1. Dijital Dönüşüm ve Küreselleşme

Medya ve iletişim sektörü, dijital dönüşüm ve küreselleşme süreçlerinden önemli ölçüde etkilenmektedir. İnternet ve dijital teknolojilerin yaygınlaşması, haberlerin, makalelerin, videoların ve diğer medya içeriklerinin dünya genelinde hızla yayılmasını sağlamıştır. Bu da, farklı dillerde içerik üretme ve tüketme ihtiyacını artırmıştır. Dolayısıyla, medya kuruluşları ve iletişim şirketleri, içeriklerini farklı dillere çevirerek küresel bir izleyici kitlesine ulaşma gerekliliğini hissetmektedirler.

2. Otomatik Çeviri Teknolojilerinin Yükselişi

Dijital dönüşümün bir sonucu olarak, otomatik çeviri teknolojileri de önemli bir gelişme göstermiştir. Yapay zeka ve makine öğrenimi algoritmaları sayesinde, çeviri hizmetleri artık insan müdahalesi olmadan bile gerçekleştirilebilmektedir. Bu teknolojiler, özellikle büyük medya şirketleri ve iletişim ajansları tarafından, hızlı ve düşük maliyetli çeviri çözümleri olarak tercih edilmektedir. Ancak, otomatik çeviri teknolojilerinin kalitesi hala insan çevirmenlerin kalitesine ulaşamamaktadır, bu nedenle profesyonel çeviri hizmetlerine olan ihtiyaç devam etmektedir.

3. Çoklu Platform ve Çoklu Dil Stratejileri

Medya ve iletişim sektöründeki şirketler, artık içeriklerini farklı platformlarda ve farklı dillerde sunma stratejileri geliştirmektedirler. Sosyal medya, web siteleri, mobil uygulamalar ve diğer dijital platformlar üzerinden içerik sunmanın yanı sıra, içeriklerin birden fazla dilde sunulması da giderek yaygınlaşmaktadır. Özellikle uluslararası medya şirketleri, içeriklerini hem ana dilde hem de hedef kitlelerin dilinde sunarak daha geniş bir izleyici kitlesine ulaşmayı hedeflemektedirler. Bu da çeviri hizmetlerine olan talebi artırmaktadır.

4. Kültürel Hassasiyet ve Adaptasyon

Medya ve iletişim sektöründe çalışan profesyoneller, çeviri sürecinde kültürel hassasiyetin önemini giderek daha fazla kavramaktadırlar. İçeriklerin farklı kültürlere ve dil gruplarına uygun bir şekilde adapte edilmesi, izleyici kitlesinin daha iyi anlamasını ve içselleştirmesini sağlar. Dolayısıyla, medya çevirmenleri ve tercümanları, sadece kelimeleri değil, aynı zamanda kültürel referansları da dikkate alarak çalışmaktadırlar. Bu da çeviri sürecinin daha karmaşık hale gelmesine ve daha fazla uzmanlık gerektirmesine yol açmaktadır.

5. Veri Tabanlı Karar Alma

Son olarak, medya ve iletişim şirketleri, çeviri sürecinde veri tabanlı karar alma yöntemlerini benimsemeye başlamışlardır. Büyük veri analitiği ve veri madenciliği teknikleri, çeviri projelerinin planlanması, yönetilmesi ve değerlendirilmesinde kullanılmaktadır. Bu da şirketlere, çeviri sürecinin daha etkili bir şekilde yönetilmesine ve iyileştirilmesine yardımcı olur. Özellikle çeviri kalitesi, teslimat süresi ve maliyet gibi performans göstergeleri üzerinde veri analizi yaparak, gelecekteki projeler için stratejik kararlar alınabilir.

Medya ve iletişim sektöründe çeviri eğilimleri, günümüzün hızla değişen ve dinamik yapısına paralel olarak sürekli olarak evrim geçirmektedir. Teknolojik ilerlemeler, küreselleşme ve dijitalleşme gibi faktörler, bu sektörde çeviri hizmetlerine olan talebi artırmakta ve çeviri süreçlerini değiştirmektedir.

Dijital dönüşümün hızlanması, medya ve iletişim sektöründe önemli bir etki yaratmıştır. İnternetin yaygınlaşması ve dijital platformların kullanımının artması, medya içeriklerinin daha geniş bir kitleye ulaşmasını sağlamıştır. Bu da, içeriklerin farklı dillere çevrilmesi ihtiyacını doğurmuştur. Özellikle haber siteleri, bloglar, video platformları ve sosyal medya, içeriklerin farklı dillere çevrilmesi gerekliliğini ortaya koymuştur.

Bununla birlikte, otomatik çeviri teknolojilerinin yükselişi de dikkate değerdir. Yapay zeka ve makine öğrenimi algoritmaları sayesinde, otomatik çeviri araçları daha doğru ve hızlı çeviriler yapabilmektedir. Bu da medya ve iletişim şirketlerinin çeviri süreçlerini optimize etmelerine yardımcı olmuştur. Ancak, otomatik çeviri teknolojilerinin insan çevirmenlerin kalitesine ulaşamadığı da unutulmamalıdır. Özellikle duygusal ve kültürel anlamı olan içeriklerin çevirisinde, insan çevirmenlerin uzmanlığı ve deneyimi hala önemlidir.

