Hem doğrudan hem de ters çeviri eğitiminde yararlı olan, karşıt metin bilimidir, yani karşıt metin yeterliliğini geliştirmek için paralel metinlerle çalışmaktır. Schäffner paralel metinlerin “hedef metnin (TT) hedef kültürün metin-yazım mantığı kurallarına uyarlanmasına” ve kalitenin iyileştirilmesine yardımcı olması için çağrıda bulunmaktadır. Bu yöntem, öğrencilerin SL’den aşırı derecede etkilenen belirgin bir dil olan çeviriyi ortadan kaldırmalarına yardımcı olur.

Örneğin, formüle dayalı ifadelerin bulunmasını (aksi belirtilmedikçe, aksi belirtilmedikçe taraflar aşağıdaki şekilde kabul eder) veya eşdizimlerin dağılımını veya sıklığını kontrol etmeyi (sözleşmeye girilen / yapılan … Polonya sözleşmesinden imzalandı …). Anadili olmayanlar için mükemmel bir araçtır, aynı zamanda ana dillerinin özel çeşitlerini öğrenen, yasal olarak kalifiye olmayan anadili İngilizce olan kişiler için de mükemmel bir araçtır.

Bu amaçla öğrenciler, benzer veya paralel korporayı kullanabilirler. Derlem temelli çeviri çalışmalarında ilki, iki dilde karşılaştırılabilir çevrilmemiş orijinal metinlerin bilgisayarlı bir setidir (yukarıda anılan çeviri pedagojisi literatüründe paralel metinler olarak adlandırılır), ikincisi ise çevirileri olan bir kaynak metinler kümesidir. Paralel corpora, öğrencilerin önceki çeviri çözümlerini analiz etmelerine olanak tanır ve bu tür bir külliyatın hukuk sınıfında uygulanmasını tanımlayan Monzó tarafından belirtildiği gibi, “belgeleme görevlerinin rutinleştirilmesini” sağlar ve bunları sağlayarak öğrencilerin güvenini artırır. “Müşteriler ve pazar tarafından kabul edilen modeller ve çözümlerle.”

Ancak, öğrencilere gerekçeli kararlar pahasına çok fazla hazır çözüm sağlamaktan kaçınmak için bu yöntem giriş dersinde dikkatle kullanılmalıdır.

Profesyonel gerçekçiliğin önemli bir unsuru, materyalleri öğretmenin gerçekliğidir. Kelly’nin vurguladığı gibi, alandaki fikir birliği, metinlerin olabildiğince özgün, manipüle edilmemiş ve orijinal haliyle sunulması gerektiğidir ”, ancak erken aşamalarda küçük manipülasyonları haklı çıkarır. Metinler gerçek ödevlerden alınmalıdır; ancak, çoğu görev ifşa etmeme anlaşmaları kapsamında olduğundan, bir hukuk tercümanı eğitmeni sıklıkla gizlilik sorunuyla karşı karşıya kalır. Materyallerin orijinalliği, öğrencilere olduğu gibi sağlandıkları anlamına gelir, yani:

a) Yalnızca yüksek kaliteli, iyi yazılmış metinler değil, aynı zamanda çeşitli hata türleri (mantıksal, terminolojik ve dilsel hatalar, çarpık isimler, eksiklikler, eksik cümleler, vb.) içerenler. Öğrenciler, tüm kaynak metinlerin mükemmel olmadığını öğrenirler ve ticari uygulamada çok nadir olmayan bu tür metinlerle nasıl çalışılacağı konusunda stratejiler geliştirirler;

b) Ana dili İngilizce olmayanlar tarafından yazılan İngilizce kaynak metinler (ve İngilizce dışındaki yargı yetkisine tabidir), örneğin, bir Polonyalı şirket ve bir İtalyan şirketi tarafından İngilizce olarak hazırlanmış bir sözleşme;

c) İngilizcenin aktarım dili olarak işlev gördüğü çeviriden çeviri; Örneğin, önce Hollandaca’dan İngilizceye çevrilmiş ve İngilizceden Lehçeye çevrilmek üzere bir mahkeme davası belgesi.

Bazı metinlerin gerçek hayatta yazılması pek olası olmayabilir, ancak yine de diğer profesyonel amaçlar için uygundur. Örneğin, çeviri büroları ile serbest çevirmenler arasındaki anlaşmaları ele alalım: hizmet sağlayıcı sözleşmeleri, ifşa etmeme veya talep etmeme sözleşmeleri. Öğrencileri doğal olarak profesyonel çevirmenler dünyasına tanıtabilirler – onların dili, finansal sorunları veya etik kuralları:

ÜCRETLENDİRME: Bu Sözleşme kapsamındaki ücretlerin ve maliyetlerin ödenmesi için son tarihler, Çevirmenin hizmet için faturalandırmasından itibaren 60 günü geçmeyecektir. Çeviri ücreti: SL kelimesi başına __ US $.
Düzenleme ücreti: TL kelime başına __ ABD Doları.

