Bir tercümanın veya metnin mikro düzeyi, hangi metinlerin tercüme edilebileceğini, neden tercüme edilip edilmediğini, kime aktarıldıklarını ve nasıl tercüme edildiklerini etkileyen rejimlerin makro bağlamları ile üçgenleştirilebilir. Bu elbette yeni değil. Çeviri çalışmalarındaki toplumsal dönüş, çevirilerin neredeyse hiçbir zaman tek bir kişi tarafından üretilmediğini fark etti; daha ziyade, “karmaşık bir arabulucu kanalı” nın sonucu olma eğilimindedirler.

Örneğin, Bruno Latour’un aktör-ağ teorisi ve Pierre Bourdieu’nun edebi alan kavramı gibi sosyolojik yaklaşımları takiben, çeviri akademisyenleri ve tarihçileri, çeviri çalışmasına yönelik kişisel olmayan (veya “yalnızca metin” yaklaşımı) artık oldukça eleştiriyorlar. 2007’de, kültür tarihçileri Peter Burke ve Ronnie Po-chia Hsia, kimin çevirdiğine ve çevirilerin kimler için yapıldığına (ayrıca materyallerin ne olduğuna ve nasıl çevrildiğine) yankı uyandıracak şekilde odaklanılması gerektiğini doğruladılar. çeviri çalışmalarının ötesinde. Çeviride failliğe ilişkin endişeler, edebiyat tarihindeki yeni eğilimlerle de güçlü bir şekilde uyuşuyor.

Son elli yılda, yazarlık çalışmaları ve kitap tarihçileri, çeviriler de dahil olmak üzere herhangi bir metnin üretiminde çeşitli yazarlık ve işbirliği tarzlarının oldukça incelikli açıklamalarını sundular. Basılı kitap artık güven ve güvensizlik dahil olmak üzere yazar, sosyal ve ekonomik faktörlerin oynadığı karmaşık bir alan olarak görülüyor.

Öyleyse, çeviri ağlarında güveni nasıl inceleyebiliriz ve güven bize onlar hakkında ne söyleyebilir? Burada hatırlamakta fayda var ki, ‘güven’ ile sadece bugün erişebileceğimiz ve inceleyebileceğimiz metinleri üretmesi için kimin emanet edildiğini değil, aynı zamanda kültürlerarası arabulucuların ve onların ağlarının ne kadar güvenilir kabul edildiğini kastediyoruz.

Çeviri tarihi makale
Antik çağda çeviri
Sözlü çeviri tarihi
Antik dönemde çeviri
türkiye’de çeviri tarihi
Çeviri Tarihi dönemleri
20. yüzyıl çeviri tarihi
Çeviri tarihi

Güven veya güvensizlik, karmaşık retorik, duygusal ve tutumsal sinyalleri içerir: söz verme, samimiyet ve okuyucuların ve izleyicilerin metinlere ve temsilcilere tepkileri. Çevirilere duygusal tepkiler (ve çevirmenlerin işlerinin önsözlerinde kullandıkları duyguların retoriği), örneğin yabancı bir arabulucu tarafından yapılan tercümeye ilişkin şikayetlerden ortaya çıkar – ulus devletler eğitim vermeye karar vermeden önce çok yaygın bir olaydır. kendi tercümanları.

Bilişsel psikolojiden, duyguların, bizim durumumuzda bir durumun, kişinin veya metnin değerlendirilmesine dayanan algıların sonucu olabileceğini biliyoruz. Bu nedenle algıyı, duygulara ve eylem hazırlığına götüren değerlendirme takip eder.

Spesifik duygular, ruhsal bir yapıya sahip değildir ve tüm kültürlerde eşit değildir. Benzer şekilde güven, farklı kültür ve dillerde farklı anlamlar ve ifadeler taşır. Belirli bir bağlamda güven veya güvensizliğin nasıl ifade edildiğini ve bunun bir topluluk için ne anlama geldiğini anlamak, bir topluluğun çeviri ve tercümeye değer verme şeklinin kilidini açmaya yardımcı olur.

Yukarıda tartışılan Fransız yargı sistemi ve Tercümanlar Koleji’nin (Siyi guan) güvensizlik temelli uygulamaları, sosyal ve kültürlerarası tarihin olaylı, konjonktürel ve rejimle işlenmiş unsurlarını araştırarak bu çözülmenin nasıl gerçekleşebileceğinin örnekleridir.

