Bu bölüm, Çeviriye Giriş başlıklı çevrimiçi kursta etkileşim, oyunlaştırma ve anlambilimsel web kullanımını araştırmıştır. Etkileşim ve oyunlaştırma kullanımı, kursun hedeflerini en iyi şekilde desteklemek için çevrimiçi kursun genel tasarımının bir parçasıydı. Bunlardan öğrenmeyi derinleştirmek, öğrenci katılımını artırmak ve öğrenciyi elde tutmayı artırmak için bilgi edinme, uygulama ve oluşturma dahil edildi.

Tercüman eğitimi alanında, teori temelli çevrimiçi kurslar için etkileşim, oyunlaştırma ve anlamsal web’in yanı sıra çevrimiçi veya harmanlanmış öğrenme yoluyla sunulan performansa dayalı kursların kullanımlarını keşfedebiliriz. Kurs hedeflerini gerçekleştirmeyi amaçlayan etkileşim türlerinin kapsamını nasıl genişletebiliriz? Öğrencileri meşgul etmek ve motive etmek için oyunlaştırmanın hangi yönleri kullanılabilir? Hikaye anlatımı, tıbbi veya hukuki tercümanlık gibi uzmanlıkların tercümesini öğretmek için bağlamlar yaratmak için nasıl kullanılabilir? Oyun geri bildirimi kavramı “daha ​​sık ve hedefli” yaratmak için nasıl kullanılabilir?

Teori ve uygulamayı yorumlamak için oyunlaştırma, öğrencileri giderek daha derin, bilişsel olarak daha zengin anlayış düzeylerine yönlendirmek için kullanılma potansiyeline sahiptir. Etkileşim, katılım ve otantik deneyimlerin simülasyonlarında eleştirel düşünme becerilerinin uygulanması için oyunlaştırmayı nasıl etkili bir şekilde kullanabileceğimizi belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Öğrenciler için, simüle edilmiş durumdayken yorumlanmış bir durumu deneyimlemek ve kararlar vermek, yüksek düzeyde bilişsel katılım sağlar. Bu etkileşim, oyunlaştırma ve karakterlerin kullanılmasıyla başarılabilir.

Kolejlerde ve üniversitelerde çevrimiçi öğrenmedeki sürekli artış ve tercüman eğitiminde çevrimiçi tekliflerdeki artış göz önüne alındığında, etkileşimin daha fazla araştırılması ve kullanılması, oyunlaştırma ve anlamsal web, yol aramaya devam ederken alanımıza ek araçlar sağlayacaktır.

Çevrimiçi Tercüman Eğitiminde Araştırma Topluluğu Çerçevesi

Sorgulama topluluğu bir anlamda birlikte öğrenmedir ve bu nedenle paylaşılan deneyimin değerinin bir örneğidir. Ancak başka bir anlamda, tüm öğrenmenin kendi kendine öğrenilmesi gerektiğini düşünen öğrenciler, başkalarının öğrenme deneyimlerinden de yararlanabileceklerini ve bunlardan yararlanabileceklerini keşfetmeye başladıkları için, öğrenme sürecinin verimliliğinin büyütülmesini temsil eder.

Çevrimiçi öğrenme, eğitim alanında “bazı teknolojilerin kullanımıyla öğrenme deneyimlerine erişim” olarak tanımlanmaktadır. Kavramı ve uygulaması, coğrafi veya ekonomik kısıtlamalar nedeniyle normalde engelleyici olan eğitime erişilebilirliği, öğrencileri başka şekilde uzak veya dağınık olan eğitmenlere ve öğrenme kaynaklarına bağlayan bağlantıya ve öğrencilerin yaşamdaki diğer taahhütlerini dikkate alan esnekliğe ve öğrenme hızları. Çevrimiçi öğrenim, tamamen eşzamanlı veya yalnızca eşzamansız olan veya ikisinin bir “karma modunu” kullanan kurs tasarımlarını içerebilir; bunların tümü, kapsamlı bir yelpazeyi kapsayan hemen hemen tüm disiplin alanlarında birçok eğitim ve öğretim sağlayıcısı ve kurumu tarafından dünya çapında benimsenmiştir. 

Çevrimiçi öğrenmenin yaygınlaşması bir dizi faktöre bağlanabilir. Bunların en önemlisi, son yirmi yılda son derece kompakt ve daha güçlü cihazların yanı sıra yüksek hızlı ve uygun fiyatlı İnternet bağlantılarıyla birleştirilmiş etkileşimli yazılımlarla sonuçlanan son derece kompakt ve daha güçlü cihazlarla sonuçlanan olağanüstü gelişmelerdir. Diğer bir önemli faktör, iş veya aile sorumlulukları nedeniyle planlanan derslere katılamayan veya yerel sağlayıcılarından ilgilendikleri kursları bulamayan ancak yüz yüze katılmak için yer değiştirmeye istekli olmayan öğrencilerden esnek ve erişilebilir kurs sunumu talebidir. 

