“Kültürel çeviride” yanlış “olan nedir?

Kültürel çevirinin eleştirmenleri, eleştirilerinde yüksek sesle konuşmuşlardır ve tuzuna değecek herhangi bir tanım, bunları erken aşamada ele almalıdır. Sıkça atıfta bulunulan bir kıkırdama,  “çeviri ” teriminin kullanılmasıdır – ki bu, orijinal olarak bir dilde yazılmış bir metnin yeni bir zamanda ve yerde, başka birini metaforik anlamda konuşan bir izleyici için anlamlı hale getirilmesinin maksatlı araçları olarak anlayabiliriz. , metin ve dil dünyalarının üstünde ve ötesinde şeylere atıfta bulunmak için kulanılır.

Esasen, endişe, bir yerden veya konumdan diğerine geçme veya bir durumdan veya durumdan diğerine geçme eylemini çağrıştıran çevirinin sözde taşıma etimolojisinin kullanımına odaklanmıştır. Örneğin, erken Hıristiyan kullanımında, ölen kişinin bu dünyadan diğerine ‘karşı karşıya gelmesini’ veya bir bedenin bir mezardan diğerine fiziksel olarak taşınmasını öneriyordu.

Bu, Rushdie’nin dünya çapındaki yolculuklarında göçmenlerin bir kültürel ortamdan diğerine “karşı karşıya gelen” “çevrilmiş” insanlar haline geldiklerini yazarken istismar ettiği bir mecazdır. Eleştirmenlerin bir soruna işaret ettiği yer, diller arası bir çeviri modelinin insan göçünün her türlü konusuna uygulanmasını meşrulaştırmak için kullanılma eğiliminde olmasıdır. Tymoczko’ya göre, çevirinin kökleri fiziksel ulaşımı ima ettiği için, bu durumda çeviriyi dünya genelindeki insanların gerçek hareketinin tüm sorularına meşru bir şekilde uygulayabileceğimiz fikrine fazla yer vermemeliyiz.

İnsanlar kendilerini kelimenin tam anlamıyla yeniden konumlandırabilirken, tüm çevirmenlerin bildiği bir şey, kelimelerin asla bu kadar gerçek yollarla yer değiştiremeyeceğidir. Bu nedenle, kelime çevirisinin etimolojisi gerçekten de “karşı karşıya gelme” sinyali verirken, diller arası çeviri uygulamasında çevirmenler kesinlikle bunu yapmazlar. Şöyle yazıyor: “Sözcük çevirisi, kaynak metnin sözcüklerinin kendileri taşınmasa bile, bir kaynak metnin anlamsal anlamlarının hedef metne bozulmadan aktarılabileceğini ima eder; metafor, bu kriterleri karşılayan bir çeviri uygulaması olabileceğini ima eder.

Çeviride anlamların semantik ve göstergebilimsel olarak değişmeden taşındığı fikrine dayanan bir kültürel çeviri teorisi, tam da bunun, insanlar göç ettiğinde gerçekleşmeyen şey olduğu gerçeğiyle zayıflatıldığını söylüyor. Benzer bir şekilde Chesterman, ulaşım metaforu üzerine bir kültürel çeviri kuramı oluşturmanın en büyük sorununun, bu tarihsel hareketlilik duygusunun yalnızca İngilizce ve Hint-Avrupa kökenli terimler için geçerli olması olduğunu yazar.

Çince, Fince, Japonca, Tamilce, Tibetçe, Türkçe veya Vietnamca gibi karşılık gelen terimin karşıya geçmeyi değil, farklılığın aracılığını çağrıştırdığı diğer diller için geçerli değildir. Çevirinin ‘karşıdan karşıya geçmek’ anlamına geldiği fikri üzerine bir kültürel çeviri-insan göçü paradigması inşa etmek, zaten Avrupa merkezli bir hiyerarşiden ilerlemek demektir.

Bununla birlikte, daha genel olarak, Chesterman’ın, ‘metinsel olmayan aktarım biçimlerini kapsayacak şekilde çeviri kavramının metaforik uzantısı’ olarak tanımladığı ve başka yerlerde, çevirinin ‘genelleştirilmiş’, ‘genişleyen’ veya ‘şişirici’ kullanımı, – diller arası bağlamlar, çeviri fikrinin kendisinin hiçbir şeyle seyreltilme riski taşıdığı anlamına gelir.