Aşağı Yönde Güven Akışları

Bir tercüman aracılığıyla konuşurken, konuşmacılar ve dinleyicileri, aracı sesin “şeffaf” olduğunun varsayıldığı bir bağlama yerleştirilebilir. Bazı tarihi çeviri kültürlerinde, bu, çevirinin yanılsama etkisi olarak algılanır ve bu nedenle, ilgili tüm taraflardan tercümanın içeriği ve bağlamı başarılı bir şekilde iletmek için eğitildiğini varsaymaları istenir. Brian Harris, bu yanılsamayı ‘gerçek tercümanın normu’ olarak adlandırdı.

Burada oyunda bir samimiyet kuralı var, “karşılıklı konuşma eylemleri karşılıklı güven koşulunu tatmin eder” şeklindeki mansap bir iddia. Doğruluk ve dürüstlüğün zorunlu varsayımları, muhatabın çalışmasının ve çevrilmiş metnin alımının temelini oluşturur.

Bu varsayımlar, danışanın genellikle iletişimin yorumunu sorgulamak veya güvenmemek için zamana veya alana sahip olmadığı eşzamanlı çeviri bağlamından dolayı zorlanır. Ek olarak, tercümanın arabuluculuğu, açık bir sadakat yemini olmaksızın bir hizmet taahhüdünü gerektirir. Dahası, bu varsayım, özellikle yukarıdan zorlandığında (örneğin bir hükümet tarafından) her zaman kabul edilmez.

Son yıllarda, davalarını tartışmak için bir tercümana güvenmesi gereken mülteciler, arabulucular tarafından yanlış yorumlanma riskine daha az meyillidir. Bu nedenle, bazıları profesyoneller (kurumsal, zayıf güven) yerine aile üyelerine veya arkadaşlarına (kişisel, yoğun güven) veya çevrimiçi makine çevirisine güvenmeyi tercih ediyor.

Açıkça görülüyor ki, hukuki veya idari süreçler için tercümanlardan yararlanmaya ihtiyaç duyan müşteriler, neden iletişim kurmaları gerektiğinin nedenlerini ve arabuluculuktan ne beklediklerini tartıyorlar.

Bu nedenle, aşağı havzada yapılan veya ima edilen güven iddiaları, yukarı havzadaki güvensizlikle karşılanabilir. Bu durumlarda, danışan akıl ve beklenti arasındaki boşluğu güvensizlik duygularıyla doldurabilir. Bu terimlerle güven, ‘başkalarının niyetleri veya davranışlarının olumlu beklentilerine dayanan savunmasızlığı kabul etme niyetini içeren psikolojik bir durumdur’.

Müşteriler savunmasızlığı kabul etmeye hazır olmadıklarında, kültürlerarası arabuluculuğa güvenmezler. Bugünlerde mahkemede tercümanların yaptığı gibi – ve erken modern Fransa’da yaptığı gibi – yemin etmek, arabulucunun rolüne ve uygulamasına güven verebilir. Modern öncesi Avrupa’da sadakat yeminleri yaygın bir uygulamaydı. Onlar sadece bir hükümdara köle olarak boyun eğme eylemi değildi, çünkü aynı zamanda “kişiler arası bir bağın yaratılmasını veya onaylanmasını sembolize edebilirler”.

Sembolik bir güven eylemi olarak ortaçağ yemini, antik, ortaçağ, modern ve bazı çağdaş çevirilere eşlik eden ön sözlerle karşılaştırılabilir. Bu bildirimlerde çevirmenler (veya onların yayıncıları, editörleri, kullanıcıları veya meslektaşları) çalışmalarının geçerliliği, doğruluğu, doğruluğu, doğruluğu ve ifadenin netliği hakkında iddialarda bulunurlar. Bu ifadeler okuyucularına veya dinleyicilerine metinlerin ve çevirmenlerinin güvenilir olduğuna işaret eder.

Geçmiş çevirmenler, kendini sunma ve çeviri konusunda çok çeşitli edebi ve sanatsal stratejilere başvurdular. Bu tür stratejiler, modern öncesi kitabın (mise en page, yazı tipi, baskı teknolojileri, ek açıklamalar ve düzeltmeler gibi paragraf metin öğeleri, manzara ve portreler gibi dekoratif ve figüratif unsurlar) ile ilgili son derece spesifik seçimlerden ayrılamazdı.

Daha genel olarak, bu tür stratejiler, metin nesnelerinin üretimini etkileyen sosyo-kültürel ve ticari bağlamlarla dinamik ilişkiler içindeydi. Aslında, kelimeler, resimler, mise en page, mürekkep ve diğer materyal ve sanatsal unsurlar, çevirinin işbirlikçi doğasına işaret eder. İşbirliği güvenin altını çiziyor: Erken baskı çağında çevirmenlerin, editörlerin ve matbaacıların ortak çabaları, yeni kitapların ‘tüm titizlikle düzeltilecek’ sözünü verdi.