Pedagojik olarak, çevrimiçi öğrenmenin, öğrencilere bilgileri keşfetmelerine ve kendilerine uygun zaman ve yerlerde ve kendilerine uygun bir öğrenme hızında inşa etmelerine izin vererek, eğitim süreçleri üzerinde daha fazla kontrol sağladığı ileri sürülmüştür. Çevrimiçi öğrenme, iyi tasarlanmışsa, öğrencilerin eğitmenler ve diğer öğrencilerle etkileşime girme ve çevrimiçi ortamlarda yakın ortam tarafından baskı altına alınmadan görüşlerini ifade etme fırsatlarını da dahil edebilir. ABD Eğitim Bakanlığı tarafından yürütülen çevrimiçi öğrenmenin bir meta analizi, çevrimiçi veya harmanlanmış kursların daha güçlü öğrenci öğrenme çıktıları ürettiğini buldu.

Ancak bu, çevrimiçi öğrenmenin karşıtları olmasa da eleştirmenleri olmadığı anlamına gelmez. Çevrimiçi öğrenmeye kuşkuyla yaklaşan akademisyenler ve eğitmenler, eğitmen ile öğrenciler arasındaki yüz yüze etkileşim eksikliğinin tam ve etkili öğrenmeyi engellediğini ve öğrencilerin parçası oldukları öğrenme topluluğu ile sosyal bağlantı kopukluğunu deneyimleyebileceklerini savunuyorlar. . Diğer bir yaygın görüş, çevrimiçi derece programlarının, müfredatı düzenlemeye yönelik standartların eksikliği veya belirli geleneksel değerlendirme araçlarında değerlendirme bütünlüğünü korumadaki zorluklar nedeniyle yüz yüze meslektaşlarının daha düşük bir versiyonu olarak görülmesidir.

Çevrimiçi öğrenmeye yönelik çeşitli pedagojik yaklaşımlar, başlangıçta ağırlıklı olarak yüz yüze paradigmadan alınmıştır. Pek çok eğitmen, yüz yüze öğretimden harmanlanmış veya çevrimiçi öğretime geçerken mevcut kurs tasarımlarını ve pedagojik uygulamaları kopyalamaya çalışır. Geleneksel olarak, yüz yüze öğretim, “öğretmenin öğrenme sürecinin kontrolünde olduğu nesnelci öğrenme modelini takip eder. İletişimin büyük çoğunluğu eğitmenden öğrenciye tek yönlüdür. Yani, eğitmen bilgiyi yaymada uzmandır ve süreci kontrol etmelidir ”.

Tersine, çevrimiçi öğrenme yapılandırmacı paradigmaya uyuyor, çünkü “odağı bilgi aktarımından bilgi oluşturmaya kaydırıyor”, salt bir “havuz” yerine teknolojik olarak geliştirilmiş bir öğrenme alanı sunarak, öğrencilerin diğer öğrenciler, eğitmenler ve öğrenme içeriği ile etkileşimler ve işbirliği yoluyla bilgiyi birlikte oluşturabildikleri bağlamsal olmayan bilgiler mevcuttur.

Çevrimiçi öğrenmenin zorluğu, mevcut uygulamaları pekiştirmek yerine, yüksek öğretimin evrimini ilerletmek için pedagojik fikirlerin ve yeni iletişim teknolojisinin entegrasyonunu sistematik olarak keşfetmektir.

Nesnelci ve yapılandırmacı paradigmaları karşılaştırırken, öğrencinin rolünün öğretmenden mümkün olduğunca çok aktarılan bilgiyi özümsemek olduğu için, nesnelci bir öğrenme modelinin daha az öğrenme yeteneği gerektirdiği açıktır. Çevrimiçi öğrenme ortamlarında yaygın olarak uygulanan yapılandırmacı öğrenme modeli, öğrencileri eleştirel düşünme ve söylemle meşgul etmek için amaçlı bir öğrenme topluluğu oluşturarak ve sürdürerek üst düzey öğrenme yeteneği gerektirir. Çevrimiçi öğrenme alanındaki eğitimciler ve araştırmacılar, anlamak için gereken düzeni ve yapısal unsurları sağlayan bir araştırma topluluğunun kavramsal çerçevesini öneren Kanadalı profesörler Garrison, Anderson ve Archer’a (2000) borçludur. çevrimiçi öğrenmenin karmaşıklıkları ve çevrimiçi eğitimde araştırma ve uygulamaya rehberlik etmektedir. Garrison ve ark., CoI teorik çerçevesi ve metodolojisi olağanüstü bir önem kazanmıştır ve son on yılda çevrimiçi kursların tasarımında ve değerlendirilmesinde yüzlerce çalışmada kullanılmıştır.