Gerçekten de, Routledge Encyclopedia’daki kültürel çeviri girişine göre, ‘Metaforik kullanım, en kötü ihtimalle, yalnızca birden fazla dili içermesi gerekmeyen bir şeye değil, aynı zamanda esasen daha fazlasını içermeyen bir şeye de “çeviri” kelimesini oyabilir. bir dil, iki dilli çevirinin gerçekleşmesine gerek kalmadan küresel olarak baskın olan İngilizce içinde geçiş ve katmanlama yerine bir faktördür.

Başka bir deyişle, bir dizi bilimsel uygulamada çeviri düşüncesinin gelişimi yararlı eşzamanlılıkları ortaya çıkarabilir ve verimli disiplinler arası tartışma için fırsatlar yaratabilir; ama sonsuz teorik genişlemesinde, o kadar genişleme riskini de taşır ki, anlamsız hale gelir.

Chesterman sonucu şöyle özetliyor: ‘Eğer pratikte her tür değişim, transfer veya metamorfoz çeviri olarak adlandırılabilirse, çok yakında Jakobson’un iyi bilinen semiyotik sınıflandırmasında ve genişlemesinde, “Uygun Çeviri” kavramının etkisi vardır.

Eleştirmenler, çeviri artık anlam açısından bu kadar genişse, artık hiçbir şey “anlamına gelmiyor” diyor. Metaforlar, doğaları gereği, çalıları dövüp ağaçların etrafında dolaşırlar; asla tam olarak ‘söylemezler’ ve her zaman ‘demek istediklerini’ ertelemezler. Metaforik çeviri genişlememizde çok değişken ve çevirinin dayandığı diller arası aktarımın pratik alanına atıfta bulunma yeteneğinin çevirisini boşaltma riskiyle karşı karşıyayız.

Kültürel çeviriye karşı argümanların özüne giden pratikliğin yitirilmesi endişesi budur, çünkü eleştirmenler arasında kültürel çeviri hakkında kuram geliştirenlerin çevirmen olmadıkları, kuramsallaştırmalarının diller arası çeviri ve temel düzeyde bunun kötü bir şey olduğu söylenir.

Bu görüşe göre, farklı diller arasında fikirlerin üretimini ve değişimini ifade etmesi beklenen bir şey olan çeviri paradigması, profesyonel çeviri uygulamasına gerçek bir ilgi veya bilgisi olmaksızın kültür kuramcıları tarafından benimsenmiştir.

Çeviride sektör sorunları
Kültürel sorunlar nelerdir
Çeviride kalite
Çeviri yaparken karşılaşılan zorluklar
Toplumsal sorunlar
Çevirmen Sorunları
Yazın çevirisinde sorunlar

Böylelikle Trivedi’ye göre, çeviri terimi, Bhabha’nın kavramsallaştırmasında olduğu gibi, sömürge sonrası ve diasporik bağlamlarda hayata uygulandığında, çeviri kinayesine gerek kalmadan el konulduğu Anglo-Amerikan kültürel çalışmalarının küresel erişimini daha da genişletir. bunu yapmak için aslında İngilizce dışındaki dilleri öğrenmelisiniz.

Eğer bu tür iki dilli zemin yıpranırsa, der ki, ‘Eninde sonunda tamamen çevrilmiş, tek dilli, tek kültürlü, monolitik bir dünya ile son bulacağız.

Trivedi’nin eleştirisi, çeviri fikrinin kontrolsüz genişlemesinin, dil sorunlarına yönelik zorlukla kazanılan ilgiyi ve çeviri çalışmaları alanının kendisi için inşa ettiği metinlerin titiz analizini tehdit edeceği korkusuna değiniyor.

Trivedi’ye göre kültürel çeviri, “her zaman bildiğimiz ve uyguladığımız şekliyle çevirinin tamamen yok olması ve silinmesi” anlamına geliyor. Chesterman’ın önerisi, metafor kullanımından bir adım geriye gitmek ve metinler, fikirler, kültürel topluluklar veya bireysel insanlardan bahsedip konuşmamamıza bağlı olarak kesin ve farklı terimler kullanarak tartışmaları terminolojik olarak ayrı tutmaktır.