Yukarıdaki düzenleme ücreti, son biçimlendirilmiş belgenin bir incelemesini içerecektir. Çevirmen, bu hizmet için asgari ücretleri veya diğer ücretleri değerlendirmeyecektir.

Öğrencilerin mesleki yaşamlarında karşılaşacakları tüm metin türlerini kapsamak mümkün değildir; bu nedenle genelleştirilebilir beceriler öğrenmelidirler. Bu sadece içerik tasarımına değil, aynı zamanda aşağıda tartışılan içeriğin sunumuna da bağlıdır.

Öğretim Yaklaşımı

Çevirmen eğitiminde yaygın prosedür, Ladmiral tarafından “performans hakimi” olarak veya Kiraly tarafından WTNS olarak tanımlanan, öğretmenin bilgiyi pasif bir öğrenciye aktardığı, derslerin “büyük ölçüde azaltıldığı” WTNS olarak tanımlanan öğretmen merkezli yaklaşımdı. Bu yaklaşım, çeviriyi iletişimsel bir süreç olarak gören dinamik bir bütünleştirici yaklaşıma, statik dilbilimsel yaklaşımlardan yeniden yönlendirmeden oluşan çeviri teorisindeki işlevsel dönüşten etkilenmiştir.

Sonuç olarak, çeviri pedagojisi, öğrenme sorumluluğunun kademeli olarak öğrencilere aktarıldığı, öğrenen özerkliği ile işbirliğine dayalı ve işbirliğine dayalı öğrenmeyi teşvik eden öğrenci merkezli yaklaşımlara doğru bir geçiş gözlemledi. Çalışma ortamına doğru kademeli ilerleme, bilinçlendirme faaliyetleri ile başlar, talimat simüle edilmiş küçük proje çalışmasına doğru ilerler ve ardından öğrenciler tarafından işbirliği içinde, ancak bir kaynak kişi ve proje olarak hizmet edebilecek öğretmenden oldukça bağımsız olarak gerçekleştirilen özgün projeler. 

İdeal olarak, eğitmenler biraz hukuki geçmişe ve pedagojik deneyime sahip tercümanlarla çalışmalıdır ki bu nadiren görülür. Hukuki tercüme, öğretmen merkezli yöntemlerin ilk kullanımını ve öğrenci merkezli yöntemlere kademeli bir geçişi gerektirebilir. Hukuki tercümenin yasal olarak kalifiye olmayan öğrencilere öğretilmesi halinde, giriş aşamasında eğitmenin rehberliği çok önemlidir.

Yöntemler ve Prosedürler

Konu-alan yeterliliği oluşturma

Uzmanlık alanları ve terminoloji konusundaki yetersiz bilgi, çeviri mezunlarının karşılaştığı en büyük zorluklardan biri olarak belirtilmiştir. Özel alanların bilgisi çeviri kalitesini etkiler ve Northcott ve Brown’un öne sürdüğü gibi, çevirmenler “hukuki metinleri anlamak için” avukat gibi düşünmeyi “öğrenmelidir. Öğrenciler, uzmanlaşmak istedikleri konuda bir lisansüstü dersi veya ikinci bir ana dal almaları için teşvik edilir. Bizim durumumuzda Hukuk Fakültesi’nde açık derslere de katılabilirler. Cao çevirmenlerin ve avukatların bilgisi arasındaki farka işaret eder: İlki “farklı alanlarda oldukça yüksek derecede yüzeysel bilgi yapılarına” sahipken, ikincisi “belirli bir alanda derin bilgi yapılarına sahip olma eğilimindedir. Çevirmenler, terimlerin kavramsal içeriğini ve sınırlarını ve bunların ağdaki yerlerini bilmelidir, ancak şemalarının bu kadar çok ayrıntıyla doldurulması gerekmez. Öğrencilere karşılaştırmalı hukuk üzerine düzeltilmiş dersler vermek her zaman mümkün olmadığından (bkz. Kelly’nin hukuk sistemleri üzerine bir ders hakkında pratik tavsiyesi), özel alanlarla ilgili bilgileri çeviri derslerine entegre etmek gerekli olabilir.