Çoklu platform ve çoklu dil stratejileri, medya ve iletişim şirketlerinin içeriklerini daha geniş bir kitleye ulaştırmak için kullandıkları önemli bir yaklaşımdır. Özellikle uluslararası medya şirketleri, içeriklerini farklı dillerde sunarak daha geniş bir izleyici kitlesine ulaşmayı hedeflemektedirler. Bu da çeviri hizmetlerine olan talebi artırmakta ve çeviri süreçlerini karmaşıklaştırmaktadır. Medya çevirmenleri ve tercümanları, içeriklerin farklı platformlarda ve farklı dillerde yayınlanması için özgün ve etkili çeviri çözümleri sunmak zorundadırlar.

Kültürel hassasiyet ve adaptasyon, medya ve iletişim sektöründe çeviri sürecinin ayrılmaz bir parçasıdır. İçeriklerin farklı kültürlere ve dil gruplarına uygun bir şekilde adapte edilmesi, izleyici kitlesinin içeriği daha iyi anlamasını ve içselleştirmesini sağlar. Medya çevirmenleri ve tercümanları, sadece kelimeleri değil, aynı zamanda kültürel referansları da dikkate alarak çalışmaktadırlar. Bu da çeviri sürecinin daha karmaşık hale gelmesine ve daha fazla uzmanlık gerektirmesine yol açmaktadır. Ancak, doğru kültürel adaptasyon ile içeriklerin etkisi ve etkinliği artırılabilir.

Son olarak, veri tabanlı karar alma, medya ve iletişim şirketlerinin çeviri süreçlerini daha etkili bir şekilde yönetmelerine yardımcı olan bir yaklaşımdır. Büyük veri analitiği ve veri madenciliği teknikleri, çeviri projelerinin planlanması, yönetilmesi ve değerlendirilmesinde kullanılmaktadır. Bu da şirketlere, çeviri sürecinin daha verimli bir şekilde yönetilmesine ve iyileştirilmesine yardımcı olur. Özellikle çeviri kalitesi, teslimat süresi ve maliyet gibi performans göstergeleri üzerinde veri analizi yaparak, gelecekteki projeler için stratejik kararlar alınabilir.

Tüm bu eğilimler göz önüne alındığında, medya ve iletişim sektöründe çeviri hizmetlerine olan talebin artacağı ve çeviri süreçlerinin daha karmaşık ve uzmanlık gerektiren bir hal alacağı öngörülebilir. Bu nedenle, medya çevirmenleri ve tercümanları, sürekli olarak değişen ihtiyaçlara uyum sağlamak ve kaliteli hizmetler sunmak için kendilerini sürekli olarak geliştirmelidirler. Ayrıca, teknolojik gelişmeleri yakından takip etmek ve uygun çeviri araçlarını kullanmak da önemlidir.

Çeviri Yaptırma Blogu, dil ve çeviri dünyasına dair en güncel ve ilgi çekici içerikleri sunan bir kaynaktır. Biz, dilin gücünü ve çeviri sanatının derinliklerini keşfetmeyi seven herkes için buradayız.

Sitemizde, çeviri türleri, terminoloji, lokalizasyon stratejileri, çeviri teknolojileri, ve çevirmenlik kariyeri hakkında ayrıntılı yazılar bulabilirsiniz. Her bir konuyu en ince detaylarına kadar ele alıyor ve okuyucularımıza geniş bir perspektif sunuyoruz. Ayrıca, dilin kültürel zenginliği ve farklılıklarının altını çiziyor, bu farklılıkların dil çevirisi üzerindeki etkisini inceliyoruz.

Çeviri Yaptırma Blogu, dilin büyüsüne kapılmış olan herkes için bir yolculuk ve öğrenme platformu olarak tasarlandı. Sitemizi düzenli olarak takip ederek, dil çeşitliliği, kültürel zenginlik ve çeviri hizmetleri hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz. Eğer dilin gücü ve çeviri dünyası sizi de cezbetmişse, bu blog sizin için vazgeçilmez bir kaynaktır.

Çeviri Yaptırma Blogu’nu sosyal medya hesaplarımızı takip ederek ve e-posta bültenimize abone olarak en yeni yazılarımızdan haberdar olabilirsiniz. Ayrıca, sorularınızı sormaktan ve yorumlarınızı paylaşmaktan çekinmeyin. Dilin büyüsünü ve çeviri dünyasının sınırsız olanaklarını keşfetmeye hazır mısınız? O zaman, Çeviri Yaptırma Blogu sizin için burada! Dil yolculuğuna bizimle katılın ve bilgiye aç bir zihinle dünya çapında birçok dili bir araya getiren bu ilginç serüvene atılın.

The post Medya ve İletişim Sektöründe Çeviri Eğilimleri first appeared on Web Tercümanlık.

Çeviri Nedir?

Çeviri, bir metni bir dilden başka bir dile aktarma sürecidir. Temelde, bir metinde yazılanları başka bir dile yazılı olarak aktarmayı ifade eder. Çeviri, yazılı veya sözlü olabilir ve farklı diller arasında bilgi iletimini sağlar.

Çeviri, literatür, iş belgeleri, web siteleri, romanlar, şiirler ve daha fazlası gibi birçok farklı metin türü için kullanılır. Çevirmenler, kaynak dilin dilbilgisine, kültürel özelliklerine ve terminolojisine hakim olmalıdır. Temel amacı, kaynak metinle hedef metin arasındaki anlamı korumaktır.

Tercüme Nedir?