The post Dijital Tercüme (21) – Etkileşim için Teknolojinin Kullanımı – Dijital Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Başarısızlık özgürlüğü, “tekrar oynatma” veya “baştan yapma” oyun konseptiyle ilgili bir kavramdır. Etkileşimlerde, öğrenciler yanlış tepkiler de dahil olmak üzere çeşitli tepkilerin sonuçlarını keşfederek öğrenebilirler. Bu keşif, öğrencileri düşünce süreçlerini ve yanıt seçimlerini yeniden gözden geçirmeye ve ardından yanıtlarını yeniden vermeye yönlendirir. Böylece öğrenciler, farklı seçimlerin sonuçlarını deneyimleyerek karar vermeyi öğrenirler. Başarısızlık özgürlüğü, uygulanmasındaki diğer bileşenlerle bağlantılıdır.

İlgi eğrisi, oyunlarda olaylar meydana geldikçe ilginin ilerlemesidir. Bu kavram aynı zamanda eğitim teorisinde de görülmektedir; örneğin, dersler Gagne’nin her üniteye yüksek bir ilgi düzeyiyle başlayan “dikkat çekme” kategorisiyle açılır.
Etkinliklerin aşamaları (yani açılış, öğrenme, doruk noktası, bitiş) yeniden kazanılır ve kullanıcının dikkatini çeker. İlgi, deneyim boyunca, hedeflenen zamanlarda artan ilgi ile sürdürülür. Ek olarak, etkileşimler ilgi uyandırmak ve sürdürmek için hikaye anlatımı ile birleştirilebilir.

Hikaye anlatımı, hikayeler ve karakterler içerir. “Pek çok oyun, bir hikayeyi oyuna entegre etmede harikadır ve araştırmalar, insanların gerçekleri madde işaretli bir listeden ziyade bir hikayeye gömüldüğünde daha iyi öğrendiğini göstermektedir”. Bir hikayeyi bir konsepte bağlamak, öğrencilerin kavramın gerçek hayatta nasıl uygulandığını anlamalarına yardımcı olan bağlamsal öğrenme sağlayarak öğrencinin anlamasına yardımcı olur.

Öğrenciler ayrıca onlarla etkileşime girerek hikayeler yaşarlar. Örneğin, felsefi modelleri tartışırken, Yorumlamaya Giriş, öğrencilerin modelleri uygulayabilecekleri ve seçtikleri modele bağlı olarak farklı sonuçları anlayabilecekleri bir senaryo sağlar.

Bu yaklaşımı daha da geliştirmek için, gelecekteki teklifler, kavramları tanıtmak ve uygulamak için kurs boyunca iç içe geçmiş bir hikayenin kullanımını keşfedecektir. Öğrenciler, seçildiğinde farklı ilerlemeler sağlayan kavramlar ve karar verme etkinlikleri hakkında doğrudan bir deneyim sağlamak için karakterleri kullanan simülasyonlar yoluyla malzemeyi meşgul edebilecekler. Hikaye kullanımı yoluyla, öğrencilere sadece kavramlar anlatılmıyor, daha da önemlisi, kavramları ve aldıkları kararların sonuçlarını tecrübe ediyorlar.

Oyunlar sürekli, tekrarlanabilir ve dengeli geri bildirim sağlar. Öğrenciler iki tür bilgilendirici geri bildirim alırlar: yanıtlarının doğru mu yanlış mı olduğunu ancak nasıl düzeltileceğini söyleyen geri bildirim; onları “doğru sonuca doğru” yönlendiren geribildirim yapılır. Öykü ve geri bildirim kavramlarını etkileşimlerle birlikte kullanarak, öğrenciler bir öykünün bir bölümünü deneyimleyebilir, yanıtları seçebilir ve ardından seçimleri hakkında geri bildirim alabilir. Geri bildirim, yanıtın doğruluğu hakkında bilgi sağlayabilir ve yanlışsa yanıtın nasıl düzeltileceğini gösterebilir.

Oyunlaştırma tasarım ilkelerinin kullanımı, “ilgi çekici [ve] motivasyonel” olan ve “öğrenmenin daha fazla akılda kalmasına ve uygulanmasına” yol açan eğitim materyalleri ve aktiviteleri oluşturabilir. Oyunlaştırma, öğrenmeyi yönetilebilir bölümlere ayırmaya, içeriği bilgi oluşturma, problem çözme, tartışma ve oyunlara engellemeye yardımcı olur. Ek etkileşim sağlamak için oyunlar eğitim boyunca serpiştirilebilir. “Oyun temelli öğrenme, bağlantısı kopmuş sıkılmış öğrenicileri ilgili katılımcılara dönüştürebilir”.