The post Hukuk Çevirileri (2) – Hukuk Çevirisinde Öğretim Yaklaşımı – Çeviri Nasıl Yapılır? – Çeviri Alanları Nelerdir? – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Daha önce belirtildiği gibi, Çeviriye Giriş’in öğretim tasarımı, eğitmenin etkileşimleri seçmesine yardımcı olmak için Bloom’un dijital taksonomisini kullanır. Bloom’un gözden geçirilmiş taksonomisine dayalı olarak, güncellenmiş taksonomi teknoloji kullanımını birleştirir ve “hatırlama” ile başlayıp ile biten “alt düzey düşünme becerilerinden” “üst düzey düşünme becerilerine” geçer. “Yaratmak.” Bloom’un dijital sınıflandırmasında, sınıflandırmadaki her düzey için teknolojiyle ilgili etkinlikleri tanımlayan “dijital eklemeler” vardır. Örneğin, taksonomik düzey “anlama”, “başka kelimelerle ifade etme”, “açıklama” ve “örnekleme” yi içerir. Bloom’un taksonomi düzeylerine dijital eklemeler, “gelişmiş ve Boolean arama” veya “blog günlüğü” içerebilir.

Dijital eklemelerin kullanımını göstermek için, Çeviriye Giriş bölümünde, öğrenciler ders portalına YouTube videoları yükleyerek son makalelerinin özetlerini sunarlar. Bloom’un “uygulama” sınıflandırması düzeyi, öğrencilerin You-Tube video sunumlarını oluşturmalarına ve bunları kurs portalına yüklemelerine olanak tanır.

Kiliseler, İşbirliğini gerekli bir beceri olarak tartışır ve grup çalışmasını teşvik etmek için bloglar, wiki’ler, öğrenme yönetimi sistemleri ve sosyal ağlar gibi teknik araçlar önerir. Çeviriye Giriş, yetişkinlerin özerklik öğrenimi ve öz-yönetimli öğrenme ilkelerini kullanarak, belirli görevlerle işbirliği için fırsatlar sağlar. Örneğin, öğrencilerin çeviri sürecinin ilk iki adımını uygulamalarına yardımcı olmak için tasarlanmış bir ödev, “kaynak dilde alma” ve “derin yapı anlamını tanımlama”, öğrenenlerden iki videodan birini görüntülemelerini ve bir dizi soruya yanıt vermelerini ister. Öğrenciler, bir öğrenci arkadaşıyla veya bireysel olarak çalışabilir. Diğer bir örnek, blog aracının kullanılmasıdır.

Gallaudet’in 150. yıl dönümü ile ilgili olaylar göz önüne alındığında, öğrenciler ilgili arşivlenmiş videoyu görüntüleyerek ve tercümanın rolü, tercüme süreci veya kullanılan kayıtla ilgili yönleri tartışarak blog tartışmasına katkıda bulunabilirler. İşbirlikleri, eşler arası bilgiyi geliştirdi ve tartışma gönderme protokollerine bağlılığı artırdı. Önceki dönemlerde işbirlikleri, üyelere atanmış roller ile gerekli bir grup projesi şeklini aldı. 8 haftalık bir formatta olan mevcut kurs, topluluk oluşturmaya ve akranlarla doğal olarak ittifaklar oluşturmaya vurgu yapılarak bireysel olarak veya ikili olarak tamamlanabilen özel görevlere sahiptir.

Öğretim tasarımı ilkeleri şunu göstermektedir: “Ders modülleri arasındaki tutarlılık ne kadar yüksekse, öğrenciler o kadar memnun olurlar, daha çok öğrendiklerini düşünürler ve eğitmenleriyle daha fazla etkileşim kurduklarını düşünürler. ” Swan, öğrencinin gezinirken kafasını karıştırmayan veya kaybolmayan etkileşimler yaratmanın önemini gösterir. Çalışma, karmaşık ve anlaşılması zor olan etkileşimlerin aksine fazlalığa izin veren basit, anlaşılır tasarımların tercih edildiğini gösteriyor.

Swan gibi, Gile tercüman eğitimi bağlamında öğrenci merkezli bir öğretim tasarımı önerir. Çevirmenlik eğitiminin çevrimiçi kurslarla ilgili dört teorik bileşenini tartışıyor: “öğrencilerin ihtiyaçlarıyla doğrudan ilgili”, “kavranması kolay”, “duyarlı hale geldikten sonra öğretilen” ve “tekrar tekrar hatırlanan” eğitimi söz konusudur.

Yorumlamaya Giriş, öğrencilerin bilişsel ve teknolojik anlayış düzeylerinde ihtiyaçlarını karşılayan etkileşimler oluştururken, hem Swan hem de Gile’den öğretim tasarımı ilkelerini dikkate alır. Artıklık, müfredattaki kavramları sarmalayarak derse yerleştirilir. Örneğin, tercümanın rolü kavramı önce tarihsel bir bakış açısıyla sunulur, daha sonra güncel uygulamalarla tartışılır ve son olarak belirli senaryolarda karar verme için çıkarımlar ile birlikte değerlendirilir. Bu şekilde konsept, doğrudan bilgi oluşturmadan uygulama ve analize kadar farklı uygulamalarla çeşitli modüllerde sunulur.

