Bu yazı dizisi örneklemeler üzerinden ilerlediği için önceki yazılarımızda verilen örnekleri inceleyebilirsiniz, böylece bağlamı daha iyi kavrayabilirsiniz.

Katılımcıların profesyonel tercümanı algılamasında anadili konuşmacı modelinin rolü, katılımcıların tercümanlık alanında dil öğrenmenin doğası hakkındaki değişen görüşleri nedeniyle daha önce düşünülenden öğrenilecek  daha da karmaşık hale geldi.(özellikle çeşitli alanlarda teknik sözlük) Bu, katılımcıların tercüman olabilmek için dil hedeflerini gerçekleştirmek zorunda kaldıkları zamanla meşgul olmaları nedeniyle karmaşık bir hal aldı (özellikle, derece kursunun üç yılına odaklanma). Şimdi bu alanları öğrenci anlatıları üzerinden inceliyoruz.

İkinci grup röportajında ​​Matteo, tercüman olmak için çalışmaya başladığından beri dil öğrenme konseptinin nasıl değiştiğini anlatıyor.

 Seviye 1: Anlatı Etkinliğinde Karakterlerin Konumlandırılması

Matteo anlatısını “Yabancı dilleri seviyorum”, “I: tercüman olmak istiyorum” ile tanıtıyor. Bu, görüşme bağlamında mevcut halini tanıtır ve onu tercüman olma amacını gerçekleştirmeye kararlı olarak konumlandırır. Bununla birlikte, son cümlesi, ‘Bunun daha önce hayal ettiğimden daha zor olduğunu biliyorum’ , geçmiş benliğini (geçmişte ‘hayal edilen’ basit biçimiyle indekslenmiş) tanıtır ve tercüman olmanın ne kadar zor olduğunu artık biliyor,  o zaman tüm bunları  düşündükleriyle karşılaştırır.

 O halde iki karakter vardır: Matteo’nun kurumdaki benliği ve oraya gelmeden önceki eski kurum öncesi benliği. İlk ifadeler dizisi, ‘yabancı dilleri’ bir tercüman olmakla ilgili olarak birincil olarak bağlamsallaştırır ve tercüman olmanın ne kadar zor olduğuna göre olduklarını öne sürer.

Matteo’nun ikinci dönüşünde, kişisel olmayan ‘siz’ formu seçimi, ‘bir yabancı dil bildiğinizi düşünüyorsunuz’ (5–6. Satırlar) kurumdaki (kendisi de dahil) tüm öğrencileri indeksler ve hepsini paylaşıyor olarak konumlandırır.

Matteo’nun eski kurum öncesi karakteri, İngilizceyi tercüman olacak kadar iyi bildiğini düşünerek bilgisiz olarak konumlandırılmış, ancak kurumsal karakteri (röportajda konuşurken) şu anda, özellikle de ‘ yorumlamaya gelir (..) bu tamamen farklı bir şeydir. Matteo’nun “hiç konuşamayacağı” şeklindeki sonraki iddiası (“yapamam” ifadesinin vurgulanarak tekrarlanmasıyla), kurumsal karakterini bu yeni edinilen bilgiyle bariz bir şekilde tedirgin olarak konumlandırıyor.

Bu, hiç konuşamayacağına dair abartılı bir iddiayla işaret edilir; bu, kurum için giriş gereklilikleri B2 seviyesinde belirlendiğinden ve Matteo’nun mülakat boyunca İngilizce performansı sergilemesinden kaynaklıdır. Matteo’nun son ifadesi, tercüman-öğrenciyi (yine kişisel olmayan ‘siz’ tarafından indekslenmiş) dil hakkında daha fazla ‘bilgi’  gerektirecek şekilde konumlandırırken, dilin farklı olmasıyla ilgili ne demek istediğini açıklığa kavuşturur. 