The post “Kültürel çeviride” yanlış “olan nedir? – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Sözlü çeviri ve çeviri çalışmalarında son otuz yılda katlanarak bir büyüme görüldü ve hem lisans hem de lisansüstü düzeyde uzmanlaşmış yazılı ve sözlü çeviri derslerinin sayısı arttı. Binlerce öğrencinin ilgisini çeken bu kurslar çevirmenlik ve mütercimlik meslekleri için oldukça değerli giriş seviyesi nitelikleri olarak hizmet vermektedir.

Bu dönemde, Mütercim Tercümanlık Çalışmaları birçok yönden değişti, özellikle de ‘teknolojideki ve küreselleşme sürecindeki nefes kesici gelişmeler nedeniyle, bunlar birlikte çevirmenlerin iş profillerini kökten değiştirdi.

Özellikle tercümede, ileri teknoloji, eşzamanlı tercümede (medya tercümesi ve video konferans) yeni alanların oluşmasına yol açmıştır ve dünya çapında artan göç kalıpları nedeniyle, topluluk veya irtibat tercümesinde büyük artışlar olmuştur. hastaneler ve mahkemeler gibi yerlerde topluluklar arası çevirmenlik.

İkinci gelişme, konferans tercümesinin tercüman çalışmalarının teorik ve metodolojik kaldıraçları üzerindeki neredeyse hegemonik tutumu olarak tanımlanabilecek şeye meydan okudu. Eşzamanlı tercümeye verdiği önemle, konferans tercümesi, yorumlama süreçlerini çerçevelemek için bilişsel psikoloji ve psikodilbilimden geniş ölçüde yararlanarak deneysel analiz yöntemlerinin kullanılmasını desteklemiştir.

Bununla birlikte, çevirmenin diyalojik yönüne (genellikle kültürel ve sosyo-ekonomik açıdan farklı oyuncular arasında) odaklanan topluluk veya irtibatlı tercümedeki büyüme, alternatif bir yaklaşım veya paradigmaya yol açmıştır. Yorumlamayı, yalnızca doğa bilimlerinin epistemolojik modellerine başvurarak ele alınamayacak bir ‘sosyal süreç’ olarak gören bir yaklaşımdır.

Bu, profesyonel yorumlamada sosyal boyuta giderek daha fazla bakan (insan etkileşimini vurgulayan) ve diğerlerinin yanı sıra sosyodilbilim, feminist çalışmalar, sosyoloji ve sosyal teori hakkında daha derin anlayışlar elde etmek için çalışmaların yorumlanmasında daha geniş bir ‘sosyal dönüşün’ parçasıdır. 

Tercüman eğitiminde de, alandaki profesyonel tercüman uygulamasının sosyal boyutuna yönelik araştırmalara ve kurumların tercümanları daha iyi eğitmek için bu tür araştırmalardan öğrenebilecekleri derslere odaklanma artmıştır. Örneğin, sözlü çeviri ve çeviri çalışmaları alanındaki önemli bir dergi, yakın zamanda yalnızca tercümanın ICE’deki sosyal rolü ve kimliğine odaklanmıştır.

O zaman iki paradigma arasında ortaya çıkan gerilimler, hem tercümanlık için hangi süreçlerin merkezi olduğuna dair çok farklı bakış açıları hem de tercüman eğitimi, akademik topluluğu bugüne kadar bölen paradigmatik bir çıkmaza, paradigmalar çatışmasına yol açtı ve devam ediyor.

Sözlü çeviri ve çevirinin ne yapmaya çalıştığına dair teorik yaklaşımlar da büyük değişimler ve dönüşler gördü. Eugene Nida’nın 1960’lardaki son derece etkili çalışması (Nida 1964), teorik kavramları ve terminolojiyi semantik ve pragmatikten ödünç alarak alanları “bilimsel çağ” a getirmeye çalıştı.

Nida çalışmasında bir ortografik bir kelimenin sabit bir anlama sahip olduğu fikrinden uzaklaşarak, bir kelimenin bağlamı yoluyla anlam kazandığı ve kültüre göre çeşitli yanıtlar üretebildiği işlevsel bir anlam tanımına doğru ilerler.

Nida, “ dinamik eşdeğerlik ” olarak adlandırdığı şeyde, izleyiciyi çevirmen / tercüman çerçevesine getirdi ve çevrilen bir metnin kelimesi kelimesine eşdeğerlikle değil, hedef üzerinde aynı etkiyi yeniden yaratmakla ilgilenmesi gerektiğini savunmuştur. Bir metnin nasıl aynı etkiye sahip olabileceği ve iki farklı kültür ve zamanda aynı yanıtı ortaya çıkarabileceği tartışması bugün hala bizimledir.