Tercüme, daha geniş bir iletişim sürecinin bir parçasıdır ve sadece yazılı metinleri değil, aynı zamanda sözlü iletişimi de içerir. Tercüme, bir dilde ifade edilen bir şeyin başka bir dile aktarılması anlamına gelir. Bu aktarım sırasında, metin veya sözler, kaynak dildeki anlamını koruyarak hedef dilde ifade edilir.

Tercümanlar, çeviri yapmanın yanı sıra sözlü iletişimi de yürütme becerisine sahiptirler. Tercümanlık, toplantılar, konferanslar, röportajlar, telefon görüşmeleri ve daha fazlası gibi birçok farklı iletişim bağlamında kullanılır.

Çeviri ile Tercüme Arasındaki Farklar

Çeviri ve tercüme arasındaki farklar şunlardır:

1. Kapsam: Çeviri, temelde yazılı metinlerin başka bir dile çevrilmesini içerirken, tercüme daha geniş bir iletişim sürecini kapsar ve sözlü iletişimi de içerir.
2. Amaç: Çeviri, bilginin bir dilden diğerine aktarılmasını amaçlar. Tercüme ise sözlü iletişimi de içerir ve bir dilde ifade edilenleri başka bir dile aktarır.
3. Kullanım Alanları: Çeviri, yazılı metinlerin çevirisi ve tercüme edilmesi için kullanılır. Tercüme, aynı zamanda sözlü iletişimi kapsar ve bu nedenle toplantılar, konferanslar ve diğer iletişim bağlamlarında kullanılır.
4. Bece: Çeviri, metinlerin yazılı bir formatta çevrilmesini gerektirirken, tercüme sözlü bir iletişimi aktarmayı içerir.

Dil, insanların düşünce, duygu ve bilgi aktarımının temel aracıdır. Ancak dünya üzerinde binlerce farklı dil konuşulurken, farklı kültürler ve topluluklar arasındaki anlayışı sağlamak için dil bariyerlerini aşmak gereklidir. İşte bu noktada, çeviri ve tercüme önemli bir rol oynarlar.

Çeviri, bir metni bir dilden başka bir dile aktarma sürecini ifade eder. Bu, yazılı metinlerin çevirisi kadar sözlü iletişimin de çevirisini içerir. Çevirmenler, kaynak dilin dilbilgisine, terminolojisine ve kültürel özelliklerine hakim olmalıdır. Temel amacı, kaynak metindeki anlamı hedef metinde korumaktır.

Tercüme ise daha geniş bir iletişim sürecinin bir parçasıdır. Hem yazılı metinlerin çevirisi hem de sözlü iletişimi içerir. Tercümanlar, dil engelini aşmak için sözlü iletişimi başka bir dile aktarır ve bu, toplantılar, konferanslar, röportajlar ve daha birçok iletişim bağlamında kullanılır.

Çeviri ve tercüme, küresel dünyada dilin büyülü bir köprüsüdür. İnsanların farklı dillerdeki düşünce ve bilgiye erişimini kolaylaştırır ve kültürler arasında anlayışı sağlar. Her iki süreç de dil engellerini aşmanın yanı sıra farklı kültürel bağlamları anlama ve uyarlama yeteneği gerektirir.

Sonuç olarak, çeviri ve tercüme, dilin büyülü köprüleri olarak düşünülebilir. İnsanların farklı dillerde iletişim kurmasını ve anlamasını sağlarlar. Her iki süreç de dil bariyerlerini aşmanın yanı sıra farklı kültürel bağlamları anlama ve uyarlama yeteneği gerektirir. Dilin zenginliği ve çeşitliliği ile dünya üzerindeki insanlar arasındaki iletişimi kolaylaştıran bu kavramlar, küresel dünyada köprüler kurar ve insanları bir araya getirir.

Çeviri Yaptırma Blogu, dil ve çeviri dünyasına dair en güncel ve ilgi çekici içerikleri sunan bir kaynaktır. Biz, dilin gücünü ve çeviri sanatının derinliklerini keşfetmeyi seven herkes için buradayız.

Sitemizde, çeviri türleri, terminoloji, lokalizasyon stratejileri, çeviri teknolojileri, ve çevirmenlik kariyeri hakkında ayrıntılı yazılar bulabilirsiniz. Her bir konuyu en ince detaylarına kadar ele alıyor ve okuyucularımıza geniş bir perspektif sunuyoruz. Ayrıca, dilin kültürel zenginliği ve farklılıklarının altını çiziyor, bu farklılıkların dil çevirisi üzerindeki etkisini inceliyoruz.

Çeviri Yaptırma Blogu, dilin büyüsüne kapılmış olan herkes için bir yolculuk ve öğrenme platformu olarak tasarlandı. Sitemizi düzenli olarak takip ederek, dil çeşitliliği, kültürel zenginlik ve çeviri hizmetleri hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz. Eğer dilin gücü ve çeviri dünyası sizi de cezbetmişse, bu blog sizin için vazgeçilmez bir kaynaktır.

Çeviri Yaptırma Blogu’nu sosyal medya hesaplarımızı takip ederek ve e-posta bültenimize abone olarak en yeni yazılarımızdan haberdar olabilirsiniz. Ayrıca, sorularınızı sormaktan ve yorumlarınızı paylaşmaktan çekinmeyin. Dilin büyüsünü ve çeviri dünyasının sınırsız olanaklarını keşfetmeye hazır mısınız? O zaman, Çeviri Yaptırma Blogu sizin için burada! Dil yolculuğuna bizimle katılın ve bilgiye aç bir zihinle dünya çapında birçok dili bir araya getiren bu ilginç serüvene atılın.