Oyunlaştırma, kurs geliştirme için heyecan verici bir seçenektir. Olası bir uygulama simülasyonların kullanılmasıdır. Örneğin, bir simülasyon, bir görevin alındığı ve kabul edildiği tercümanlık ofisi ile temas anından, görevin yerine gelip görevi yerine getirmeye kadar, görevin tamamlanmasına kadar bir tercüme durumunu içerebilir. Simülasyon, tercümanın rolü, tercüme etiği, tercüme tarihi ve tercüme türleri gibi öğrenme alanlarını içerebilir. Öğrenciler ödevi deneyimleyecek ve cevaplarına bağlı olarak farklı ekranlara yönlendirilecek. Karar verirken, seçimlerinin sonuçlarını yaşarlar. Bu uygulama, oyunlaştırma yoluyla etkileşimin gücünü kullanır ve başarısız olma özgürlüğü, ilgi eğrisi, hikaye anlatımı ve geri bildirim unsurlarını içerir.

Gelecekteki İyileştirmeler: Anlamsal Web

Zaman içinde ilerledikçe, Web’in eğitim üzerindeki etkisi değişiyor. Şu anda web bir dizi sayfa olarak sunulmaktadır. Bilgiyi bulmamız gerektiğinde, bir arama yaparız ve arama parametrelerine göre sonuçlar alırız. Anlamsal web ile, “bir sayfadaki bilgi, içeriğin gerçekte ne anlama geldiğine dair paylaşılan bir ilişki yoluyla başka bir sayfadaki bilgiye bağlanır. Web’deki bilgi parçaları arasındaki bağlantılar bizim için yapılacaktır ”.

Bilgiler, bireysel kullanıcılar tarafından daha özelleştirilmiş hale gelecektir. “Gelecekteki öğrenim durumu, isteğe bağlı öğrenme sistemimizin kullanıcılarının ihtiyaçlarını anlamasını, uzak bir içerik havuzundan bir kullanıcının kendi bağlamında ihtiyaç duyduğu bilgileri çekmesini ve ardından kuralları kullanmasını sağlamak olacaktır. 

Anlamsal web’in evrimi, kullanıcı deneyimine ve gösterilen becerilerin seviyesine göre farklılaştırılmış öğrenmeye olanak tanır. Bu nedenle, iletişim ve dil kavramlarını derinlemesine anlayan ancak sağır bireylerin dil kullanımıyla ilgili olmayan bir öğrenci otomatik olarak bu konu hakkında daha fazla bilgiye yönlendirilecektir. Bireysel öğrencilerin ihtiyaçlarına dayalı eğitim materyalleri, kullanıcı merkezli öğrenmeyi geliştirecektir. Öğrencilerin öğrenmesinin iskelesi, daha önce tartışıldığı gibi, etkileşimlerde dallanma, oyunlaştırma ve değerlendirmeler yoluyla gerçekleşebilir.

Etkileşim, oyunlaştırma ve anlamsal web bileşenlerini bir araya getirerek, öğrencilere sunulan materyalle yeterlilik düzeylerine göre kişiselleştirilmiş bir deneyim sunmak için dallara ayırmayı kullanabiliriz. Etkileşim, oyunlaştırma ve değerlendirme yoluyla öğrenciler, gösterilen yeterliliğe göre kurs boyunca yönlendirilir. Kavramlar hala gelişim aşamasındayken, öğrenciler ek bilgi oluşturma ve uygulama için yönlendirilir; daha sonra yeterlilik gösterildiğinde her aşamadan çıkarlar ve bir sonraki kavrama veya modüle geçerler.

Yeterlilik gösterildiğinde ve gerekli faaliyetler başarıyla gerçekleştirildiğinde öğrenci başka bir alana yönlendirilecektir; Yeterlilik gösterilmediğinde, öğrenciye yeterliliğini göstermeden önce ek bilgi ve uygulama alma fırsatı verilir. Anlamsal web, materyal, eğitmen ve diğer öğrencilerle etkileşimi sürdürürken, kursta kişiselleştirilmiş bir deneyime izin verir.

İlerlemek

İleriye dönük olarak, Çeviriye Giriş, etkileşim, oyunlaştırma ve karakter kavramlarının kullanımını geliştirecektir. Onları, öğrencilerin kurs boyunca aşina oldukları bir hikaye oluşturmada kullanacaktır. İlk modülden sonuncuya kadar yığın parça oluşturur. Alternatif olarak, kurs öğrencileri tek bir modülde taşıyan bir hikaye oluşturabilir. Daha önce önerildiği gibi, hikaye, öğrencileri gerçekçi durumlara ve ortamlara maruz bırakabilir (örneğin, bir tercüman yönlendirme servisi için çalışmak).

Öğrenciler hizmetle görüşerek başlayacak ve daha sonra ödev seçimine geçeceklerdir; görevler sırasında tartışmalar ve karar verme; atama sonrası etkileşimler; ve diğer tercümanlar, işiten ve sağır tüketiciler ile etkileşim ve yönlendirme hizmeti. İkilemler ve olası eylemler ve sonuçlar yoluyla alınacaklar. Eylemleri seçmelerine ve ardından seçimlerinin sonuçlarını deneyimlemelerine izin verilecek. Ek olarak, hikaye, kurs yönetim sistemi aracılığıyla sunulacak etkinlikleri tanıtacaktır; öğrenciler, kararları ve eylemleri hakkında konuşmak için tartışma panosunu kullanır ve daha sonra ek öğrenme için hikayeye geri döner. Diğer öğrencilerin düşüncelerinden öğrenmek için attıkları adımlar hakkında blog yazarlardı.

