Moğolca, Siyamca, Farsça, Birmanca ve Müslüman tercümanlar ve diğerlerinin yanı sıra 1407 ile 1748 yılları arasında Çin imparatorluk Çevirmenler Koleji (Siyi guan) ve Tercümanlar İstasyonunda (Huitong guan) çalıştı.

İmparatorluk Akademisi’nden (Guozijian) veya okullardan temin edildi. Kolejde çalışan tüm çevirmenler bir kabul sınavına ve biraz eğitime tabi tutuldu. En az iki yüz yıl sonra, Venedikli baili (Venedik dışında yerleşik büyükelçiler) için çalışan tercümanlar, işe alınmadan önce birkaç yıl çıraklık yaptılar.

Çeviri, özellikle siyasi ve kültürel bağımsızlığı geliştirmeye çalışan Akdeniz dünyasının şehir ve kasabalarında konuşmacıların, politikacıların, aydınların ve sanatçıların eğitiminin önemli bir bölümünü oluşturdu. Örneğin, on altıncı yüzyıl İtalya’sında, “yorumlayıcı ticaret”, “dil öğretmenleri” (“pro-fessori delle lingue”) olarak tanımlandı ve öğretmenler, vaizler, akademisyenler ve günlük çok dilli konuşmacılardan ayırt edilmediler.

Tipik olarak, bugün bir meslek, kendi kendini tanımlama ve uzmanlık veya popülerlik üzerindeki kontrol temelinde kurulur ve kabul edilir. Modern profesyoneller, ‘yüksek derecede sistematik bilgi; güçlü topluluk yönelimi ve sadakati; öz düzenleme; ve işçi topluluğu tarafından tanımlanan ve yönetilen bir ödül sistemi vardı.

Yirmi yıl önce Lawrence Venuti, on yedinci yüzyıldan beri Anglo-Amerikan çevirmenlerin okurları önünde görünürlüklerini gittikçe yitirdiklerini savundu. Çevirmenlerin artan görünmezliği, yabancı kültürün göze çarpmamasını ve içeriğin akıcılığını ve erişilebilirliğini teşvik etti.

Yine de tüm çevirmenler görünmez değildir ve tüm kültürler çevirmenin ve tercümanın görünmezliğini doğal kabul etmez. Örneğin, çağdaş İran’da, İngilizce’den Farsça’ya çevirmenler, her zamankinden daha fazla kültürel sermaye ve sosyal görünürlük kazanmış gibi görünüyor.

İran bir istisna olabilir, ancak Venuti’nin önerdiği görünmezliğin doğrusal tarihini sorgulayan bir durumdur. Aslında, muhtemelen dil ne kadar küçükse (örneğin, çağdaş Çekçe), ana çevirmenlerin o dile görünürlüğü o kadar artar: çevirmenlerin isimlerinin kitap kapaklarında büyük harflerle görünme şansı daha yüksektir ve çevirmenler daha olasıdır. örneğin, belli başlı kültürlerde neler olup bittiğine dair yorumcular olarak televizyonda röportaj yapılacaktır.

Belirli bir dildeki kitap pazarı ne kadar küçükse, o pazardaki çeviri olmayanlara çevirilerin yüzdesinin de o kadar yüksek olduğunu biliyoruz. Dolayısıyla, mevcut kültürel ürünlerin yüzde ellisinden fazlası çeviri olduğunda, bazı çevirmenler kanaat önderleri olarak oldukça görünür hale gelebilir ve çevirinin alanı önemli bir kültürel etkinlik olabilir.

Çeviri tarihi perspektifinden, kültürel arabuluculuğun profesyonelleşmesi, profesyonellik ve görünmezlik için bireyselliği ve görünürlüğü değiştirmiş gibi görünmektedir. Bu hipotezi daha da ileri götürürsek, çevirmenlerin ajansının bugün modern öncesi Avrupa’dakinden daha az görünür olduğu doğru olmayabilir, özellikle de Avrupa’nın ötesine bakarsak görebiliriz.