Yedekliliğe ek olarak, estetiğin tasarım ilkesi de dikkate alındı. Öğrencilerin içeriği anlamalarına yardımcı olmak ve siteyi görsel olarak daha çekici hale getirmek için resimler eklendi. “Öğrenime görseller eklemek hayati önem taşıyor. Metin veya sese ek olarak resimler, öğrencilerin birden fazla bilişsel kanal kullanarak içeriği özümsemelerine olanak tanır. Buradaki fikir, onlara, yoğun metin sayfalarının yapma eğiliminde olduğu gibi onları bunaltmayan önemli bilgileri öğrenmeleri için daha fazla araç sağlamaktır ”.

Oyun oynamak

Oyunlaştırma eğitim ve öğretimde giderek daha fazla kullanılmaktadır. Farklı nesiller arası öğrenme tarzlarıyla ilgili olarak, ABD nüfusunun büyük bir bölümü zevk için oyunlarla meşgul. Aslında, “oyun oynayanların yüzde 26’sı ellinin üzerinde, Amerikan hane halkının yüzde 67’si bilgisayar veya video oyunu oynuyor ve altmış iki milyon ABD İnternet kullanıcısı bir sosyal ağda ayda en az bir oyun oynayacak şekilde tasarlanmıştır”. Oyunlaştırma, oyunlarda bu ilgiyi kullanır ve kullanıcı katılımını bir akademik ve / veya iş öğrenme aracına çevirir. Oyunlaştırma, öğrenme sürecine uygulama için oyunların bileşenlerini analiz eder.

Oyunlaştırma üzerine kapsamlı bir şekilde yazılar yazan Kapp, bunu “insanları meşgul etmek, eylemi motive etmek, öğrenmeyi teşvik etmek ve sorunları çözmek için oyun temelli mekanik, estetik ve oyun düşüncesini kullanmak” olarak tanımlıyor. Oyunların gücü, oyuncuları meşgul etme yetenekleridir. Oyunların temel unsurlarını kullanarak, oyunlaştırma, öğrencileri meşgul eder ve öğrenmeyi ilerletmek için yapı iskeletini kullanır.

Oyunlaştırma etkileşimler yaratır. “Oyunların etkililiğinin dikkatli bir şekilde incelenmesi, oyunların bir dizi etkileşim olduğunu ortaya koymaktadır. Bu etkileşimler ya oyuncular arasında ya da oyuncu ile içerik arasındadır ”. Oyunlaştırma ve etkileşim arasındaki ilişki göz önüne alındığında, kullanımını Yorumlamaya Giriş bölümünde araştırdım. Kursun gelecekteki yinelemelerinde oyunlaştırma kavramlarının tam bir gelişimi geliştirilecek olsa da, Yorumlamaya Giriş, Adobe Captivate kullanarak hikaye anlatımı ve kısa oyunlarla bağlantılı senaryolar kullanmıştır. Kursta, bir “kişiliği” duygusu ve içerikle bir bağlantı hissi sağlamak için karakterler kullanılmıştır. Bu, öğrencileri motive eder ve daha fazla keşif için onları içeriğe bağlamalarına yardımcı olur.

Oyunlaştırma, etkileşim sağlamak için oyun öğelerini uygular. Bunu yapmak, öğrencilerin bireysel ihtiyaçlarına göre öğrenmelerini hızlandırmaları için bir yol sağlar. Etkileşimler, bir öğrencinin düşünme ve karar verme becerilerini geliştirmeye yardımcı olur. Oyun öğeleri arasında, bunlarla sınırlı olmamak üzere, başarısız olma özgürlüğü, ilgi eğrisi, hikaye anlatımı ve geri bildirim bulunur. Bu öğeler birlikte kullanıldığında en iyi sonucu verir.

The post Dijital Tercüme (20) – Etkileşim için Teknolojinin Kullanımı – Dijital Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Dijital Evrim: Tercüman Eğitiminde Dijital Eğitim Üzerine Bir Hacmi Bağlamlaştırma

Dijital eğitim (DE) kavramının birçok tanımı vardır ve temel olarak eğitimde elektronik medya ve bilgi ve iletişim teknolojilerinin (ICT) kullanımını içerir. Dijital eğitim ayrıca alternatif olarak e-öğrenme, multimedya öğrenimi, teknolojiyle geliştirilmiş öğrenme (TEL), bilgisayar tabanlı öğretim (CBI), bilgisayar yönetimli öğretim, bilgisayar tabanlı eğitim (CBT), bilgisayar destekli (veya – destekli) öğretim (CAI), İnternet tabanlı eğitim (IBT), Web tabanlı eğitim (WBT), çevrimiçi eğitim, sanal eğitim ve sanal öğrenme ortamlarında kullanılır (VLE) (WikiPedia, 2014). Bu alternatif isimler, eğitim ortamlarında bir tür teknoloji kullanan belirli bir yönü, bileşeni veya sunum yöntemini vurgular. Dahası, DE metin, ses, görüntü, animasyon ve video akışı sağlayan çok sayıda medya türü içerir ve ses veya video kaseti, uydu TV, CD-ROM ve bilgisayar tabanlı öğrenme gibi teknoloji uygulamaları ve süreçleri içerir. Yani Web tabanlı öğrenmedir. 