Kurs hem bireysel hem de grup deneyimlerine izin verecektir. Böylelikle öğrenciler profesyonel bir tercüman olarak sahada gerçekten karşılaşabilecekleri deneyimlere maruz kalacaklardır. Bu yaklaşım, öğrenci olmakla profesyonel tercüman olmak arasındaki boşluğu doldurmaya yardımcı olabilir.

Gelecekte, Interpreting’e Giriş, etkileşim düzeyini ve türünü değerlendirmek için Roblyer ve Wiencke’nin (2003) değerlendirme tablosunu entegre ederek etkileşimlerini değerlendirmek için yaklaşımlar arayacaktır. Bu değerlendirme listesi (ibid., S. 95) “kursun nasıl daha etkileşimli hale getirileceğine dair önemli ve faydalı geri bildirimler sağlar. . . . Uzaktan eğitim kurslarında hem başarıyı hem de öğrenci memnuniyetini artırmada etkileşimin rolünün daha anlamlı bir şekilde incelenmesine olanak tanıyan bir araç olarak sunuluyor. ” Ek olarak, kurs, kursta deneyimlenen etkileşimler hakkında öğrenci algı verilerini toplamaya çalışacaktır.

The post Dijital Tercüme (20) – Etkileşim için Teknolojinin Kullanımı – Dijital Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Etkileşim için teknolojinin kullanımını tartışırken, etkileşim ve etkileşim arasında ayrım yapmamız gerekir. Öğretim etkileşimi ve sistem etkileşimi terimleri, öğretim ile talimatı vermek için kullanılan teknoloji arasında ayrım yapmak için kullanılabilir. Aslında, “etkileşim, etkili öğretimin bir niteliği olarak işlev görür” ve “sesin noktadan noktaya aktarımı için teknolojileri içeren” çağdaş öğretim sunum sistemlerinin bir niteliği olarak işlev görür “. , video ve veriler ”. Bu önemli bir ayrımdır çünkü teknoloji, etkileşimin başarılı kullanımı için belirleyici faktör değildir; daha ziyade, öğretmenin etkileşimleri ve ders hedeflerini gerçekleştirmek için teknolojiyi nasıl kullandığıdır.

Çevrimiçi Çeviriye Giriş kursu, etkileşim hedefine ulaşmak için çeşitli teknolojileri kullanır. Birincisi, kursun temeli olarak, Blackboard öğrenim yönetim sistemi etkileşimi teşvik etmek için çeşitli teknolojileri kullanır. Bunlardan tartışma panosu, metin ve video ile hem yazılı İngilizce hem de Amerikan İşaret Dilini birleştirerek yoğun bir şekilde kullanıldı.

“Varlığı” vurgulayan senkronize bir video konferans teknolojisi olan Fuze, hem bire bir hem de grup toplantılarına izin verir. Kalan pencereler katılımcıları temsil edecek şekilde eşit büyüklükte katılımcı pencereleri veya ana konuşmacıyı temsil eden büyük bir pencere oluşturma yeteneğine sahiptir. Masaüstü paylaşımı ve belge paylaşımı da etkindir. Teknoloji, işaret dilinin net bir şekilde okunmasını sağlar ve gerekirse ses gönderme yeteneğine sahiptir.

Tercümeye Giriş, Fuze’u hem öğrenci-öğrenci hem de öğrenci-eğitmen etkileşimlerini bir topluluk duygusunu güçlendirmek ve kurs gereksinimlerinin anlaşılmasını sağlamak için teşvik eden bağımsız bir araç olarak kullanır. Bu, eğitmenlerin ofis saati randevuları düzenleyebilecekleri birkaç yoldan biridir.

Fuze, eğitmenin amacını açıklamasına, değerlendirme kriterlerini açıklamasına ve göreve yardımcı yaklaşımlardan bahsetmesine izin vererek nihai makale için gereksinimleri netleştirmek için de kullanılabilir. Öğrenciler netleştirici sorular sorar ve seçtikleri araştırma konusunda kendilerine yardımcı olacak önerilerde bulunarak birbirlerine yardımcı olurlar. Bu tür bilgileri açıklığa kavuşturmak için eğitmenler, öğrencilerin anlamalarına yardımcı olmak için öğrencilere kursun alanlarını veya kurs belgelerini Fuze aracılığıyla gösterir.

Adobe Captivate, etkileşimli öğrenim materyalleri oluşturmak için bir platform sağlayan bir e-Öğrenim geliştirme aracıdır. Statik sayfaları çevrimiçi olarak sunmak yerine, devam etmek için kullanıcı etkinliği gerektiren bir dizi ekranda bilgi sunulur.