The post Çeviri ve Tercüme: İki Ayrı Kavram first appeared on Web Tercümanlık.

Anlatı konumlandırma analizi, anlatıları üç düzeyde analiz eder: Birincisi gerçek konuşma, etkileşim içinde konuşma, sırayla anlatının nasıl ortaya çıktığı ve karakterlerin her birine göre nasıl konumlandırıldığı diğeri ‘anlatı olayında’; ikincisi, gerçek anlatımla, katılımcıların “anlatı anlatma olayında” anlatıyı nasıl oluşturdukları ve nasıl etkileşimde bulundukları ile ilgilidir; ve üçüncüsü, toplumda dolaşan daha geniş sosyo-kültürel bağlamlar ve Söylemler ile ilişkili olarak ilk iki seviyenin nasıl bir araya geldiğine bakar.

Bununla birlikte, anlatı analizine yönelik üç seviyeli yaklaşım, üç ayrı ve farklı analiz biçimi olarak değil, daha ziyade, birbiriyle ilişkili bir yaklaşımda üç kavramsal hareket olan birleşik, eritilmiş bir analitik süreç olarak alınmalıdır. Anlatı karakterlerinin tasvir edilme biçiminde meydana gelen konumlandırma, yerleştirildikleri ortamlar, anlatılan eylemleri ve onlara atanan konuşma, anlatıcıların etkileşimli andaki konumlarıyla karmaşık bir şekilde bağlantılıdır.

Anlatıların o anda nasıl onaylandığı veya meydan okunduğu, katılımcıların sosyo-kültürel dünyasında dolaşan, anlatının son ürününü ve anlaşılabilirliğini etkileyen Söylemleri ortaya çıkarır, gerçekte ne söylenir, neyin anlatılmasına izin verilir ve neyin susturulmuş olduğunu gösterir.

Öğrenci anlatıları analizimde, anlatının bir anlatı olayında yerleşik bir söylem akışı olarak nasıl geliştiğine bakıyorum, bir tür klasik söylem analizini benimsiyoruz. Daha sonra anlatı anlatma etkinliğine katılanlar tarafından bu söylemin nasıl sürdürüldüğünü, kesintiye uğradığını, sorgulandığını ve / veya onaylandığını, bunun sonucunda anlatının nasıl birlikte üretildiğini ve bunun neden olabileceğinin nedenlerini analiz ediyoruz (ikinci düzey).

Analize yönelik bu kavramsal yaklaşımların her ikisi de, daha geniş Söylemlerin (Gee’nin başkenti ‘D’ Söylemleri) etkisini, katılımcılarımın sosyal ve kültürel dünyasını çerçeveleme ve açıklama yollarını ve bu dünyayı şekillendirmede devreye giren güçlü güçleri (üçüncü seviye) ortaya koymaktadır. Bamberg ve Georgakopoulou’nun analizin ‘ben kimim?’ seviyesi olarak tanımladıkları seviyedir.

Anlatılarda ortaya çıkan Söylemler, bu nedenle anlatıcılar tarafından müzakere edilir, kabul edilir veya reddedilir ve bu süreçler, birlikte inşa edildiği için ortaya çıkan anlatıyı şekillendirmeye çalışan alternatif rakip Söylemler önerir. Bu bağlamda, ikinci düzey bir analiz, söylem akışının neden olduğu gibi ortaya çıktığını ve bu söylemi şekillendirmede hangi güçlerin rol oynayabileceğini anlamaya çalışırken, genel analizi nispeten basit bir söylem analizinden en ayırt edici düzey yapar. , böylece analizin mikro ve makro düzeylerini birbirine bağlar.

Ayrıca, katılımcılarımın kurumu nasıl yapılandırdıklarına ve profesyonel tercümanın rolüne ilişkin daha geniş anlamlara ulaşmak için tüm veriler boyunca ilgili konumlandırmanın izini sürüyorum ve sahadaki etnografik gözlemlerden yararlanıyoruz.

Alandaki son çalışmalar, birbiriyle bağlantılı ama ayrı iki meseleyi ele almaya çalışmaktadır: anlatı analizine konumlandırma yaklaşımlarında devam eden tartışma, bir veznedarın benliğinin kararlı olarak görülebilecek yönlerine analitik olarak erişmenin yollarına ilişkin ve sürekli ve “yerel düzeyde münhasıran katılımcı yönelimleri üzerinde odaklanan ve kimliği temelde makro sosyal süreçler tarafından belirlendiği gibi gören yaklaşımlar”  kimliğine yönelik etkileşimde konuşma yaklaşımları arasında bir orta yol bulmak gerekir.

Aslında, anlatı konumlandırma analizine yönelik bu iki yaklaşımda, Söylemlerin yerel ve bireysel düzeyde konumlandırmayla ilişkisinin nasıl kurulacağına dair merkezi bir odaklanma vardır. Yazarlar, bu konudaki çalışmalarında, ‘yineleme’ (örneğin, tekrarlanan öykü çizgileri türleri) ve ‘kalıplar’ (konuların görüntülenme ve ele alınma biçimindeki eğilimler) örnekleri için zaman içinde verileri analiz etmeyi önermişlerdir ve çalışılan toplulukların daha iyi anlaşılmasını sağlamak için etnografik yaklaşımlardan yararlanmanın yanı sıra söylemden yararlanmıştır.