The post Aşağı Yönde Güven Akışları – Çeviri Tarihi – Çevirinin Geçmişi – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Harmanlanmış öğrenme, geleneksel öğretim (yüz yüze eğitim gibi) ve sanal öğrenme ortamlarının bir kombinasyonu olarak görülebilir. E-öğrenme yaklaşımlarını tanımlayan özellikler arasında yenilikçilik, içerik ve süreçlerin tasarımı, etkileşim, çok modlu teknolojilerin kullanımı ve açık ve dağıtılmış öğrenme ortamları aracılığıyla içeriğin sunulması, harmanlanmış öğrenme sunma çabalarımızda benimsediğimiz tüm unsurlar yer alır. Sağır çalışmaları ve tercümanlık ortamlarında gerçekleştirilir.

Bu nedenle, e-öğrenmeye yönelik yaklaşımları incelerken yaygın olarak kullanılan Khan’ın (2009) modeli dahilinde yorumlama ve Sağır çalışmaları kurslarının oluşturulması ve sunulmasını düzgün bir şekilde çerçeveleyebiliriz.

Bunu, katıldığımız tercümanlık ve Sağır çalışmaları programlarına yönelik çevrimiçi içerik geliştirme için mimari harita veya temel olarak kullanmak üzere yola çıkmamış olsak da (2004 dolaylarında sayısallaştırma çalışmalarımıza başladığımızda yoktu), Bu model, kurumlarımızda hizmet sunumunun önemli özelliklerini tartışabileceğimiz bir çerçeve sunar ve ayrıca bir sonraki bölümde daha ayrıntılı olarak tartışacağımız devam eden ve gelecekteki çalışmalar için bir yönlendirme aracı olarak hizmet eder.

Pedagojik Bağlam

Herhangi bir e-öğrenme girişiminin başarısının, benimsediği öğrenci merkezli olma derecesi olduğunu iddia edebiliriz. Ayrıca, e-öğrenmenin neden geleneksel yöntemlere göre tercih edilen bir öğretim yöntemi olduğunu ve bu dağıtım mekanizmasının diğer yaklaşımlara göre ne gibi avantajlar sunduğunu da araştırmalıyız.

Öğretimimizde (bu konuların her biriyle ilgilenme zaman çizelgeleri İrlanda ve Belçika’da farklılık gösterse de), pedagojik stratejiyi dört önemli faktör şekillendirmiştir:

• (1) bir öğrenim yönetim sistemi (LMS) ile öğrenci katılımı;
• (2) video teknolojisi yeteneği;
• (3) açıklamalı bir işaret dili külliyatının geliştirilmesi; ve
• (4) dijital öğrenme nesnelerinin oluşturulması.

İlk olarak, Trinity College’ın LMS’si (Blackboard veya Moodle) ile öğrenci etkileşimi çok aktif olmuştur. Günümüzün öğrencileri, bilgi ve iletişim teknolojileri (ICT) hakkında temel bilgi birikiminden daha fazlasıyla teknik olarak yetkin. Örneğin İrlanda’da mevcut öğrenciler, ders içeriğine, ders notlarına, ödevlere, tamamlayıcı okumalara, videolara ve harici kaynaklara bağlantılara erişime izin verecek şekilde Blackboard’da önceden kayıtlıdır.

Öğretim görevlilerinin ders içeriğini ve destekleyici materyalleri (bazen derslerden önce) yüklemeleri teşvik edilir ve akademik sınıflar için, bu tür materyaller önceden işaret dili tercümanlarına ve eğitim destek çalışanlarına yeterli hazırlığa sahip olmaları için sağlanmalıdır. zaman. Ancak, tercümanlar ve eğitim destek çalışanları (ESW) için erişim sağlamak, üniversite e-posta hesapları yoksa zor olabilir.

Şu anda okulumuzdaki birçok (belki de çoğu) öğretim görevlisi, birçok sınıfın geleneksel doğasını yansıtan PowerPoint slaytlarını yüklüyor. İçerik sunumu, derslerin bir veya iki dönem boyunca haftalık ders biçiminde sunulması gerçeğinden etkilenen doğrusal bir kronolojik tarzda yapılandırılmıştır.

Bu, içeriğin kalitesini zorunlu olarak etkilemese de, potansiyel olarak bir öğrenciyi sunulan “her zaman, her yerde” fırsatları azami ölçüde kucaklayamayan zamana göre ayarlanmış bir çerçeveye bağlı olmaya zorlayan yapay takvim tabanlı bir yapı oluşturma eğilimindedir. çevrimiçi sunumla, katılım ve kurs makyajı için kurumsal gereklilikler tarafından kısıtlandığımız için. Bu, belirli bir kursa kaydolan öğrenciler için yeterince iyi çalışsa da, zamana bağlı içerik, örneğin bir programın mezunlarına veya içeriği birlikte sunan ortak kuruluşlara dışarıdan içerik sunarken bir derece esneklik getirebilir.

