mezardan diğerine fiziksel olarak taşınmasını öneriyordu.

Bu, Rushdie’nin dünya çapındaki yolculuklarında göçmenlerin bir kültürel ortamdan diğerine “karşı karşıya gelen” “çevrilmiş” insanlar haline geldiklerini yazarken istismar ettiği bir mecazdır. Eleştirmenlerin bir soruna işaret ettiği yer, diller arası bir çeviri modelinin insan göçünün her türlü konusuna uygulanmasını meşrulaştırmak için kullanılma eğiliminde olmasıdır. Tymoczko’ya göre, çevirinin kökleri fiziksel ulaşımı ima ettiği için, bu durumda çeviriyi dünya genelindeki insanların gerçek hareketinin tüm sorularına meşru bir şekilde uygulayabileceğimiz fikrine fazla yer vermemeliyiz.

İnsanlar kendilerini kelimenin tam anlamıyla yeniden konumlandırabilirken, tüm çevirmenlerin bildiği bir şey, kelimelerin asla bu kadar gerçek yollarla yer değiştiremeyeceğidir. Bu nedenle, kelime çevirisinin etimolojisi gerçekten de “karşı karşıya gelme” sinyali verirken, diller arası çeviri uygulamasında çevirmenler kesinlikle bunu yapmazlar. Şöyle yazıyor: “Sözcük çevirisi, kaynak metnin sözcüklerinin kendileri taşınmasa bile, bir kaynak metnin anlamsal anlamlarının hedef metne bozulmadan aktarılabileceğini ima eder; metafor, bu kriterleri karşılayan bir çeviri uygulaması olabileceğini ima eder.

Çeviride anlamların semantik ve göstergebilimsel olarak değişmeden taşındığı fikrine dayanan bir kültürel çeviri teorisi, tam da bunun, insanlar göç ettiğinde gerçekleşmeyen şey olduğu gerçeğiyle zayıflatıldığını söylüyor. Benzer bir şekilde Chesterman, ulaşım metaforu üzerine bir kültürel çeviri kuramı oluşturmanın en büyük sorununun, bu tarihsel hareketlilik duygusunun yalnızca İngilizce ve Hint-Avrupa kökenli terimler için geçerli olması olduğunu yazar.

Çince, Fince, Japonca, Tamilce, Tibetçe, Türkçe veya Vietnamca gibi karşılık gelen terimin karşıya geçmeyi değil, farklılığın aracılığını çağrıştırdığı diğer diller için geçerli değildir. Çevirinin ‘karşıdan karşıya geçmek’ anlamına geldiği fikri üzerine bir kültürel çeviri-insan göçü paradigması inşa etmek, zaten Avrupa merkezli bir hiyerarşiden ilerlemek demektir.

Bununla birlikte, daha genel olarak, Chesterman’ın, ‘metinsel olmayan aktarım biçimlerini kapsayacak şekilde çeviri kavramının metaforik uzantısı’ olarak tanımladığı ve başka yerlerde, çevirinin ‘genelleştirilmiş’, ‘genişleyen’ veya ‘şişirici’ kullanımı, – diller arası bağlamlar, çeviri fikrinin kendisinin hiçbir şeyle seyreltilme riski taşıdığı anlamına gelir.

Gerçekten de, Routledge Encyclopedia’daki kültürel çeviri girişine göre, ‘Metaforik kullanım, en kötü ihtimalle, yalnızca birden fazla dili içermesi gerekmeyen bir şeye değil, aynı zamanda esasen daha fazlasını içermeyen bir şeye de “çeviri” kelimesini oyabilir. bir dil, iki dilli çevirinin gerçekleşmesine gerek kalmadan küresel olarak baskın olan İngilizce içinde geçiş ve katmanlama yerine bir faktördür.

Başka bir deyişle, bir dizi bilimsel uygulamada çeviri düşüncesinin gelişimi yararlı eşzamanlılıkları ortaya çıkarabilir ve verimli disiplinler arası tartışma için fırsatlar yaratabilir; ama sonsuz teorik genişlemesinde, o kadar genişleme riskini de taşır ki, anlamsız hale gelir.