Araştırmamda, De Fina’nın yaklaşımını ‘kalıplara’ bakarak Söylemlerin daha genel ilgilerini göz önünde bulundurmak için bireysel, yerel seviyenin ötesinde nasıl geliştirilebileceğini belirlemeye çalışırken benimsenmiştir.

… kolektif temsillerin ve envanterlerin varlığına işaret eder, bu da ekonomik ve kültürel mücadeleler gibi daha geniş sosyal süreçlerle ilişkilendirilebilir …

Bir düzeyde, konuşmanın yakından incelenmesi, katılımcıların ideolojik olarak yüklü kategorilere ve yapılara karşı duruşunu, açık referans kategorileri, indeksliğin sömürülmesi, tekrarlama, vurgu, yerel olarak ilgili eylemleri gerçekleştirmek için mantıksal akıl yürütme gibi kendi görüntülerini iletmek için söylemsel fenomenlerin analizi yoluyla gösterebilir.

Ancak, (..) ideolojilerin ve Söylemlerin yerel konumlandırma hareketleriyle doğası ve ilgisi, kalıplara bakılarak bireysel ve yerel düzeyin ötesinde de oluşturulabilir.

Bununla birlikte, kalıplara ek olarak, De Fina’nın (ve Georgakopoulou’nun) yorumlayıcı yapıların bu düzeyde nasıl desteklenebileceğine ilişkin argümanının anahtarı, analistin yalnızca katılımcılar arasında neler olup bittiğini anlamasına olanak sağlayan etnografik verilerin dahil edilmesidir. yerel düzeydir, ancak aynı zamanda bu yerel düzeyi daha geniş topluluğa ve onu şekillendiren sosyo-kültürel dünyaya bağlar.

Anlatı Araştırmasına Etnografik Bir Yaklaşım

Etnografi, kullandıkları göstergebilimsel kaynaklara ve bunların nasıl kullanıldığına dair içgörü kazanmak için bir topluluğun üyelerinin uygulamaları ile uzun süreli bir etkileşim ve gözlem sürecini içerir. Bu şekilde, analist, belirli bir toplulukta, bireysel katılımcılarının belirli etkileşiminin ötesinde neler olup bittiğini araştırabilir.

Analitik bir araç olarak anlatı konumlandırma analizini kullanarak, analist, bir topluluktaki bireyler arasında ortak, tekrar eden konumlandırma kalıplarını belirleyebilir ve toplu konumlandırma süreçleri hakkında sonuçlar çıkarmak için bunları daha geniş etnografik verilerle karşılaştırabilir ve karşılaştırabilir.

Bir sonraki bölümde, etnografik araştırmanın neyi gerektirdiğini kısaca ana hatlarıyla açıklayacağım, bazı eleştirmenlerin argümanlarını vurgulayacağım, ancak nihayetinde onu bir araştırma aracı olarak savunacağız.

Araştırma Yöntemi Olarak Etnografya

Etnografyaya Giriş

Çağdaş etnografi, nispeten uzun bir süre boyunca (genellikle bir yıl veya daha fazla) kültürel toplulukları araştırmaya emik (içeriden) yaklaşımı açısından dil bilimlerinden (diğerlerinin yanı sıra söylem analizi ve konuşma analizi) oldukça farklıdır.

Etnografın kendisini diğer kültüre daldırmasını ve çeşitli yollarla veya etnografik araçlarla (örneğin katılımcı gözlemi, kapsamlı alan notları alma ve diğerleri arasında açık veya yarı yapılandırılmış görüşmeler) epistemik içgörü kazanmasını gerektirir. ‘ Kültür ‘ve katılımcıları, çevreleri, uygulamaları ve süreçleri hakkında derin anlayışlar edinir.

“Kültürün” gerçekte ne anlama geldiğini tanımlamak, özellikle disiplinler arasında her zaman karmaşık ve çetrefilli bir konu olmuştur. Ancak burada Bloome’un yaklaşımını olarak tanımlayarak benimsiyoruz.

The post Tercümanlık Eğitimi Neler İçerir? (13) – Anlatı Konumlandırma Analizi – Tercümanlar Neler Yapar? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Fiyatları – Tercüme Danışmanlık first appeared on Web Tercümanlık.

Söylemsel Ürünler Olarak Anlatılar

Daha önce de belirttiğim gibi, bir anlatının ne olduğuna ilişkin tanımlar, onu bir araştırma yöntemi olarak benimseyen disiplinler kadar çeşitlidir. Örneğin edebiyat araştırmalarında anlatı olarak sayılan şey, diğerleri arasında psikoloji, sosyoloji ve eğitim alanlarında anlatı olarak kabul edilenlerden oldukça farklıdır. Bu disiplinlerin tarihlerindeki ve felsefi temellerindeki farklılıklar, bir anlatının tam olarak ne olduğunu tanımlamayı o zaman karmaşık ve zor bir görev haline getirir, çünkü ‘doğrudan direnir ve tanımlar ve kavramsallaştırmalar üzerinde mutabık kalır.

Esas olarak sosyodilbilim ve anlatı psikolojisindeki son araştırmalar, anlatılara geçmiştekinden farklı bir perspektiften bakmaya başlamıştır. Geçmişte vurgu, bazen hayat hikayeleri olarak anılan büyük hikayeler (Freeman 2006; Bamberg 2006) olarak adlandırılan şey üzerindeydi. Bunlar, dinleyicinin kendi deneyimlerine yabancı olan (ve genellikle bu deneyimleri keşfetmek amacıyla ortaya çıkarılan) yaşam deneyimlerini tasvir ettikleri için, genellikle dinleyici tarafından paylaşılmayan geçmiş olaylara odaklanan, dönüşlü, yapılandırılmış hikayelerdir. Dahası, büyük öyküler genellikle iyi biçimlendirilmiş öyküler olarak kabul edilir, başlangıçları, orta kısımları ve sonları olan ve bitmiş metinler olarak analitik olarak ele alınmıştır.