Dijital eğitim, sınıf içinde veya dışında uygulanabilir ve kendi kendine hızlanan, asenkron öğrenmeyi veya eğitmen liderliğindeki, senkronize öğrenmeyi içerebilir. Ek olarak, DE, uzaktan öğrenmeye ve esnek öğrenmeye uygundur ve yüz yüze öğretimle birlikte de kullanılabilir, bu durumda karma öğrenme terimi yaygın olarak kullanılır. Ters çevrilmiş pedagoji, harmanlanmış öğrenme kavramını genişleten daha yeni bir terimdir; eğitimcilerin Web araçlarını kullandığını ve öğrenme ortamının dijital dünyaya genişlediğini gösterir.

Gallaudet Üniversitesi Tercüman Eğitimi serisindeki diğer ciltler, çevirmen eğitiminde teknolojinin kullanımını, örneğin çevrimiçi kaynakları kullanarak harmanlanmış sunumla, video kaynaklarının geliştirilmesiyle; uzaktan eğitim için sanal öğrenme ortamlarının kullanımı ve sağlık hizmeti tercüman eğitimi için çevrimiçi eğitim tasarımını içerir.

Dijital Çağda Tercüman Eğitimi, dijital çağda imzalı ve sözlü dil tercüman eğitimine yaklaşımlar üzerine yenilikçi bir araştırma koleksiyonudur. Bu yazı dizisi, teknolojinin müfredatı, dersi veya kaynakları nasıl geliştirdiğine değil, teknolojinin kendisine odaklanmaktadır. Daha önce belirtildiği gibi, DE kavramının tanımları değişir.

Bu nedenle, tercüman eğitimcileri ve uygulayıcıları olarak, bu kavramı çevreleyen paylaştığımız sözlük, teknolojiyle ilgili deneyimlerimiz kadar çeşitlidir.

Bu yazı için amacımız, tercüman eğitimine ve daha geniş öğrenmeye teknolojilerin uygulanması için bir bağlam sağlamaktır; bu, tercüman eğitiminde DE deneyimlerimizi nasıl tanımladığımız ile onu nasıl konuştuğumuz ve uyguladığımız arasındaki boşluğu dolduracaktır. Bu yazı dizisi, bu dijital deneyimlerin tercümanlık ve dil uzmanları olarak işimiz üzerindeki potansiyel etkisini araştırmaktadır.

Değişim Tarihimiz

Tarihsel olarak, DE kavramı genellikle çevrimiçi eğitimi çevreleyen tartışmalarla bağlantılı ve bazen sınırlı olmuştur. Çevrimiçi eğitim önemli bir konu olmasına rağmen, bu cilt, teknoloji ve tercüman eğitimine (çevrimiçi eğitimle sınırlı değildir) odaklanan ve mesleğimizin tamamındaki daha geniş dijital deneyimler mozaiğine katkıda bulunan çeşitli enstantaneler koleksiyonu aracılığıyla daha yakından incelemektedir. Şimdiki zamanımızı ve geleceğimizi anlamak için önce bu noktaya kadar olan yolculuğumuza düşünmeliyiz; o zaman, okullararası eğitimde dijital eğitimin sürekli değişen manzarasına uyum sağlamaya devam ederken nereye gittiğimizi daha iyi anlayabiliriz.

Yirmi birinci yüzyılın ilk on yılına kadar, diğer bilim dallarında olduğu gibi, teknoloji ile tercüman eğitimi arasındaki bağlantı üzerine araştırma ve literatür çok azdı. Bununla birlikte, alanımızdaki teknolojinin önemli ölçüde artması ve çeşitli kullanıcı seviyeleri için artan erişilebilirlik nedeniyle bir artışa tanık olduk. Tercüman eğitimcileri, diğer birçok profesyonel gibi, kendi alanımızın öncülerine ve eğitim müfredatına teknoloji entegrasyonunu keşfetmelerine ev sahipliği yapıyor. Her harekette olduğu gibi, dijital devrimde doğal liderler (teknolojiyi benimseyenler) ortaya çıktı.