Batılı müşterinin kişisel becerileri, motivasyonları ve iddialarının aksine, farklı türden bir ajansın Batılı müşteriye, yani meslek, kurum ve yayıncılık piyasası tarafından kademeli olarak görünür hale getirilmesi basitçe mümkün olabilir (dolayısıyla araştırmaya değer). çevirmen. Çevirmen isminin arkasında, okuyucular çevirinin mesleğini ve rejimlerini görür ve ardından yayıncılık endüstrisinin onayını alır.

Yayıncılık sektörü, çevirmenlerin isimlerinin ötesinde herhangi bir kişisel ayrıntı sunmalarına gerek kalmadan okuyucuların ince güvenini davet ediyor.

Burada değindiğimiz nokta, Batı’daki ve en azından Doğu’nun bazı bölümlerindeki çevirmenlerin sözde görünmezliğinin, yazılacak yeni çeviri anlatılarının varlığına işaret etmesidir. Bunların, güven veya güvensizlik kurumlarına ve rejimlerine yönelmekten fayda sağlayacağına inanıyoruz.

Buna karşılık, bu, çeviri tarihinde, kişilerarası ilişkilerin (çevirmen ile kullanıcı veya okuyucu arasındaki) yoğun güvenin, kurumsal, zayıf güvene – ya da tam tersine, ne zaman ve nasıl, Çin’den örnek yukarıda tartışılmıştır. En azından Batı için, çeviri tarihçileri, çevirmenlerin çeşitli şekillerde kendilerine dayatmış olabilecekleri “kendi kendini yok etme” nin (Venuti’nin sözü) izini sürmeye çalışabilirler.

Varlık ve Zaman oku
Heidegger Varlık ve Zaman
Varlık ve zaman ekşi
Varlık ve Zaman (Ciltli)
Varlık ve Zaman adlı eserin yazarı
Varoluş ve Zaman
Zaman ve Varlık Üzerine
Varlık ve Çevirmenlik

“Profesyonelleşme”, kültürlerarası metinleri üretme, iletme ve alma işinin, ayrık ve bağlamsal rejimler ve uygulamalar tarafından nasıl yönlendirildiğini tanımlar. En az bir çağdaş istisnadan (İran) ayrı olarak, profesyonelleşme, kendi kendini biçimlendirmeyi ve çeviren benlik için ikna edici stratejileri aşamalı olarak kısıtlamış görünüyor.

Yazarlar okuyuculara ve yayın şirketlerine hitap ediyor; çevirmenler okuyucularla dolaylı bağlantılar ve yayıncılık şirketleri, hükümetler, şirketler ve çeviri ve aracılık hizmetleri gibi müşterilerle çok daha doğrudan ilişkiler kurma eğilimindedir. Çevirmenlerin ve tercümanların artan profesyonelliği, çevirmenlerin görünmezliği hakkındaki son tartışmalarda çok az dikkate alınmaktadır.

Profesyonellik ve bireysellik bir arada var olabilir mi? Son araştırmalar bu soruyu ele almıştır, ancak tarihsel olarak profesyonelliği ve bireyselliği anlamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.

Daha önce de belirtildiği gibi, Çin ve Japonya’daki çeviri tarihleri, orada profesyonelliğin Avrupa’dan önce kurulduğunu ve profesyonellik ile bireyselliğin bir arada var olduğunu öne sürüyor. On sekizinci yüzyılın başlarında Nagazaki’de Çince’den Japonca’ya çevirmenler, konumlarını miras alan ve Tokugawa şogunluğunun sıkı denetim altındaki yargı yetkisi içinde tanınan profesyonellerden oluşan bir topluluk oluşturdu. Kesinlikle, Kanzan Okajima (1674–1728) gibi bir Japonca çevirmen “profesyonelce” çeviri ve çeviri yaparken, sermayenin kişisel ve toplumsal biçimlerinden yararlanmayı başardı.