Sorular sunulan materyale dahil edilebilir ve öğrenciler ilerledikçe içeriği anlamalarını kontrol edebilirler. Sınavlar otomatik puanlama ile oluşturulabilir. Captivate, baştan sona hareket ve aktivite sağlar. Kurs tasarımcısına, dallara ayırma yoluyla bireysel ihtiyaçlar için tasarlanmış öğrenme materyalleri ve aktiviteler yaratma yeteneği verir. Bu, öğrencilerin ancak anlamayı başardıktan sonra kursta ilerlemelerine olanak tanır ve ek bilgi veya anlayış tamamlanmadığında bir inceleme sağlar.

Örneğin, sınav işlevi, öğrencilerin doğru yanıt verdiklerinde bir sonraki slayta ilerlemeleri, ancak yanlış yanıt vermişlerse önceki bir slayta veya ek içeriğe atlamaları için ayarlanabilir. Dallanma, karar verme yapıları için de kullanılabilir. Öğrenciler 1. kararı verirlerse, daha sonra A şubesine giderler ve 1. kararın sonucunu deneyimliyorlar, bu karara dayalı olarak sağlanan bilgilerle; öğrenciler karar 2 verirlerse, daha sonra B şubesine giderler ve bu kararın sonuçlarını, karar 2’ye dayalı olarak sağlanan bilgilerle deneyimlerler. 

Çeviriye Giriş, yorumlama diline ve kursta tanıtılan kavramlara aşina olmak için birden fazla fırsat sağlamak üzere Adobe Captivate’i yeni uyguluyor. Captivate’in sınav fonksiyonu ile geliştirilen bilgi kontrolleri, düşük seviyeli anlayış için değerlendirme sisteminin bir parçası olarak kullanılır. Kontroller, çoktan seçmeli, doğru / yanlış, eşleştirme ve boşluğu doldurma gibi çeşitli soru türleri kullanır. Bu sorular, bilgilerin doğru anlaşıldığını doğrulamak için bilgi kontrolünü gözden geçirme ve yeniden yapma fırsatına sahip olan öğrenciye anında geri bildirim sağlar. Puanlar, Blackboard not defteri işleviyle hesaplanır ve kaydedilir. Bu düşük seviyeli değerlendirmeler, daha sonra tartışma panosu etkinlikleri ve atanan kağıtlar aracılığıyla üst düzey değerlendirmelerle takip edilir.

Kurs, bilgileri sunmak için satın alınan ek karakterlerin yanı sıra bu karakterleri kullanır. Karakter kullanımına ek olarak, kurs içeriği öğrencinin her kavram için harcanan süreye karar vermesine olanak tanıyacak şekilde sunulur. Mevcut hedef, kursun gelecekteki yinelemelerinde bir e-öğrenme, etkileşim odaklı yazılım olarak Captivate’in kullanımını derinleştirmektir.

Etkileşimli Öğrenme için Öğretim Tasarımı İlkeleri

Öğretim tasarımcılarının defalarca aldıkları bir karar, hangi etkileşimli etkinliklerin öğrenicilerin bu öğrenme hedeflerine en verimli ve etkili bir şekilde ulaşmalarına yardımcı olacağıdır.

E-öğrenme, öğrencilere yalnızca bilgi göndermekle ilgili değildir. Kursa aktif olarak katılmalarını ve dolayısıyla öğrenme sürecine katılmalarını istiyoruz. Ölçülebilir hedeflere sahip olmak, eylemi hedeflemeye ve bunlarla uyumlu faaliyetler oluşturmaya yardımcı olur.

Tercümeye Giriş’te amaç ve hedeflerin hizalanması üç düzeyde yapılmıştır: üniversite, bölüm ve kurs. Bu seviyeler, kurs için etkili bir plan oluşturmak için birlikte çalışır. Uyum hedefler, değerlendirmeler ve faaliyetler arasında daha ileri düzeyde aranır. Bu, kurs tasarımına yönelik mevcut yaklaşımlarla uyumludur.

Kurs hedeflerinin, değerlendirmelerinin ve faaliyetlerinin hizalanması, etkileşimin seviyesini ve türünü belirler: “belirli bir etkileşim türünün etkileri, belirli bir kursun içeriği ve hedefleriyle ne kadar iyi eşleştiğine bağlı olacaktır”. Sözlü Çeviri’ye Giriş Bloom’un dijital sınıflandırmasını kullanarak içerik hakkında hiç bilgisi olmayan veya sınırlı bilgi sahibi olmayan öğrencileri destekler: hedefler “anlama” düzeyinden “uygulama” ve “analiz etme” düzeylerinde daha üst düzey hedeflere doğru ilerler. Bunun bir örneği, öğrenenlere ardışık ve eşzamanlı çeviri ve hedef dile karşı kaynak dil gibi anahtar terim ve kavramları tanıtan “Çevirmenlerin Çalışması” adlı modülde görülmektedir.