Teknolojiye dayalı müfredatın merkez aşaması tartışmasını getirdiler ve uygulayıcılar, eğitimciler ve araştırmacılar arasında teknolojinin tercüman eğitimi için gerçekte ne anlama geldiğine dair daha büyük tartışmalara yol açtılar. Bu liderler, çevirmen eğitiminin dijital dünyadaki yerini nasıl yeniden tasavvur edebileceğimizi vurgulamaya yardımcı olmuş olsalar da, şu soru hala devam etmektedir: çevirmen eğitiminde dijital eğitim, uluslararası bir bakış açısıyla ve çeşitli diller ve yöntemler arasında neye benziyor?

Bu cildin belirli bir özelliği, dijital benliğimizi ve öğrencilerimiz için model olarak dijital vatandaşlık duygumuzu geliştirebilme şeklimize yakından dikkat etmemizdir. Genel vatandaşlık, “bir kişiyi toplumun yetkin bir üyesi olarak tanımlayan ve sonuç olarak kaynakların kişilere ve sosyal gruplara akışını şekillendiren uygulamalar (hukuki, siyasi, ekonomik ve kültürel) grubunu ifade eder” dahası, vatandaşlık kavramı sosyal katılımcılar tarafından müzakere edilir ve yeniden müzakere edilir. Peki dijital vatandaşlık nedir? Dijital vatandaşlığın, insanları dijital teknolojinin yetkin kullanıcıları olarak tanımlayan benzer bir dizi uygulamayı kucakladığını iddia edebiliriz; dahası, teknolojinin yaşamlarına gömülmesi, ilişkilerini ve topluma katkılarını etkiler. Aslında, dijital vatandaşlık “teknoloji kullanımına ilişkin uygun, sorumlu davranış normları” olarak tanımlanmıştır.

Ribble, etkili dijital vatandaşlığı sağlamak için gereken dokuz temayı açıklamaktadır:

(1) topluma tam elektronik katılım için dijital erişim;

(2) elektronik mal alım satımını mümkün kılmak için dijital ticaret;

(3) elektronik bilgi alışverişi için dijital iletişim;

(4) teknoloji ve teknoloji kullanımı hakkında öğretme ve öğrenme süreci olarak dijital okuryazarlık;

(5) elektronik davranış veya prosedür standartları için dijital görgü kuralları;

(6) eylemler ve eylemler için elektronik sorumluluğu barındıran dijital hukuk;

(7) bu özgürlüklerin dijital bir dünyada herkese yayılmasını sağlamak için dijital haklar ve sorumluluklar;

(8) dijital teknoloji dünyasında fiziksel ve psikolojik refah için dijital sağlık ve zindelik; ve

(9) güvenliği garanti altına almak için elektronik önlemlerle dijital güvenlik.

Tıpkı günlük, yüz yüze etkileşimlerimizin bir dereceye kadar nezaket gerektirmesi gibi, dijital pratiğimizde ve yaşamlarımızda da aynı nezaketi sergilemeliyiz.

Bu yazı dizisi, yalnızca teknolojinin eğitim üzerindeki etkisini ortaya çıkarmakla kalmayıp, aynı zamanda dijital dünyada bir tercüman olarak nasıl düşünmenin, olmanın ve çalışmanın ne anlama geldiğiyle ilgili gerçek soruları gündeme getiren çalışmaları da içermektedir.

Ek olarak, bu yazı dizisi, bu sürekli değişen dijital dünyada dijital bir vatandaş olmanın ne anlama geldiğiyle ilgili olarak öğrencileri etkileyebileceğimiz ve eleştirel düşüncemizi geliştirebileceğimiz yollara bir bakış sağlıyor. Dijital dünyadaki sorumluluğumuzu rehber olarak kabul etmezsek, öğrencilerimiz önümüzdeki on yıllarda bu yeni ortamla nasıl etkileşim kuracaklar? Katkıda bulunan yazarların gösterdiği gibi, model oluşturarak, deneyerek ve hatta risk alarak, bir kolektif olarak tercüman eğitiminde dijital vatandaşlığın geleceğinde küçük ama nasıl önemli bir rol oynadığını göreceğiz.

The post Dijital Tercüme (1) – Çeviri nasıl yapılır? – Dijital Tercüme Nedir? – Dijital Tercüme Nasıl Başlamıştır? – Dijital Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Çeviri pazarındaki son gelişmeler

Çeviri endüstrisi, İnternet çağında dinamik olarak gelişiyor. Eğitmenlerin, üç ana kategoriye ayrılan değişiklikleri takip etmesi imkansızdır: profesyonelleşme, küreselleşme ve uzmanlaşma.

– Profesyonelleşme: Günümüzde çeviri genellikle bir meslek olarak kabul edilmekte ve kısmen de çeviri çalışmalarının üniversitelerde ayrı bir disiplin olarak tanınmasından kaynaklanmaktadır. Mesleki dil okullarından eğitimi devraldıklarında, üniversiteler tercümanın profesyonelleşmesinde özel bir rol oynamışlardır. Eğitim programlarının sayısının artmasıyla, çevirmenin imajı “sadece iki dilli daktiloculardan çok yetenekli ve çok yetenekli profesyonellere” dönüşmüştür. Avrupa Standardı EN 15038 Çeviri hizmetleri – Hizmet gereksinimleri gibi standardizasyonla daha da geliştirilmiştir. Hukuki bağlamda, Polonyalı yeminli tercümanlar ilk kez 2004 yılında yasalarla resmi olarak bir meslek olarak tanındı.