Seviye 2: Anlatı Anlatma Etkinliğinde Konumlandırma

Anlatı, Silvia’nın artık profesyonel bir tercüman olmayı isteme konusundaki ifade edilen şüpheleri hakkındaki konuşmanın içine gömülüdür. Daha önceki bire bir görüşmesinde ortaya çıkan dil öğrenimine yönelik ‘tutku’ kavramını tanıtmıştım ve bu tutkunun bir şekilde azalabileceğini öne sürerek, dil tutkusu ile olma tutkusu arasında bir paralellik kurmuştum. Bir tercüman. Gruba tutkularını sorduğumda, Matteo tutkusunun aynı olduğunu, ancak düz, monoton bir sesle, tam tersini önerdiğini söylüyor.

Daha sonra, “kulağa çok hevesli” gelmediğini söyleyerek ona meydan okudum ve onu gruba gerçeği söylemiyormuş gibi konumlandırdım. Bu zorluğa tepki olarak Matteo, “dil” hakkında algılanan bilgi eksikliğini görünürdeki heves eksikliğinin bir nedeni olarak konumlandıran anlatıyı tanıttı.

Anlatım etkinliğinde “neden? sorum yine Matteo’ya meydan okuyor. Kendimi Matteo’nun dil öğrenmenin tercüman öğrenciler için daha zor olduğu iddiasına kuşkuyla yaklaşıyorum. Matteo’nun uzun duraklaması, ilk talebini onaylamanın en iyi yolunu değerlendirmekte olduğunu gösteriyor. ‘Bir yabancı dil bildiğinizi düşündüğünüzde’ kişisel olmayan ‘siz’ biçimini seçmesi, odağı kişisel sorunları olduğu için kendisinden uzaklaştırır. Daha sonra Matteo’nun ‘ben’ kullanımına dönmesi, ‘Hiç konuşamıyorum’da,  onu yalnızca kendisi için değil,‘ tüm ’öğrenciler için ortak olan baskılara maruz bırakıyor olmalıdır.

Bu anlatıya daha geniş söylemler ile ilgili olarak bakmadan önce, Matteo’nunkilerle ilgili (bunları birinci ve ikinci seviyelerde analiz ederek) başka iki anlatı sunuyorum. O halde, potansiyel söylemler hakkındaki son gözlemlerim üç anlatıya da dayanıyor.

Bir “Tercüman Seviyesi” ve Sürenin Sınırlandırılması: Rosa’nın Hikayesi

Rosa ikinci bire bir röportajında ​​da bana dil öğrenmeyi nasıl farklı bir şekilde görmeye başladığını ve kuruma geldiğinden beri dil öğrenme hedeflerini nasıl değiştirdiğini anlatıyor.

Seviye 1: Anlatı Etkinliğinde Karakterlerin Konumlandırılması

Daha önce Matteo gibi, Rosa bu anlatıda iki karakter tanıtıyor. İlk karakter Rosa’nın geçmişte kurum öncesi benliğidir (‘bu üniversiteye gelmeden önce), 3-4 dil öğrenmeye çalışıyor ve diğer karakter röportajdaki Rosa’nın kurumsal benliğidir.

Tercüman olmak için kurumda bu dilleri öğrenmeye çalışarak (şimdiki sürekli zaman kullanılarak indekslenmiştir, ‘Şimdi çalışıyorum’) yeni diller ve yetenekler keşfedebilmiş, hayatını çok farklı konumlandırabilmiştir. Rosa’nın eski kurum öncesi karakteri, bir tercüman-öğrenci için dil öğrenmenin ne kadar farklı olduğunun farkında değil olarak konumlandırılmıştır. Kendini daha önce ‘normal şeyleri’ nasıl söyleyeceğini (yani merhaba derken) öğrenirken konumlandırırken, kurumsal karakteri ‘her konuyu’ öğrenmek ve ‘her şeyi bilmek’ olarak konumlandırılmıştır. Ama durum bundan ibaret değildir elbette. Tercümanlık “arabuluculuk’ yapmak, anlamına gelir. Bir tercüman için dil öğrenmenin daha karmaşık ve zor olduğunun farkına varan kurumsal karakterinin konumlandırılması, Rosa’nın yeterli zamana sahip olmama endişesini vurgular.