Chesterman sonucu şöyle özetliyor: ‘Eğer pratikte her tür değişim, transfer veya metamorfoz çeviri olarak adlandırılabilirse, çok yakında Jakobson’un iyi bilinen semiyotik sınıflandırmasında ve genişlemesinde, “Uygun Çeviri” kavramının etkisi vardır.

Eleştirmenler, çeviri artık anlam açısından bu kadar genişse, artık hiçbir şey “anlamına gelmiyor” diyor. Metaforlar, doğaları gereği, çalıları dövüp ağaçların etrafında dolaşırlar; asla tam olarak ‘söylemezler’ ve her zaman ‘demek istediklerini’ ertelemezler. Metaforik çeviri genişlememizde çok değişken ve çevirinin dayandığı diller arası aktarımın pratik alanına atıfta bulunma yeteneğinin çevirisini boşaltma riskiyle karşı karşıyayız.

Kültürel çeviriye karşı argümanların özüne giden pratikliğin yitirilmesi endişesi budur, çünkü eleştirmenler arasında kültürel çeviri hakkında kuram geliştirenlerin çevirmen olmadıkları, kuramsallaştırmalarının diller arası çeviri ve temel düzeyde bunun kötü bir şey olduğu söylenir.

Bu görüşe göre, farklı diller arasında fikirlerin üretimini ve değişimini ifade etmesi beklenen bir şey olan çeviri paradigması, profesyonel çeviri uygulamasına gerçek bir ilgi veya bilgisi olmaksızın kültür kuramcıları tarafından benimsenmiştir.

Çeviride sektör sorunları
Kültürel sorunlar nelerdir
Çeviride kalite
Çeviri yaparken karşılaşılan zorluklar
Toplumsal sorunlar
Çevirmen Sorunları
Yazın çevirisinde sorunlar

Böylelikle Trivedi’ye göre, çeviri terimi, Bhabha’nın kavramsallaştırmasında olduğu gibi, sömürge sonrası ve diasporik bağlamlarda hayata uygulandığında, çeviri kinayesine gerek kalmadan el konulduğu Anglo-Amerikan kültürel çalışmalarının küresel erişimini daha da genişletir. bunu yapmak için aslında İngilizce dışındaki dilleri öğrenmelisiniz.

Eğer bu tür iki dilli zemin yıpranırsa, der ki, ‘Eninde sonunda tamamen çevrilmiş, tek dilli, tek kültürlü, monolitik bir dünya ile son bulacağız.

Trivedi’nin eleştirisi, çeviri fikrinin kontrolsüz genişlemesinin, dil sorunlarına yönelik zorlukla kazanılan ilgiyi ve çeviri çalışmaları alanının kendisi için inşa ettiği metinlerin titiz analizini tehdit edeceği korkusuna değiniyor.

Trivedi’ye göre kültürel çeviri, “her zaman bildiğimiz ve uyguladığımız şekliyle çevirinin tamamen yok olması ve silinmesi” anlamına geliyor. Chesterman’ın önerisi, metafor kullanımından bir adım geriye gitmek ve metinler, fikirler, kültürel topluluklar veya bireysel insanlardan bahsedip konuşmamamıza bağlı olarak kesin ve farklı terimler kullanarak tartışmaları terminolojik olarak ayrı tutmaktır.

The post “Kültürel çeviride” yanlış “olan nedir? – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Güven bağlamında “sosyal” i nasıl anlayabiliriz? Toplumsal alan, “insanları birbirleriyle” sosyal “ilişkilere yerleştiren çeşitli aracılar” açısından düşünülerek kavramsal olarak ele alınabilir.

Bu kavramsallaştırma, ulusal, kimlik ve kurumsal sınırları ortadan kaldırır ve toplumları, sınıfları, kategorileri ve kurumları içeren sosyal alanın daha geleneksel kavramlarından farklı bir bakış açısı sunar. Aynı zamanda sadece söylemsel (dil temelli) değil, aynı zamanda söylemsel olmayan (kinestetik veya duygusal) arabuluculuk çalışmaları için daha geniş bir kapsam sunar.