– Küreselleşme: Çeviri pazarı yerelden küresele genişledi. Kısa bir süre önce, çevirmenler çoğunlukla yerel pazarlarda çalışarak çevirilerini bizzat teslim ediyorlardı. İnternetin ve e-postanın ortaya çıkmasıyla, coğrafi sınırlar ortadan kalktı ve çevirmenler, daha geniş bir müşteri ve görev çeşitliliği ile uğraşan küresel tele-çalışmaya geçtiler.

– Uzmanlaşma: Pazar, çalışanlar arasında yabancı dilde, özellikle de İngilizce’de artan yeterlilikle yönlendirilen daha yüksek uzmanlaşmaya doğru evrildi. Daha kolay metinler müşteriler tarafından şirket içinde çevrilirken, daha uzmanlaşmış veya teknik olarak karmaşık olanlar çeviri bürolarına taşınır. İlk olarak, çeviri süreçlerinin artan bir teknik karmaşıklığı vardır: “Küresel pazarlar bağlamında çeviri, metnin çevirisinden çok daha fazlasıyla ilgilidir”, Shaw ve Holland yazılımın yerelleştirilmesi örneğini verir.

Arapça, “daha esnek bir kullanıcı arayüzü tasarımı” gerektirebilir. İkinci karmaşıklık düzeyi, çevirmenlerden dar alanlarda çalışan bir arka plan bilgisi talep eden içeriğin artan uzmanlaşmasıyla ilgilidir. Çoğu profesyonel kaynak, çevirmenlere, müşterileri çekmeyi umuyorlarsa, çok fazla uzmanlık alanını listelememelerini tavsiye eder. Uzmanlaşma kavramı, çeşitli profesyonel kaynaklarda farklılık gösterir: geniş bir genel kategori veya oldukça uzmanlaşmış dar bir alan olabilir. Örneğin, Amerikan Çevirmenler Derneği, her biri alt bölümlere ayrılmış uzmanlık alanına (Sanat ve Beşeri Bilimler, İşletme, Bilgisayar, Mühendislik, Eğlence, Endüstri ve Teknoloji, Hukuk, Tıp, Doğa Bilimleri, Kuramsal Bilimler, Sosyal Bilimler) sahiptir. Birleşik Krallık Mütercim Tercümanlık Enstitüsü 30 kadar ana konu alanına sahiptir. Başlıca genel alanlardan biri hukuk çevirisidir.

2. Çeviri yeterliliği ve çevirmen yeterliliği

Bu pazar gelişmeleri, çeviri yeterliliği anlayışımızı ve çevirmen eğitimimizi nasıl etkiler? Profesyonel bir çevirmen için gerekli olan şey önemli ölçüde artmıştır ve çeviri yeterliliği artan sayıda ilgili beceriyle genişletilmiştir. Çeviri yeterliliğinin basitten çok bileşenli olanlara kadar çok sayıda tanımı vardır. Metodolojik gerekçelerle çok bileşenli tanımları reddeden (örneğin, deneysel kanıt yok, piyasa değişikliklerini takip etmenin imkansızlığı), Pym mini-malist bir tanım önermektedir – hedef metnin (TT) alternatif versiyonlarını üretme yeteneği ve “hızlı ve haklı bir güvenle bu seriden yalnızca bir geçerli TT” yi seçer.

Pym’in  öne sürdüğü gibi, minimalist tanımı Kiraly’nin çeviri yeterliliği anlayışıyla, yani çevirmen yeterliliğinin aksine, “bir sayıya katılmayı içeren” kaliteli bir hedef metin üretme yeteneği ile uyumludur. çeşitli dillerin eğitimli kullanıcıları, uzmanlaşmış teknik alanlarda bilgi sahibi olanlar ve profesyonel diller arası iletişim amaçları için geleneksel araçları ve yeni teknolojileri yetkin kullanıcıları gibi yeni topluluklar kullanırlar.

Dolayısıyla, çeviri yeterliliği, gerekli standarda çevirme yeteneğidir, çevirmen yeterliliği ise piyasada profesyonel olarak işlev görmek için gerekli becerileri kapsar. Bu yazının amaçları doğrultusunda, çeviri yeterliliği ve çevirmen yeterliliği ayrımını koruyacağım.