Kişisel olmayan “siz” formunun zıt kullanımı ile kişisel “Ben” formu Rosa (Matteo gibi) tüm öğrencileri etkileyen baskılara maruz kalıyor. “Zamanın yok” da “senin” ifadesinin kullanılması, tüm öğrencileri önceden beklenenden daha fazla dil öğrenmek için zamanın baskısıyla uğraşmak zorunda bırakıyor, oysa “Ben her zaman Zamanla ilgili problem yaşamak, Rosa’nın kendi karakterini bunu kişisel olarak deneyimlediği şeklinde konumlandırıyor, ancak daha geniş öğrenci nüfusu gibi o da aynı hatalara yenik düşmüştür.  Rosa’nın sonraki konuşma bölümünde “zaman” kelimesini tekrar etmesi, aynı zamanda onun bir tatmin edici düzeyde dil performansı olduğunu gösterir.

The post Tercümanlık Eğitimi Neler İçerir? (32) – Bir “Tercüman Seviyesi” ve Zamanın Sınırlandırılması – Tercümanlar Neler Yapar? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Fiyatları – Tercüme Danışmanlık first appeared on Web Tercümanlık.

İlk grup röportajında ​​ortaya çıkan, Matteo’nun Almanca ve İtalyanca arasında kadın tercümanlık öğretmeni Moscato (takma ad) karakterini tanıttığı bir anlatı bölümüyle başlıyorum. Bu anlatıyı seçmenin bir nedeni, bu aynı öğretmen hakkında başka durumlarda veri üzerinden konuşma yaygınlığıydı (ilk burada ortaya çıkıyor) ve diğer bir neden, katılımcıların anlatıya artan duygusal tepkisi ve bunun yol açtığı genişletilmiş tartışmaydı.

Moscato’nun profesyonel tercümanlık kariyeri, Papa, Berlusconi (o zamanki İtalyan başbakanı) ve Angel Merkel (şimdiki Almanya Şansölyesi) gibi önemli halk figürleriyle yaptığı çalışmaların ortaya çıktığı sonraki konuşmada (hem bire bir görüşmelerde hem de grup görüşmelerinde) ortaya çıktı. Profesyonel tercümanın kimliği ve tercümanın kendisi olmak için gerekli kaynaklar hakkındaki iddialarına belli bir yüksek statü kazandıran Matteo (anlatımında onu burada tanıtan) başta olmak üzere bazı katılımcılar üzerinde önemli bir etkiye sahiptir.

İlk olarak, bu anlatının ortaya çıktığı röportaj bölümünün bir kopyasını sunuyorum ve ardından bunu anlatı konumlandırma analizi merceğinden analiz etmeye devam ediyoruz.

Şimdi anlatıyı, Bölüm’de özetlenen metodolojiyi izleyerek analiz ediyoruz. Üç analitik seviyenin uygulanması söz konusudur. Bu ilk örnekte, her seviyenin amaçlarını yeniden ifade ediyoruz.

Seviye 1: Anlatı Etkinliğinde Karakterlerin Konumlandırılması

a. Anlatı nerede konumlanır ve nasıl gelişir?
b. Karakterler nasıl tasvir edilir ve ilişkisel olarak konumlandırılır?
Birinci seviye anlatı olayına, esas olarak sahne, eylem geliştirme ve canlandırılan karakterlere odaklanır. Özellikle, kahramanlara atfedilen eylem türlerini, bu eylemlerin nedenlerini ve kahramanlar ile diğer anlatı karakterlerine atfedilen özellikleri analiz eder.

Matteo anlatıyı, Moscato karakterini tanıtarak başlatır ve sınıfa ‘tercüman deneyimi’ hakkında nasıl konuştuğunu bildirir (satır 5). Moscato, açıkça kurumda bir öğretmen olmasına rağmen (Matteo, onu öğretmen olarak konumlandıran 3. satırdaki “ sınıflarına ” katıldığını söylüyor), anlatıda “ tercüman ”  olarak dizine alındı. tercümanlık alanında bir profesyonel olarak. Matteo’nun, Moscato’nun tercümanlıkla ilgili “geribildirimi” özeti, onu profesyonel tercümanın hayatı ve kimliği hakkında geçerli ve bilgilendirilmiş bilgiler sağladığı şeklinde konumlandırıyor. 