Ancak son on yılda, yeni anlatı dönüşünün merkezinde olan küçük hikayelerin (Bamberg 2007; Georgakopoulou 2006) ortaya çıkışını gördük. Küçük hikayeler, etkileşim içinde konuşmanın olumsal anında ortaya çıkan (genellikle bilgi ve deneyimi paylaşan başkalarıyla birlikte inşa edilen) ve devam eden parçalı, kısacık ve olumsal ‘anlatılar olarak tanımlanan hikayeler olarak görülür. olaylar, gelecek veya varsayımsal olaylar, paylaşılan (bilinen) olaylar, ama aynı zamanda anlatımlara, söylemlerin ertelenmesine ve söylemeyi reddetmelere yönelik imalar ‘(Georgakopoulou 2006: 123).

Genellikle çok daha parçalı olan bu küçük öyküler, prototipik anlatı kurallarına (yani büyük öyküler) nadiren karşılık geldiklerinden, yine de analitik amaçlarla tanımlanma sürecindedir. O halde küçük öyküler bitmiş metinler (başlangıçlar, ortalar ve sonlar) olarak değil, daha ziyade ‘her zaman sosyal uygulamalara gömüldükleri için ayarlamalara ve müzakerelere tabi olan ortaya çıkan söylemsel ürünler’ olarak ele alınır.

Bir anlatının tam olarak ne olduğunu tanımlamak o zaman net değildir, araştırmamda kasıtlı olarak geniş (potansiyel olarak anlatının her iki biçimine de hitap eden bir tanım olması ve Toolan’ın (2001) asgari şartı olan mekansal olarak zamansal olarak uzak olan şeylerin bir anlatımıdır.

Bu tanımda 3 anlatıcı, uzamsal (başka bir yerde) ve / veya zamansal olarak (başka bir zamanda) olayları veya deneyimleri anlatıyor olarak görülmektedir. Anlatıcı, muhatap (lar) ve anlatı arasındaki karşılıklı ilişki çeşitlidir. Anlatıcı, muhatap (lar) la yakın ilişki içinde olabilir (yani, paylaşılan deneyimleri anlatarak), parçalı bir şekilde gelişen, potansiyel olarak meydan okunan, kesintiye uğrayan ve / veya başkaları tarafından yorumlanan bir anlatıyı örneklendirebilir. Veya anlatıcı, muhatap (lar) la daha az meşgul olabilir, uzun bir dönüş için zemini tutabilir veya bir dizi sürekli dönüş yapabilir, uzun, sürekli bir anlatı oluşturabilir (yani kişisel, paylaşılmamış deneyimleri anlatarak) ve böylece kendisini muhatap (lar) dan daha fazla uzaklaştırabilir. 

Araştırmada topladığım verilerin çoğu küçük bir öykü yaklaşımı gerektirdiğinden, bu, anlatım sırasında mevcut muhataplarla ilişkili olarak anlatının daha yakından ele alınmasını ve anlatılanla anlatılan bağlam arasındaki karşılıklı ilişkiyi en yi şekilde betimleyerek ortaya koymasını gerektiren bir durumdadır ( kiminle, nerede ve nasıl hikayesi).

Anlatının analizine yönelik bu yaklaşım, anlatıcıların bir dizi stratejiyi (yani bir sahne kurma, karakterleri tanımlama ve bildirilen konuşmayı kullanma) nasıl uyguladıklarını ve onları hem ilişkilendirdikleri bölümle (bundan sonra anlatı olayı) hem de ve anlatıyı anlattıkları yerleşik bağlama (bundan sonra anlatı-anlatma olayı). Bu perspektiften, anlatılar aynı zamanda anlatıcıların anlatılarının izleyicileri üzerinde nasıl bir etkiye sahip olduğunun (veya tam tersi) farkında oldukları (az ya da çok) yerleşik, ortak inşa edilmiş performanslar olarak da görülebilir (Bauman 1986).

Geçmişteki ya da varsayımsal gelecek olaylara atıfta bulunsalar da, aynı zamanda, anlattıkları ortaklaşa inşa edilen şimdiki zamanda sosyal kimliklerin nasıl yönetildiğini bize bildirirler ve potansiyel gelecek yönelimleri hakkında içgörü sağlarlar.

Spacio-temporal konumlanmalarına göre özellikle anlatılan anlatı türlerine odaklanmak yerine, benim odak noktam anlatıların anlatıldıkları anda kimlik çalışması için kaynak olarak nasıl kullanıldığıydı. Bu bağlamdaki küçük hikayeler, o zamanlar birleşik, tutarlı ve prova edilmiş anlatılar hakkında daha azdır. Yerleşik konuşmada ortaya çıkarlar ve uzak olaylarla ilgili düşünceler hakkında değil, daha çok ne geçtiğine, ne olup bittiğine ve gelecekte ne olacağına ya da olacağına değinerek, burada ve şimdi söylediklerinin yansımaları ile ilgilidirler. 