Çevirmen yeterliliği, eğitimin profesyonelleşmesi, özellikle mesleki uygulama ve staj simülasyonlarında geliştirilir. Eğitimde mesleki ve akademik ölçütlerin yakın zamandaki yakınsamasını ve vurgunun genelden özel çeviri becerilerine geçişini (González-Davies ve Kiraly 2006: 83) takiben, profesyonel gerçekçilik bir dizi yaklaşımda mevcuttur. PATT (Professional Approach to Translator Training; Lobo, Robinson ve diğerleri 2007), Gouadec (2007), Kiraly (2005), González-Davies ve Scott-Tennent (2005), Kelly (2005), Pym (2008) gibi insanlar mevcuttur.

Temel varsayım, eğitimin uygulamaya yönelik olması gerektiğidir; piyasa taleplerine uygun olmalı ve öğrencileri işyerine hazırlamalıdır. Eğitimin profesyonelleşmesi, profesyonel uygulama simülasyonları yoluyla sağlanabilir: öğretimi profesyonel ortamlarla ilişkilendirme; rol yapma oyunu; mesleğin teknik yönlerini uygulamak (örneğin, faturalama); çeviri bürolarına ve iş yerleştirmelerine ziyaretler; gerçek hayat projeleri vb.

Aşağıdaki bölüm, profesyonel gerçekçiliğin hukuk çevirisi derslerine nasıl entegre edileceğini analiz eder. İlk olarak, tercüman yeterliliği amacıyla hukuki tercüman profili tanımlanmalıdır. Hukuki tercüme esas olarak aşağıdakiler tarafından sağlanır:

1) Çeviri büroları veya doğrudan müşteriler için çalışan serbest çevirmenler;
2) Hukuk firmalarında veya diğer ticari kuruluşlarda kurum içi tercümanlar;
3) Kamu idaresinde veya uluslararası kuruluşlarda çalışan çevirmenler, örneğin Tercüme Genel Müdürlüğü (DGT) veya Avrupa Adalet Divanı (ECJ) (örneğin, avukat-dilbilimciler);
4) Mahkemeler ve polis için çoğunlukla serbest olarak çalışan ve özel sertifika gerektirebilecek (yeminli) tercümanlar.

Pazarda verimli bir şekilde çalışabilmek için hukuk çevirmenlerinin temel olarak teknik, takım çalışması, iş ve organizasyon becerilerine ihtiyacı vardır; bu nedenle, tercüman yetkinliği diğer uzman çevirmenlerin yeterliliğinden belirgin bir şekilde farklı değildir.

En farklı olan çeviri yeterliliğidir ve bazı teorik modeller yüksek gereksinimleri belirler. Örneğin, Šarčević’in  ideal modeli – henüz varolmayan – hukuk çevirmeni, hukuki terminoloji, hukuki muhakeme ve hedef dil (TL) hakkında kapsamlı bilgi gibi temel hukuki becerileri listeler ve kaynak dil (SL) hukuk sistemleri, hukuki problemleri çözme yeteneği, hukuki metinleri analiz etme ve metin yapısını öngörme becerisi, taslak hazırlama becerileri, karşılaştırmalı hukuk ve yöntemler hakkında temel bilgiler. Cao’nun modeli, çeviri dil yeterliliğinden, çeviri stratejik yeterliliğinden ve çeviri bilgi yapılarından (konu yeterliliği) oluşur. Bununla birlikte, bu kadar geniş kapsamlı hukuki çeviri yeterliliğine nasıl ulaşılacağı konusunda çok az tavsiye verilmektedir.

Genel olarak, hukuki çevirinin nasıl öğretileceğine dair İngilizce yayınlar nispeten azdır. Bunlar arasında Marks ve Aitsiselmi ve Trouille  tarafından vaka çalışmaları; Harvey’in  Weston’ın tekniklerini kültüre bağlı öğelere uygulaması; Asensio’nun resmi çeviride yaygın sorunlar üzerine tartışması; Burukina’nın  bir öğretim yöntemi olarak deverbalizasyon algoritmasını kullanması; Monzó’nun  paralel bir külliyat uygulaması; Northcott ve Brown’ın Avukatlar ve Özel Amaçlı İngilizce öğretmenleri arasında Avrupa Birliği (AB) çevirmenlerini eğitmek için işbirliği; Kanadalı ortak hukuk ve çeviri öğrencileri eğitimi, Way’in özel bir çeviri kursu içinde yasal içeriği yapılandırması. Konu yelpazesi oldukça geniş olsa da, bunlar hala münferit çalışmalardır ve hukuk çevirisi öğretmenleri için bir referans noktası veya ölçüt olarak hizmet etmek için daha fazla en iyi uygulama alışverişine ihtiyaç vardır.

The post Hukuk Çevirilerine Genel Bakış (4) – Çeviri Nasıl Yapılır? – Çeviri Alanları Nelerdir? – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.