Sınıf metnindeki ve diğer okuma materyalindeki içeriği okuduktan sonra, öğrenciler bu tür kavramları anlamalarını değerlendirmek için tasarlanmış bir teste girer. Daha sonra tartışma forumuna katılarak kavramları uygularlar. Son olarak, öğrenciler, yorumlanmış bir olayın arşivlenmiş videosunu içeren bir etkinlik aracılığıyla kavramları analiz ederler.

Önceki örnekte gösterildiği gibi, iskele süreci hedeflerin seviyesine göre seçilen etkileşimleri içerir: daha düşük seviyeli etkileşimler, e-öğrenme yazılımı ve Web aramaları kullanarak öğrenci içeriği keşfi yoluyla anlamaya yardımcı olurken, üst düzey etkileşimler analize odaklanır. 

The post Dijital Tercüme (19) – Etkileşim için Teknolojinin Kullanımı – Dijital Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Daha önce belirtildiği gibi, Çeviriye Giriş’in öğretim tasarımı, eğitmenin etkileşimleri seçmesine yardımcı olmak için Bloom’un dijital taksonomisini kullanır. Bloom’un gözden geçirilmiş taksonomisine dayalı olarak, güncellenmiş taksonomi teknoloji kullanımını birleştirir ve “hatırlama” ile başlayıp ile biten “alt düzey düşünme becerilerinden” “üst düzey düşünme becerilerine” geçer. “Yaratmak.” Bloom’un dijital sınıflandırmasında, sınıflandırmadaki her düzey için teknolojiyle ilgili etkinlikleri tanımlayan “dijital eklemeler” vardır. Örneğin, taksonomik düzey “anlama”, “başka kelimelerle ifade etme”, “açıklama” ve “örnekleme” yi içerir. Bloom’un taksonomi düzeylerine dijital eklemeler, “gelişmiş ve Boolean arama” veya “blog günlüğü” içerebilir.

Dijital eklemelerin kullanımını göstermek için, Çeviriye Giriş bölümünde, öğrenciler ders portalına YouTube videoları yükleyerek son makalelerinin özetlerini sunarlar. Bloom’un “uygulama” sınıflandırması düzeyi, öğrencilerin You-Tube video sunumlarını oluşturmalarına ve bunları kurs portalına yüklemelerine olanak tanır.

Kiliseler, İşbirliğini gerekli bir beceri olarak tartışır ve grup çalışmasını teşvik etmek için bloglar, wiki’ler, öğrenme yönetimi sistemleri ve sosyal ağlar gibi teknik araçlar önerir. Çeviriye Giriş, yetişkinlerin özerklik öğrenimi ve öz-yönetimli öğrenme ilkelerini kullanarak, belirli görevlerle işbirliği için fırsatlar sağlar. Örneğin, öğrencilerin çeviri sürecinin ilk iki adımını uygulamalarına yardımcı olmak için tasarlanmış bir ödev, “kaynak dilde alma” ve “derin yapı anlamını tanımlama”, öğrenenlerden iki videodan birini görüntülemelerini ve bir dizi soruya yanıt vermelerini ister. Öğrenciler, bir öğrenci arkadaşıyla veya bireysel olarak çalışabilir. Diğer bir örnek, blog aracının kullanılmasıdır.

Gallaudet’in 150. yıl dönümü ile ilgili olaylar göz önüne alındığında, öğrenciler ilgili arşivlenmiş videoyu görüntüleyerek ve tercümanın rolü, tercüme süreci veya kullanılan kayıtla ilgili yönleri tartışarak blog tartışmasına katkıda bulunabilirler. İşbirlikleri, eşler arası bilgiyi geliştirdi ve tartışma gönderme protokollerine bağlılığı artırdı. Önceki dönemlerde işbirlikleri, üyelere atanmış roller ile gerekli bir grup projesi şeklini aldı. 8 haftalık bir formatta olan mevcut kurs, topluluk oluşturmaya ve akranlarla doğal olarak ittifaklar oluşturmaya vurgu yapılarak bireysel olarak veya ikili olarak tamamlanabilen özel görevlere sahiptir.

Öğretim tasarımı ilkeleri şunu göstermektedir: “Ders modülleri arasındaki tutarlılık ne kadar yüksekse, öğrenciler o kadar memnun olurlar, daha çok öğrendiklerini düşünürler ve eğitmenleriyle daha fazla etkileşim kurduklarını düşünürler. ” Swan, öğrencinin gezinirken kafasını karıştırmayan veya kaybolmayan etkileşimler yaratmanın önemini gösterir. Çalışma, karmaşık ve anlaşılması zor olan etkileşimlerin aksine fazlalığa izin veren basit, anlaşılır tasarımların tercih edildiğini gösteriyor.