… geçmiş, hikayelerin metinler arası bağlantılarını ön plana çıkaran ve onları etkileşimsel bir yörüngenin parçası haline getiren, doğal tarihlerini zaman ve uzay boyunca bir bağlamdan diğerine aktarılabilen olaylar olarak göstererek geleceği bilgilendirir ve şekillendirir (Silverstein ve Kentsel 1996) (Georgakopoulou 2007: 150)

Bu, kimliklerin karşılıklı etkileşim içinde birlikte inşa edildiği bir görüştür; Kolayca izole edilebilen portatif nesneler olmak yerine müzakere edilmiş, itiraz edilmiş, onaylanmış, revize edilmiş ve yeniden şekillendirilmiştir.

Yeni anlatı dönüşünde, büyük hikayeler günlük varoluştan soyutlanarak giderek daha fazla sorgulanıyor, ‘tatilde yaşam’ örnekleri (Freeman 2006), günlük dil faaliyetinin bir parçası olmadıkları için sıklık ve neredeyse kendini yansıtma lüksü gibi farklı alanlara değinerek varoluşu içsel olarak cazip kılmıştır. Ancak küçük hikayeler, anlam oluşturma faaliyetleriyle meşgul oldukları için insanların günlük dil çalışmalarının bir parçası olarak görülür (Bamberg 2006). Büyük öykü araştırması hiçbir şekilde terk edilmemiştir, ancak dönüşlü doğaları gereği, büyük öyküler ‘içgörü ve kavrayış üretme kapasitelerinde, dolaysızlıkta gerçekleşemeyecek türden’ şimdiki anın ve ondan çıkan küçük hikayelerin ‘açığa çıkarıcı gücü’ ‘olarak kabul edilebilir. (Freeman 2006: 134).

The post Tercümanlık Eğitimi Neler İçerir? (9) – Söylemsel Ürünler Olarak Anlatılar – Tercümanlar Neler Yapar? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Fiyatları – Tercüme Danışmanlık first appeared on Web Tercümanlık.

Sözlü çeviri ve çeviri çalışmalarında son otuz yılda katlanarak bir büyüme görüldü ve hem lisans hem de lisansüstü düzeyde uzmanlaşmış yazılı ve sözlü çeviri derslerinin sayısı arttı. Binlerce öğrencinin ilgisini çeken bu kurslar çevirmenlik ve mütercimlik meslekleri için oldukça değerli giriş seviyesi nitelikleri olarak hizmet vermektedir.

Bu dönemde, Mütercim Tercümanlık Çalışmaları birçok yönden değişti, özellikle de ‘teknolojideki ve küreselleşme sürecindeki nefes kesici gelişmeler nedeniyle, bunlar birlikte çevirmenlerin iş profillerini kökten değiştirdi.

Özellikle tercümede, ileri teknoloji, eşzamanlı tercümede (medya tercümesi ve video konferans) yeni alanların oluşmasına yol açmıştır ve dünya çapında artan göç kalıpları nedeniyle, topluluk veya irtibat tercümesinde büyük artışlar olmuştur. hastaneler ve mahkemeler gibi yerlerde topluluklar arası çevirmenlik.

İkinci gelişme, konferans tercümesinin tercüman çalışmalarının teorik ve metodolojik kaldıraçları üzerindeki neredeyse hegemonik tutumu olarak tanımlanabilecek şeye meydan okudu. Eşzamanlı tercümeye verdiği önemle, konferans tercümesi, yorumlama süreçlerini çerçevelemek için bilişsel psikoloji ve psikodilbilimden geniş ölçüde yararlanarak deneysel analiz yöntemlerinin kullanılmasını desteklemiştir.

Bununla birlikte, çevirmenin diyalojik yönüne (genellikle kültürel ve sosyo-ekonomik açıdan farklı oyuncular arasında) odaklanan topluluk veya irtibatlı tercümedeki büyüme, alternatif bir yaklaşım veya paradigmaya yol açmıştır. Yorumlamayı, yalnızca doğa bilimlerinin epistemolojik modellerine başvurarak ele alınamayacak bir ‘sosyal süreç’ olarak gören bir yaklaşımdır.

Bu, profesyonel yorumlamada sosyal boyuta giderek daha fazla bakan (insan etkileşimini vurgulayan) ve diğerlerinin yanı sıra sosyodilbilim, feminist çalışmalar, sosyoloji ve sosyal teori hakkında daha derin anlayışlar elde etmek için çalışmaların yorumlanmasında daha geniş bir ‘sosyal dönüşün’ parçasıdır. 

Tercüman eğitiminde de, alandaki profesyonel tercüman uygulamasının sosyal boyutuna yönelik araştırmalara ve kurumların tercümanları daha iyi eğitmek için bu tür araştırmalardan öğrenebilecekleri derslere odaklanma artmıştır. Örneğin, sözlü çeviri ve çeviri çalışmaları alanındaki önemli bir dergi, yakın zamanda yalnızca tercümanın ICE’deki sosyal rolü ve kimliğine odaklanmıştır.

O zaman iki paradigma arasında ortaya çıkan gerilimler, hem tercümanlık için hangi süreçlerin merkezi olduğuna dair çok farklı bakış açıları hem de tercüman eğitimi, akademik topluluğu bugüne kadar bölen paradigmatik bir çıkmaza, paradigmalar çatışmasına yol açtı ve devam ediyor.