Daha yakın zamanlarda, tercümanları ve çevirmenleri ön plana çıkaran, diğer konuların yanı sıra, ideolojilerin ve Söylemlerin, özellikle de ‘usta ‘teröre karşı savaş’ gibi anlatılar ve bunların uluslararası çatışma bağlamında uluslararası görüşü ve hükümet politikasını etkilemedeki rolü söz konusudur.

Şimdi, akademik bir konu olarak çeviri çalışmalarındaki değişikliklerle ilgili olarak özellikle İtalya’daki gelişmelere bakacağım.

İtalya’da Sözlü Çeviri Çalışmalarındaki Gelişmeler

İtalyan yüksek öğretim sistemi karşısında, sözlü çeviri ve çeviri çalışmalarında aynı çoğalma, daha önce belirtildiği gibi (yukarıya bakınız) meydana geldi, buna özellikle üniversite birinci aşama derece müfredatında tercüman eğitiminde bazı önemli değişiklikler eşlik etmiştir.

Geçmişten farklı olarak, bugünün öğrencileri artık “a-priori” erken iki dilliler bir dizi çeviri becerisini öğrenmekle benzersiz bir şekilde ilgilenmiyorlar, bunun yerine öğrenciler hala hedef dillerini edinme sürecinde, özellikle’ sınırlarda kurumun  özellikleriniz gözetirler.

Dil edinimi üzerindeki vurgu, tipik bir B.A. derecesine göre çok daha fazladır, ancak aynı zamanda çalışılan dillerin gerçek sayısıdır. Çoğu İtalyan üniversitesinde, öğrencilerin İtalyanca olmayan bir modern Avrupa dilinde, yaklaşık olarak B2 seviyesinde yetkin olmaları beklenir ve lisans derslerine girişin ardından, öğrencilerden ikinci (hatta üçüncü bir ülke) seçmeleri istenir.

Bu, öğrencilerin halihazırda mükemmel bir hakimiyete sahip olmaları beklenen bir dil olan, genellikle yalnızca bir başka dilin gerekli olduğu diğer ülkelerdeki diğer lisans dereceleriyle özellikle çelişmektedir. İtalyan üniversiteleri artık dünya çapındaki diğer birçok ülkeden daha geniş bir yelpazede sözlü çeviri ve tercümede birinci aşama dereceleri sunmaktadır.

Aşağıdaki tablo, B.A. Hem Avrupa’da hem de diğer kıtalarda mevcuttur :

Sözlü çeviri ve çeviride birinci aşama derece sayısı

• İtalya 31
• Avustralya 24
• ABD 15
• İngiltere 10
• İspanya 5
• Almanya 4
• Fransa 0
• Yunanistan 0

Bu istatistiklerden de anlaşılacağı gibi, sadece Avustralya, 24 derece kursla İtalya’ya yaklaşmaktadır ve Fransa ve Yunanistan’da  ikinci aşama derecelerine (MA’lar ve MPhils) bakıldığında, tablo oldukça önemli ölçüde değişmektedir, ancak İtalya, diğer ülkelerdeki, özellikle İngiltere ve ABD’deki çok daha yüksek sayılara kıyasla yalnızca 5 teklif vermektedir.

O halde genel tablo, İtalyan eğitim politikasının, tercüme ve tercümede birinci aşama derecelerini diğer ülkelerden çok daha fazla desteklediği ve birden çok dil edinimini ön plana çıkaran müfredatı desteklediği yönündedir. Tüm birinci aşama derecelerinin dünya genelindeki hemen hemen her ülkede üç yıllık bir süreye sahip olduğu göz önüne alındığında, pratik dil öğreniminin, yorumlamanın teorik ve metodolojik bilgisini öğrenmekten çok daha yaygın olduğu tahmin edilebilir.

Sözlü ve yazılı tercümede ikinci aşama derece sayısı

• İtalya 5 
• Avustralya 13 
• Amerika Birleşik Devletleri 58
• İngiltere 82
• ispanya 13
• Almanya 3 
• Fransa 0 
• Yunanistan 1

The post Tercümanlık Eğitimi Neler İçerir? (4) – Sözlü Çeviri Çalışmalarındaki Gelişmeler: Genel Bir Bakış – Tercümanlar Neler Yapar? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Fiyatları – Tercüme Danışmanlık first appeared on Web Tercümanlık.