Örneğin, ifade edilmiş bir duygu olarak güven, hem söylemsel hem de söylemsel olmayan bir arabuluculuk biçimi olabilir. Erken modern bir çevirinin başlık sayfasında müdavimlere veya okuyuculara çalışmalarını sunan tercüman portrelerinin varlığı, güven duygusunun pek çok duygusal yönden yüklü ve söylemsel olmayan işaretlerini taşır.

Özellikle düzensiz ve öngörülemez olduklarından, söylemsel dolayımları nasıl inceleyebilirsiniz? Burada bir örnek verelim. Önsözlerinde veya adanmışlık mektuplarında, erken modern Avrupalı ​​çevirmenler, çevrilen metnin veya kültürün sadık habercileri veya tercümanları olarak güvenilirliklerini sıklıkla dile getirirler.

Bu ifadelerin nicel bir incelemesi, bu tür kendini şekillendiren telaffuzların sıklığını, retorik yapılarını, etkisini, sicilini ve önceki çalışmalarla metinler arası bağlantıları ortaya çıkarabilir. Yine de, böyle bir çalışma, çevirmene pratikte güven veya güvensizliğin ne anlama geldiğini açıklayamaz.

Bunun nedeni, güvenilirliğin üretimi için kullanılan sosyal sinyallerin (hem metinsel hem de görsel) hem nicel hem de nitel yaklaşımlar gerektiren göstergebilimsel uygulamalar tarafından belirlenmesidir.

Yazın çevirisinde sorunlar
Çeviride açımlama
Çeviri kuramlarının edebi metin çeviri üzerine etkisi
Çeviri türleri
Skopos kuramı makale
Erek odaklı çeviri kuramı

Elbette, belirli çevirmenler veya matbaacılar tarafından üretilen çevirilerin sayılarına ilişkin ‘somut’ verilerin toplanması, nerede, hangi materyallerle ve hangi teknolojiyle, belirli bir toplumun, mahkemenin veya grubun ne kadar anlayışlı olduğunu gösterebilecek önemli bilgiler sunar. kültürlerarası arabuluculuk ve değiş tokuş. Yine de nicel nedenselliğin kullanılması, yorumlama ve çeviri gibi göstergebilimsel olarak üretilen aracıların anlaşılması için yetersizdir.

Çevirinin sosyal boyutu, çevirilerin nicel üretimi ve alımının arkasındaki koşulları açıklayabilen kavram ve araçları gerektirir. William H. Sewell Jr., tarihteki üç toplumsal faillik düzeyinin incelenmesini önerir: faillik ve sosyo-kültürel üretimin geçici ve olasılıklarıyla ilgilenen “olaylı”; Ekonomik, teknolojik ve politik faktörlerle ilişkili “konjonktürel” ve üçüncü olarak, değişimi bilgilendiren zihinsel, kültürel ve sosyal yapılarla ilgili “yapısal” düzeye “rejimler” diyoruz.

Her üç seviye tamamlayıcıdır ve birbiriyle bağlantılıdır. Çevirinin üretimi ve algılanmasının arkasındaki bu üçlü nedensellik ayrımı, çeviri tarihçilerinin aynı anda kültürlerarası arabuluculuğun çeşitli yönlerine odaklanmalarına izin verir.

Tarihçiler, koşullu sosyal kuruma (bir çevirmen ve onun müdavimleri, yayıncıları, aydın arkadaşları ve okurları ağı) veya çevirilerin nasıl üretildiği ve çevirmenler hakkında bilgi veren kültürel, sosyal ve ekonomik unsurlara odaklanmak isteyebilirler. toplulukları tarafından algılandı.

Kaçınılmaz olarak, rejim tarafından yürürlüğe konan güven seviyesi kişilerarası ve kurumsal alanları bilgilendirir. Rejimler, çevirmenlerin zaman ve mekânda güvenilir sinyallerini destekleyebilecek veya zayıflatabilecek beceriler, bilgi, estetik veya edebi uygulamalar ve sosyal sermaye hakkındaki değerleri ve algıları içerir.