“Çok” ve “stres” in tekrarı ve “stres” kelimesinin artan vurgusu bu iddiayı güçlendirir. Dahası, Matteo’nun bunu söylediğinde Moscato’nun konuşmasını rapor etmediğini, ancak bunu kendi kişisel inancı olarak temsil ediyor gibi göründüğünü (‘çok fazla stres var’), Moscato’nun tercümanlık hakkındaki konuşmasını sanki bunu dinleyerek anlayıp kabul ettiğini not ediyoruz. 

Rosa bir sonraki dönüşte devreye giriyor, kendisini aynı anlatıda bir karakter olarak sunuyor ve Matteo’nun tanıttığı sahnede yer alıyor. Matteo öğretmeni profesyonel tercümanın yaşamı hakkında geçerli bir yorumcu olarak tanıtmış olsa da Rosa, sırayla öğretmenin kendi kişiliğine odaklanıyor ve Moscato’yu ‘biraz olumsuz’ (satır 7) olarak tanımlayarak öğretmeni sosyal dünyada “olumlu” yerine “biraz olumsuz” olan insanlar. Grup kahkahaları ve Matteo’nun bunu onaylamasıyla cesaretlenen Rosa (10. satırda hızlı bir şekilde art arda ‘evet’i tekrarlaması), öğretmeni aşırı derecede olumsuz olarak konumlandırmak için bildirilmiş doğrudan konuşmayı kullanmaya devam ediyor.

Rosa’nın Moscato’nun bildirdiği konuşmasını tanıttığı yüksek perdeli ‘sızlanan’ ton, ‘bu kadar: çok akış :: ss çok mu :: ch’ (13-14. Satırlar) ve ‘bu yüzden’ çok vurgulu ve uzatılmış ünlüler : ‘,’ stre :: ss ‘ve’ mu :: ch ‘, öğretmeni’ sürekli ‘tercümanın hayatına yas tutan, sözlü olarak da’ her zaman ‘içinde’ frekans zarfıyla işaretlenen bir prozodik moddur.

 Bildirilen konuşmadaki prozodik ve sözcüksel seçimler, bir kişinin konuşmasını karakterize etmenin ve ‘karakterin sahip olabileceği sesi sınırlandırmanın’ bir yoludur. Ancak Matteo’nun tersine Rosa, tercümanın kendi kişisel inancıymış gibi vurguladığı kavramını değil, öğretmenin sınıftaki kendi kişisel ağıtını, trajikomik gibi görünen bir şekilde taklit ettiği kavramını ortaya atıyor.

Rosa’nın Moscato’yu aşırı derecede olumsuz olarak konumlandırması daha sonra öğretmeni muhtemelen yanlış kariyeri seçmiş olarak konumlandırmak için kullanılır.

Rosa gerçek mesleğin kendisine uygun olmadığını öne sürdüğü için, bu Moscato’nun profesyonel tercümanın kimliğiyle ilgili iddialarını daha da zayıflatmaya hizmet ediyor. Daha sonra Moscato’nun sınıfa söylediği başka bir şeyi tanıtarak devam ediyor: ‘Eğer tercüme ediyorsan başka hayatın olmayacak’  böyle bir ifadenin ‘biraz olumsuz’ olduğuna dair kendi son yorumunu yapıyor. ‘, böylece ilk iddiasını  yeniden zorlar ve öğretmenin potansiyel olarak işin taleplerini sınıfa abarttığını öne sürer.

Maria’nın Rosa’nın konuşmasının ortasında yer alan “sadece rekabet içindir” yorumu, eğer etnografik bir not olmasaydı açıklanamaz görünebilirdi. Araştırma görüşmeleri dışındaki konuşmalardan aldığım alan notlarına dayanarak, katılımcılar, öğretmenleri eğitimlerini bitirdikten sonra başvurabilecekleri işler için potansiyel rakipler olarak konuşmuşlardır.