Sözlü çeviri ve çevirinin ne yapmaya çalıştığına dair teorik yaklaşımlar da büyük değişimler ve dönüşler gördü. Eugene Nida’nın 1960’lardaki son derece etkili çalışması (Nida 1964), teorik kavramları ve terminolojiyi semantik ve pragmatikten ödünç alarak alanları “bilimsel çağ” a getirmeye çalıştı.

Nida çalışmasında bir ortografik bir kelimenin sabit bir anlama sahip olduğu fikrinden uzaklaşarak, bir kelimenin bağlamı yoluyla anlam kazandığı ve kültüre göre çeşitli yanıtlar üretebildiği işlevsel bir anlam tanımına doğru ilerler.

Nida, “ dinamik eşdeğerlik ” olarak adlandırdığı şeyde, izleyiciyi çevirmen / tercüman çerçevesine getirdi ve çevrilen bir metnin kelimesi kelimesine eşdeğerlikle değil, hedef üzerinde aynı etkiyi yeniden yaratmakla ilgilenmesi gerektiğini savunmuştur. Bir metnin nasıl aynı etkiye sahip olabileceği ve iki farklı kültür ve zamanda aynı yanıtı ortaya çıkarabileceği tartışması bugün hala bizimledir.

Daha yakın zamanlarda, tercümanları ve çevirmenleri ön plana çıkaran, diğer konuların yanı sıra, ideolojilerin ve Söylemlerin, özellikle de ‘usta ‘teröre karşı savaş’ gibi anlatılar ve bunların uluslararası çatışma bağlamında uluslararası görüşü ve hükümet politikasını etkilemedeki rolü söz konusudur.

Şimdi, akademik bir konu olarak çeviri çalışmalarındaki değişikliklerle ilgili olarak özellikle İtalya’daki gelişmelere bakacağım.

İtalya’da Sözlü Çeviri Çalışmalarındaki Gelişmeler

İtalyan yüksek öğretim sistemi karşısında, sözlü çeviri ve çeviri çalışmalarında aynı çoğalma, daha önce belirtildiği gibi (yukarıya bakınız) meydana geldi, buna özellikle üniversite birinci aşama derece müfredatında tercüman eğitiminde bazı önemli değişiklikler eşlik etmiştir.

Geçmişten farklı olarak, bugünün öğrencileri artık “a-priori” erken iki dilliler bir dizi çeviri becerisini öğrenmekle benzersiz bir şekilde ilgilenmiyorlar, bunun yerine öğrenciler hala hedef dillerini edinme sürecinde, özellikle’ sınırlarda kurumun  özellikleriniz gözetirler.

Dil edinimi üzerindeki vurgu, tipik bir B.A. derecesine göre çok daha fazladır, ancak aynı zamanda çalışılan dillerin gerçek sayısıdır. Çoğu İtalyan üniversitesinde, öğrencilerin İtalyanca olmayan bir modern Avrupa dilinde, yaklaşık olarak B2 seviyesinde yetkin olmaları beklenir ve lisans derslerine girişin ardından, öğrencilerden ikinci (hatta üçüncü bir ülke) seçmeleri istenir.

Bu, öğrencilerin halihazırda mükemmel bir hakimiyete sahip olmaları beklenen bir dil olan, genellikle yalnızca bir başka dilin gerekli olduğu diğer ülkelerdeki diğer lisans dereceleriyle özellikle çelişmektedir. İtalyan üniversiteleri artık dünya çapındaki diğer birçok ülkeden daha geniş bir yelpazede sözlü çeviri ve tercümede birinci aşama dereceleri sunmaktadır.

Aşağıdaki tablo, B.A. Hem Avrupa’da hem de diğer kıtalarda mevcuttur :

Sözlü çeviri ve çeviride birinci aşama derece sayısı

• İtalya 31
• Avustralya 24
• ABD 15
• İngiltere 10
• İspanya 5
• Almanya 4
• Fransa 0
• Yunanistan 0

Bu istatistiklerden de anlaşılacağı gibi, sadece Avustralya, 24 derece kursla İtalya’ya yaklaşmaktadır ve Fransa ve Yunanistan’da  ikinci aşama derecelerine (MA’lar ve MPhils) bakıldığında, tablo oldukça önemli ölçüde değişmektedir, ancak İtalya, diğer ülkelerdeki, özellikle İngiltere ve ABD’deki çok daha yüksek sayılara kıyasla yalnızca 5 teklif vermektedir.

O halde genel tablo, İtalyan eğitim politikasının, tercüme ve tercümede birinci aşama derecelerini diğer ülkelerden çok daha fazla desteklediği ve birden çok dil edinimini ön plana çıkaran müfredatı desteklediği yönündedir. Tüm birinci aşama derecelerinin dünya genelindeki hemen hemen her ülkede üç yıllık bir süreye sahip olduğu göz önüne alındığında, pratik dil öğreniminin, yorumlamanın teorik ve metodolojik bilgisini öğrenmekten çok daha yaygın olduğu tahmin edilebilir.

Sözlü ve yazılı tercümede ikinci aşama derece sayısı

• İtalya 5 
• Avustralya 13 
• Amerika Birleşik Devletleri 58
• İngiltere 82
• ispanya 13
• Almanya 3 
• Fransa 0 
• Yunanistan 1

The post Tercümanlık Eğitimi Neler İçerir? (4) – Sözlü Çeviri Çalışmalarındaki Gelişmeler: Genel Bir Bakış – Tercümanlar Neler Yapar? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Fiyatları – Tercüme Danışmanlık first appeared on Web Tercümanlık.