Farklı bir durum, ekip çalışmasının bireysel çaba veya takdirden daha önemli olduğu, Çin’deki (1467–1748) daha önce bahsedilen Çevirmenler Koleji’dir (Siyi guan).

Modern öncesi Avrupa’da, çevirmenler (genellikle aynı zamanda yazar, editör, öğretmen, öğrenci), çalışmalarını tanıtmak için bir ‘üretim hiyerarşisine’ (Tanrı, eski yazarlar, ortaçağ tefsircileri ve tercüman) böyle bir alçakgönüllülük veya sadakat gibi gelenekler kullandılar.

Batı çevirisinin tarihinde, güvenin kurumsal güvene dönüşmeden önce kişisel güvene dayandığı görülmektedir. Metinlere önsöz veren ortaçağ accessus reklam müzayedeleri, çevrilen metnin öbür dünyasına katkıda bulunan ajanların üretim hattını ve temsilini görselleştirdi.

Şimdi ile o zaman arasında, en azından Batı’da ve edebiyat ve tarih gibi bazı alemlerde bir farkın, görünürlüğün görünmezliğe dönüşmüş olabileceği kadar değil, ancak dikkatin odağının, yüzyıllar, profesyonel olmayan yazarların veya arabulucuların güvenilirliğinden mesleğin güvenilirliğine kaymıştır.

Batı Avrupa’da, yaklaşık dört yüz yıl önce, okuyucudan üretim hattının en az bir üyesine güvenmesi istendi, oysa bugün, en azından Batı’da, okur veya dinleyiciden mesleğe ima ettiği gibi güvenmesi istenme eğilimindedir. 

Şu anda söz konusu olan, çevirmenin itibarı değil, profesyonel ve yüksek kaliteli çeviriler üreten kesişen kurumların şöhretidir: yayın şirketleri, çevirmenler için resmi eğitim ve akreditasyon sistemleri ve çeviriyi düzenleyen rejimler ve tercümanlıktır.

The post Çevirmen ve Varlık – Çeviri Tarihi – Çevirinin Geçmişi – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Dijital kalem teknolojisini, 2009 yılının sonlarında ardışık çeviri sınıfında yüksek lisans programındaki öğrencilerle kullanmaya başladım ve Haziran 2010’da Trieste Üniversitesi’nin çeviride yenilikler konulu konferansında bazı genel pedagojik yansımalar ve deneylerle birlikte özelliklerini sundum. 

Smartpen’in hem eğitim hem de araştırma için potansiyel uygulamalarının ilk açıklaması, aynı yıl bu kaynağı tanıtan ve aracın görevi nasıl kolaylaştırdığını uzun vadeli değerlendirmeyle birlikte öneriler sunan bir makalede (Orlando, 2010) bildirildi. tercümanın ve ardışık modda sunulan tercümeleri nasıl muhtemelen iyileştirebileceği. Mart 2011’de Brüksel’deki Avrupa Komisyonu’na bu kaynağı ve uygulamalarını Üniversitelerde On Beşinci Müdürlük Genel Tercümesi konferansında sunmak üzere davet edildim. Sunumlar dünya çapında iyi karşılandı ve o zamandan beri araç, alandaki uygulayıcıların yanı sıra birkaç üniversitede eğitim ve araştırma amacıyla düzenli olarak kullanıldı.

Mobil bilgi işlem platformları kategorisine ait olan bu yeni nesil dijital kalemler, gelişmiş işlem gücü, sesli ve görsel geri bildirim ve el yazısı yakalama, ses kaydı ve ek uygulamalar için bellek sunar. Smartpen, bir mikrofon, yerleşik bir hoparlör, 3D kayıt kulaklıkları ve bir kızılötesi kameradan oluşur. Not almak için kullanılır, normal bir mürekkep kartuşuna sahiptir ve normal bir kalem gibi tutulur ve mikroçipli bir kağıda veri yakalamak için kullanılır.