Bu bağlamda, Maria, Moscato’yu, öğrencileri tercümanlık yapmaktan caydırmak için konumlandırıyor görünmektedir, böylelikle tercümanlık pazarında onlardan gelecek olası rekabeti azaltmak için. Maria, bu nedenle Rosa’nın Moscato’yu konumlandırmasının işin olumsuz yönlerini abarttığını onaylıyor.

Rosa’nın son yorumundan sonra, Moscato’nun “biraz olumsuz” olduğunu yineleyen Matteo, “evet” cümlesinin yerine geçerek  bir sonraki sırayı alıyor. İlk başta, bu Rosa’nın öğretmen hakkında söylediklerinin bir teyidi gibi görünüyor, ancak aslında konudaki bir değişiklik için bir işaretin başlangıcı olarak hizmet ediyor.

Matteo’nun “evet” i, Rosa’nın öğretmenin kişiliği hakkındaki konuşmasının kapanışını ve öğretmenin sınıfta söylediği şeye geri döndüğünü, rapor edilen konuşmasına girişiyle işaret ediyordu. Bu bildirilen konuşma yoluyla  Matteo, öğretmeni öğrencilere tercüman olmak için “yetenek” e ihtiyaç duyduklarını söyleyerek, “eğer istersen”  ifadesini tekrarlayarak yeteneğin önemini onaylayarak tanımlıyor. tercüman olmaya ve ‘zorunda’ ve ‘ihtiyaç’ kavramlarının bitişik olarak ‘yetenek’den önce gelmesi. Son söz olan yetenek üzerine düşen tonlama da sanki tartışmaya yer yokmuş gibi kesinliği gösteriyor.

Öğretmenin konuşmasını bu sözcüksel ve prozodik tarzda bildirerek Matteo, öğretmeni tercümanın kimliği hakkında tekrar geçerli bir bilgilendirici olarak yeniden konumlandırıyor ve bu kimliğin potansiyel olarak önemli bir parçası olarak “yetenek” i ön plana çıkarıyor. Ancak, Matteo bununla ilgili bir soru bildirdi.

Matteo kendini ve diğer öğrencileri anlatıda kolektif bir karakter olarak tanıtır (‘biz’ çoğul zamirinin kullanımına dikkat edin), herkesi aynı soruyu hep birlikte soruyor, ‘yeteneğim var mı’ olarak tanımlıyor ve bu nedenle onları paylaşım olarak konumlandırıyor aynı şüpheler. O zaman “yetenek” sahibi olmak, profesyonel tercümanın kimliğinin önemli bir yönü olarak işaretlenir, ancak tüm öğrencilerin bildirilen tepkileri onları endişeli ve bunu talep edebilmek konusunda endişeli olarak konumlandırır.

Öğrencilerin yetenekle ilgili sorularını bildirdikten hemen sonra, Matteo, Moscato’nun sonraki konuşmasını anlatmaya devam ediyor.

• Yapmanız gereken dili bilmelisiniz
•  dilbilgisini bilin: kelime kelime dağarcığı

Dil, gramer ve kelime bilgisi ile ilgili olarak ‘bilmeniz gereken’ ifadesinin  tekrarı, öğretmenin, bir tercüman kimliğini talep etmek isteyen herkesin sahip olması gereken bir tür zorunlu temeller kontrol listesi verdiğini gösterir. Bu neredeyse tartışılmaz bir gerçektir. Matteo buna sınıfsal bir tepkiyi tarif etmiyor, ancak yetenek ihtiyacını tekrar ettiğini, eskisi gibi aynı fiilleri (ihtiyaç duymak, ihtiyaç duymak), aynı sırada kullanarak, önemini pekiştirerek tekrar ettiğini bildiriyor.

The post Tercümanlık Eğitimi Neler İçerir? (23) – Bir Öğretmen Hakkında Hikaye: Moscato – Tercümanlar Neler Yapar? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Fiyatları – Tercüme Danışmanlık first appeared on Web Tercümanlık.