Rejimler aynı zamanda “sosyal ağlardaki varlıkların asli niteliklerini” de içerir. Nitelikler genellikle kültüre özgü fiziksel özelliklerdir (metinlerin veya tercümanların fiziksel görünümü) ve güven ağlarının oluşumunu etkileme gücüne sahiptir.

Rejimlerin beceriler, teknoloji, ekonomik sermaye ve kütüphaneler, kağıt, baskı makineleri ve bilgisayarlar gibi materyalleri içeren insan ve insan dışı kaynaklarla desteklenmesi gerekir. Bu kaynaklara dikkat, çevirinin hem makro hem de mikro yönlerinin incelenmesini teşvik ederken aynı zamanda çevirmenlerin ve onların işbirlikçilerinin aracılığına odaklandığından teori ve pratik arasındaki herhangi bir ikilemi ortadan kaldırır.

Örneğin, Leonardo Bruni’nin 15. yüzyılın ilk otuz yılında Yunancadan Latinceye çevirmen olarak yaptığı çalışmaları ele alalım. Klasik Latince’nin prestijine, hümanist bilim adamlarının itibarına ve Cicero gibi eski entelektüellerin öne sürdüğü öğrenme ve çeviri teorisine ve pratiklerine gölge düşüren ve artık genellikle ‘İtalyan Rönesansı’ olarak adlandırılan bir siyasi-kültürel rejimin gelişmesine yardım etti.

Bu ilkeler, belirli insan ve insan dışı kaynakların kullanılmasını gerektiriyordu. Bruni için, ilgili insan nitelikleri retorik çeviriler için bir tercihi (yani, anlamlı ve ‘özgür’), başlangıç ​​yazarını veya daha önceki çevirmeni geride bırakabilen on beşinci yüzyıl çevirmeninin otoritesini ve çeviri idealini, işbirliği yerine bir birey yer alır.

İnsan dışı kaynaklar, insani eksi el yazısı stilini, bianchi girari minyatürlerini ve quarto yerine folyo büyüklüğünde kağıt kullanma eğilimini içeriyordu. Tüm insan dışı kaynaklar ve insan kaynakları, rejimleri onaylamayı amaçlıyordu, örneğin, İtalyan ve diğer Avrupa şehir devletlerinde ticaret ekonomilerinin yükselişi sırasında klasik Latince ve yeni entelektüelin prestijine bakılıyordu.

Kaynakların incelenmesi, kapsayıcı kültürel rejimler hakkındaki anlayışımızı bilgilendirir. Aynı zamanda rejimler, belirli kaynakların diğerlerine tercih edilmesini açıklar. Bu nedenle kaynaklar, “somutlaştırdıkları kültürel şemaları kurtarmamıza” izin verebilecek metinler olarak okunabilir.

İnsan dışı kaynaklarla ilgili olarak, 2001’de David Hamilton, önceki altmış yılda matbaa çalışmasının nasıl değiştiğini gözlemledi:

1950’lerden bu yana, taşınabilir tip baskının tarihi, ‘iletişim’ çalışmalarından, toplu olarak dahil edilen yazarların, matbaacıların, kitapçıların, çevirmenlerin ve prova okuyucularının karşılıklı olarak oluşturucu uygulamalarının analizine doğru kaymıştır. iletişim teknolojilerinin organizasyonu ve kullanımındadır.

Bu ifade, çevirinin ve çevirmenlerin uygunluk ve güvenilirlik tarihini anlamak istiyorsak, iletişim süreçlerinin (içeriğinden ziyade) anlaşılmasının ne kadar önemli olduğunu göstermektedir.

Aynı zamanda bizi iki yönden de uyarır: bir yandan, iletişim metinlerinin üretimi her zaman temsilciler arasındaki işbirliğinin sonucudur (yayıncılar, yazarlar, editörler, pazarlama departmanları vb.). Öte yandan, okuyucuların veya dinleyicilerin iletişimsel bir eyleme koydukları güven, insan kaynaklarını (örneğin teknoloji) ve insan kaynaklarını (ajans veya profesyonellik) nasıl algıladıklarına bağlıdır.

The post Çevirde Bağlam – Çeviri Tarihi – Çevirinin Geçmişi – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.