Dolayısıyla, Trinity College’da çevrimiçi içerikle kayıtlı öğrenci katılımı yüksek olsa da, LMS, öğrenmeye yönelik harmanlanmış bir yaklaşım oluşturmak için çok modlu içeriğin kullanıldığı ve akademik kurumun bu verilerin bekçisi olarak çalıştığı yerlerde etkili bir şekilde bir tür havuz görevi görür. . İronik bir şekilde, dijital çağda Trinity College mezunları potansiyel olarak “geleneksel” kaynaklara daha fazla erişebilirler: dünyaca ünlü kütüphaneye erişebilirler ve mezun olduktan sonra da okuyucu haklarına sahip olmaya devam edebilirler, ancak dijital kaynaklara aynı erişime sahip değillerdir. 

Bu, kurumlar tarafında dijital varlık yönetimine asimetrik, biraz da mantıksız bir yanıt veriyor – dijital varlıkların potansiyelini yirmi birinci yüzyılın kültürel eserleri olarak tam anlamıyla kullanacaksak, ele alınması gereken bir şeydir.

Öğrenci deneyimini geliştirmek için, canlı e-öğrenme (örneğin yüz yüze özel ders verme), yapılandırılmış kendi kendine öğrenme, rehberlik desteği, öğrenci katılımının analizi ve izlenmesi gibi ek öğrenme etkinliklerine daha fazla odaklanmak gerekebilir. sürekli ve otomatik değerlendirmeler ve topluluk forumlarına daha fazla katılım (örneğin, tartışma grupları, sosyal medya katılımı, Wiki öğrenimi, canlı seminerler, web yayını dersleri). Bu tür faaliyetler, katılımın doğrudan bir öğrenci tarafından kontrol edildiği durumlarda gayri resmi olabilir.

Bununla birlikte, üçüncü düzey kurumlar için, bu tür bir katılımın, Avrupa Bologna Süreci kapsamında gerekli kredi noktaları için kalifiye olan gerekli temas saatlerinin bir parçası olarak ölçülebileceğinden emin olmak gerekir.

Karma öğrenme pedagojisine yaklaşımımıza katkıda bulunan ikinci faktör, teknik yönleri daha sonra tartışılacak olan yeni ortaya çıkan video teknolojileridir. Dublin Trinity College Sağır Çalışmaları Merkezi 2001 yılına kadar kurulmamış olsa da, Merkezin dayandığı video kayıtlarının koleksiyonu 1990’ların başlarına kadar uzanıyor. Ayrıca, VHS’deki orijinal arşivlenmiş görüntülerin bir kısmı dijitalleştirilmiş olsa da, çoğu hala orijinal VHS kaynak formatında ve yakın gelecekte dijitalleştirme planlanıyor. Bir tercümanlık programı başlatırken, işaret dili içeriğinin ve öğretim materyallerinin yetersiz olduğu ve öğretim içeriği oluşturmak için video kaynaklarının yaratılması gerektiği ortaya çıktı.

Trinity ve KU Leuven, Antwerp Sanat Fakültesi, e-öğrenme içeriği oluşturmak ve akademik amaçlar için işaret dillerinde veri gövdeleri oluşturmuştur. (örn., Derlem oluşturma projeleri ve Avrupa Komisyonu tarafından finanse edilen [Leonardo da Vinci / Grundtvig] projeleri). Mevcut video teknolojisinin kullanılması, genişletilmiş bilgi uzantılarını işaretli bir dile kaydetmeyi, ELAN’da açıklama eklemeyi, çevrimiçi olarak yayınlamayı ve eşzamansız öğretim ve öğrenmeyi kolaylaştırmayı mümkün kıldı.

Pedagojik bağlamı etkileyen diğer bir faktör, dijital öğrenme nesnelerinin hazırlanmasıdır. İşaret dillerinde öğretim materyalleri geliştirmek zaman ve çaba gerektirir ve öğretmen ve öğrenci adına düzenleme becerileri gerektirir. Metin tabanlı kurs içeriği mevcut olduğunda bile, imzalı sürümleri filme almanın, düzenlemenin, işlemenin ve 1 saatlik eğitim içeriğini yüklemenin 20 saat daha sürdüğünü tahmin ettik.

The post Dijital Tercüme (36) – Harmanlanmış Öğrenmeye Giden Yol – Dijital Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.