Yerleşik mikrofon, hoparlör ve kızılötesi kamera sayesinde, bir uygulama el yazısı olarak filme alınan / kaydedileni ses kaydıyla senkronize eder. Mikro nokta ile basılmış düz kağıt kullanarak etkileşimli “canlı” yakalama sağlayan noktalı kağıt teknolojisi ve Paper Replay adı verilen bir işlev sayesinde, kalemin kullanıcısı herhangi bir zamanda kağıt üzerinde yapılan notlardan konuşmayı oynatabilir.

Konuşmanın aynı kelimeyle ilgili kısmını veya doğrudan kalemden çalınan bir cümleyi duymak için not defterinin sayfasındaki bir kelimeye dokunmanız yeterlidir. Dinlemede daha fazla rahatlık için, ses çalma akışı da gerektiği gibi yavaşlatılabilir veya hızlandırılabilir.

Birinci nesil Smartpens’i normal bir USB bağlantı noktası üzerinden bir bilgisayara bağlamak mümkündür, böylece hem ses hem de video verileri bilgisayara yüklenebilir ve oynatılabilir. Bu, kullanıcıların bilgisayarlarından notları yedeklemesine, aramasına ve yeniden oynatmasına olanak tanır. Kullanıcılar ayrıca notları etkileşimli Flash filmlere veya pdf dosyalarına yükleyebilir ve dönüştürebilir. Smartpen’in en son modeli kablosuz olup, yazılanların herhangi bir oynatma cihazına (ör. Bilgisayar, tablet, iPad) anında aktarılmasını sağlar.

Öğretmen adaylarının öğrenme süreci sırasında not almalarına ve gözden geçirmelerine yardımcı olmak için çeşitli başka yaklaşımlar ve teknolojiler geliştirilmiştir. Ancak, hepsinin eksiklikleri var. Örneğin, notlarla ilgili olarak konuşmaların / derslerin kaydedilmesine ve prova edilmesine izin veren başka teknolojiler mevcuttur, ancak ses bölümleri ve notlar senkronize değildir. Bu eşzamanlılık, ses kayıt özelliğine sahip tablet PC’lerde mevcut olabilir, ancak tablet PC’ler bir kalem ve bir not defterinden daha pahalıdır ve daha az taşınabilirdir.

İPad’ler de şu anda eğitim programlarında veya profesyoneller tarafından kullanılsa da, el yazısı yakalamada bir kalemin yaptığı gibi aynı hassasiyeti sunmuyorlar. Livescribe Smartpen, eş zamanlı ses-video yakalamayı sağlayan dijital özelliklerinin ötesinde, tercüman dünyasında önemli bir varlık olan normal kalem ve kağıt olarak kullanılmaya devam etmektedir.

Not Alma Becerilerinin Geliştirilmesi İçin Çevirmen Eğitiminde

Dijital Kalemin Kullanımı

Smartpen’i ilk kez 2010 yılında, ardışık yorumlar sırasında not alma becerilerini değerlendirmek için bir araç olarak sınıfta ardışık çeviri alıştırmaları için kullandım. Gerçekten de, ses ve video verilerinin eşzamanlı olarak yakalanmasına izin veren benzersiz dijital özellikleri, eğitmenlerin bir konuşmanın sonunda notlarının ürünü yerine bir stajyer tarafından alınan notların sürecine erişmesine olanak tanır. Notların süreç değerlendirmesi daha önce nadiren mümkün olmuştu ve aniden analiz edilecek ve sınıfta tartışılacak “canlı” notları yansıtmak kolaylaştı.