Swan gibi, Gile tercüman eğitimi bağlamında öğrenci merkezli bir öğretim tasarımı önerir. Çevirmenlik eğitiminin çevrimiçi kurslarla ilgili dört teorik bileşenini tartışıyor: “öğrencilerin ihtiyaçlarıyla doğrudan ilgili”, “kavranması kolay”, “duyarlı hale geldikten sonra öğretilen” ve “tekrar tekrar hatırlanan” eğitimi söz konusudur.

Yorumlamaya Giriş, öğrencilerin bilişsel ve teknolojik anlayış düzeylerinde ihtiyaçlarını karşılayan etkileşimler oluştururken, hem Swan hem de Gile’den öğretim tasarımı ilkelerini dikkate alır. Artıklık, müfredattaki kavramları sarmalayarak derse yerleştirilir. Örneğin, tercümanın rolü kavramı önce tarihsel bir bakış açısıyla sunulur, daha sonra güncel uygulamalarla tartışılır ve son olarak belirli senaryolarda karar verme için çıkarımlar ile birlikte değerlendirilir. Bu şekilde konsept, doğrudan bilgi oluşturmadan uygulama ve analize kadar farklı uygulamalarla çeşitli modüllerde sunulur.

Yedekliliğe ek olarak, estetiğin tasarım ilkesi de dikkate alındı. Öğrencilerin içeriği anlamalarına yardımcı olmak ve siteyi görsel olarak daha çekici hale getirmek için resimler eklendi. “Öğrenime görseller eklemek hayati önem taşıyor. Metin veya sese ek olarak resimler, öğrencilerin birden fazla bilişsel kanal kullanarak içeriği özümsemelerine olanak tanır. Buradaki fikir, onlara, yoğun metin sayfalarının yapma eğiliminde olduğu gibi onları bunaltmayan önemli bilgileri öğrenmeleri için daha fazla araç sağlamaktır ”.

Oyun oynamak

Oyunlaştırma eğitim ve öğretimde giderek daha fazla kullanılmaktadır. Farklı nesiller arası öğrenme tarzlarıyla ilgili olarak, ABD nüfusunun büyük bir bölümü zevk için oyunlarla meşgul. Aslında, “oyun oynayanların yüzde 26’sı ellinin üzerinde, Amerikan hane halkının yüzde 67’si bilgisayar veya video oyunu oynuyor ve altmış iki milyon ABD İnternet kullanıcısı bir sosyal ağda ayda en az bir oyun oynayacak şekilde tasarlanmıştır”. Oyunlaştırma, oyunlarda bu ilgiyi kullanır ve kullanıcı katılımını bir akademik ve / veya iş öğrenme aracına çevirir. Oyunlaştırma, öğrenme sürecine uygulama için oyunların bileşenlerini analiz eder.

Oyunlaştırma üzerine kapsamlı bir şekilde yazılar yazan Kapp, bunu “insanları meşgul etmek, eylemi motive etmek, öğrenmeyi teşvik etmek ve sorunları çözmek için oyun temelli mekanik, estetik ve oyun düşüncesini kullanmak” olarak tanımlıyor. Oyunların gücü, oyuncuları meşgul etme yetenekleridir. Oyunların temel unsurlarını kullanarak, oyunlaştırma, öğrencileri meşgul eder ve öğrenmeyi ilerletmek için yapı iskeletini kullanır.

Oyunlaştırma etkileşimler yaratır. “Oyunların etkililiğinin dikkatli bir şekilde incelenmesi, oyunların bir dizi etkileşim olduğunu ortaya koymaktadır. Bu etkileşimler ya oyuncular arasında ya da oyuncu ile içerik arasındadır ”. Oyunlaştırma ve etkileşim arasındaki ilişki göz önüne alındığında, kullanımını Yorumlamaya Giriş bölümünde araştırdım. Kursun gelecekteki yinelemelerinde oyunlaştırma kavramlarının tam bir gelişimi geliştirilecek olsa da, Yorumlamaya Giriş, Adobe Captivate kullanarak hikaye anlatımı ve kısa oyunlarla bağlantılı senaryolar kullanmıştır. Kursta, bir “kişiliği” duygusu ve içerikle bir bağlantı hissi sağlamak için karakterler kullanılmıştır. Bu, öğrencileri motive eder ve daha fazla keşif için onları içeriğe bağlamalarına yardımcı olur.

Oyunlaştırma, etkileşim sağlamak için oyun öğelerini uygular. Bunu yapmak, öğrencilerin bireysel ihtiyaçlarına göre öğrenmelerini hızlandırmaları için bir yol sağlar. Etkileşimler, bir öğrencinin düşünme ve karar verme becerilerini geliştirmeye yardımcı olur. Oyun öğeleri arasında, bunlarla sınırlı olmamak üzere, başarısız olma özgürlüğü, ilgi eğrisi, hikaye anlatımı ve geri bildirim bulunur. Bu öğeler birlikte kullanıldığında en iyi sonucu verir.

The post Dijital Tercüme (20) – Etkileşim için Teknolojinin Kullanımı – Dijital Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.