Ayrıca araç, öğrencilerin kendi not alma kurallarını değerlendirmelerini kolaylaştırmak için bir kaynak olarak denendi ve daha sonra, üç dönemlik bir lisansüstü yüksek lisans programının ikinci döneminde, kursiyerlerin zaten bir vakıf kurduğu bir noktada tanıtıldı. ve ardışık yorumun doğası hakkında net bir anlayış kazanmış ve ayrıca kendi not alma sistemlerini geliştirmişlerdir. Dijital kalemle bu ilk deneyimlerin doğası ve etkinliklerin ve pedagojik sekansların tasarımı hakkındaki bilgiler, iyi bir ardışık yorumlama için gereken farklı beceri alt kümelerinden yalnızca biri olarak not alma konusundaki tartışmalarla birlikte Orlando’da bulunabilir.

Eğitimde Yeni Bir Boyut

Bir dizi problem çözme stratejisi ve üstbilişsel görevler yoluyla öğretmenin, öğretmenin kademeli olarak ortadan kalkmasının ve stajyerin kademeli özerkliğinin her zaman hedef olması gereken etkileşimli, biçimlendirici bir etkinlik olduğuna inanıyorum.

Geleceğin profesyonellerini yetiştiren herhangi bir programda, hiç kimse öğrencileri çeşitli mesleki standartlara göre değerlendirmenin yararına karşı çıkmaz. Bununla birlikte, bu tür bir değerlendirme, pedagojik bir bakış açısından değerlendirme ve değerlendirme amacını bozma riskini de taşımaktadır; bu nedenle de öğrencinin bakış açısından değerlendirmeye çalışmanın önemi büyüktür.

Öğrencilere ilerlemeleri üzerine düşünme, “nasıl öğreneceklerini öğrenme” ve kendi öğrenme süreçlerinde aktör olma imkanı vermek istendiğinde öz değerlendirme ve üstbiliş önemli bir rol oynar. Bu nedenle toplu ve bireysel değerlendirme faaliyetleri herhangi bir müfredatta planlanmalıdır. “Öğrenmede üstbiliş, öğrenme sürecinin farkındalığı ve bu süreçte ortaya çıkan zorluklara etkili stratejiler yoluyla uyum sağlama ve böylece öğrencilerin öğrenme kapasitelerini geliştirmelerine yardımcı olma olarak tanımlanabilir”.

Başka bir yerde tartışıldığı gibi, not almayı öğrenme süreci söz konusu olduğunda, araştırma, metinden sese teknolojisinin ve etkili not alma faaliyetlerinin gözden geçirmeyle birleştiğinde kullanımının öğrenmeye ve anlamak ve dolayısıyla bireylerin kavrama, akıcılık, doğruluk, hız, dayanıklılık ve konsantrasyonunu geliştirir.

Bu nedenle, notların alınması öğrencinin çalışma belleğinden öğrencinin gerçek zamanlı olarak üretken işlemeyi gerçekleştirmesine izin vermeyecek kadar zorlayıcıysa ve öğrencilerin yorumlanması durumunda kötü bir performansa yol açıyorsa, gerekli üretken olduğu düşünülebilir.

Notların takip incelemesi sırasında içeriğin işlenmesi yine de gerçekleşebilir. Birçok öğrencinin kendi notlarını okurken karşılaştığı zorluklar göz önüne alındığında, bu dijital kalem teknolojisi tarafından sağlanan metin ve sesin eşzamanlı olarak yan yana gelmesi, değerlendirme etkinlikleri sırasında kendi notlarını okurken, gözden geçirirken ve değerlendirirken öğrencilerin daha fazla öğrenmesini sağlamalıdır.

Dahası, bu öz, akran veya sınıf değerlendirme etkinlikleri sırasında, bu tür bir teknoloji, öğrencilerin ve eğitmenlerin birlikte yakından ve net bir şekilde gözlemlemelerine ve / veya nelerin not edilip edilmeyeceğini, hangi notların yararlı olup olmadığını, hangilerinin tazminat için zararlıdır ve benzeri. Tüm katılımcıların neyin ekonomik ve etkili notları oluşturduğuna dair objektif bir değerlendirme yapmasına olanak tanır.

The post Dijital Tercüme (28) – Dijital Kalemin Kullanımı – Dijital Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.