Yine de, çağdaş oldukları için, karışıklığa rağmen müşterinin ihtiyaçlarını bir şekilde karşılayabiliyorlar. Dükkan sahibi isteklerini dinler ve açıklama ister. Müşteri kendini yineler ve başka kelimelerle ifade eder; jestler yapar, vurgular ekler ve farklı tonlamalar kullanır. Alışveriş listesinin her yinelemesinde mağaza sahibi, müşterinin neyi amaçladığını daha iyi anlar.

Konuşmalarının diyalojik doğası, soru-cevap alışverişinin sonunda artık herhangi bir anlama sorunu olmadığı anlamına gelir, çünkü kafa karışıklığı ortaya çıktığında bile, hem konuşmacı hem de muhatap ne olduğu konusunda fikir birliğine varmak için birlikte çalışır ” demek ‘.

Elbette, hayatta karşılıklı anlayışı güvence altına alan diyalogdan daha fazlasıdır, çünkü diyalogda söylenen her şey belirli bir sosyal bağlam ve tarihsel gelenek içinde gerçekleşir.

İki muhatap tarafından paylaşılan sözde kısa öznelerarası ilişki, her zaman daha geniş sosyal kurumlar, roller, gruplar ve sınıfların aracılık ettiği ‘uzun’ öznelerarası ilişkilerle iç içe geçmiştir. Dükkan sahibi ve müşteri söz konusu olduğunda, bu, Haliç İngilizcesinin veya donanım ve ev eşyalarının terminolojisinin kullanımından kaynaklanan sorunları içerir; diyalog, çok daha geniş bir tarihsel konum ekolojisinin yalnızca bir öğesidir.

Ancak, tartışma olan yerde anlama, anlaşmaya varma ve anlama ulaşma sorununa gelince, iletişimlerini ‘başarılı’ kılan şey, zaman ve mekanın ortak durumsallığıdır.

Biraz zaman alır, az miktarda tahriş içermez ve küçük bir açıklamadan fazlasını içerir, ancak diyaloğun sonunda, Ricoeur’un terimleriyle ‘söylenen’ – çatal ‘andles -‘ gerçeğe doğru döner ‘ve ‘hangi konuda’ – çatal kolları – tek ve aynı şey olur, anlam kargaşası ortaya çıkar.

Ricoeur’un yorumbiliminin odak noktası, aksine, söylem konuşmadan yazmaya geçtiğinde, başka bir deyişle yorumun nesnesi konuşulan sözcük değil, yazılı metin olduğunda, konuşmanın aksine, dil ve dilin hitap ettiği kitle artık uzay ve zamanda aynı anı paylaşmıyor.

Yazılı bir metinde, “söylenen” ve eve götüren mesaj olan “hangisi”, artık konuşmacının ve muhatabın bir ekip olarak güvence altına almak için birlikte çalıştıkları ortak bir hedefi temsil etmemektedir. Metinsel anlam ve psikolojik anlamın “farklı kaderleri olduğu” için, metnin ifade ettiği şey artık yazarın kastettiği ile çakışmaz.

Yazar tarafındaki canavarlık ile okuyucu tarafındaki kimlik arasında bir boşluk açılır. Ricoeur, metnin bilinmeyen serüveninin burada başladığını savunuyor.

Otonomi nedir
Özerk ne demek
Otonom anlamı
Özerk ne demek tarih
Özerklik Ne demek
Bireysel anlamı
Özerk cumhuriyet ne demek
Özveri ne Demek

Anlamsal Özerklik

Metin, konuşmanın yerini aldığında, bir konuşmacı ile bir dinleyici arasında değil, bir yazar ile bir okuyucu arasında bir diyalog durumu kalır. En önemlisi, sözlü diyalogun ortak durumunun aksine, yazılı durumdaki iki tarafın artık ortak hiçbir yanı yok. Aynı zamanı paylaşmazlar ve aynı yerde değildirler. Bu nedenle, ilk okumasının bir fenomeni olarak, metin yazılırken okuyucu yok ve metin okunduğunda yazar yoktur.

Diyalog, soru ve cevap alışverişidir; yazar ve okuyucu arasında bu tür bir alışveriş yoktur. Yazar okuyucuya cevap vermiyor. Daha ziyade, kitap yazma eylemini ve okuma eylemini aralarında iletişim olmayan iki tarafa ayırıyor. Okuyucu yazma eyleminde bulunmaz; yazar okuma eyleminden yoksundur. Böylece metin, okuyucunun ve yazarın çift tutulmasını sağlar. Böylelikle, birinin sesini doğrudan diğerinin duymasına bağlayan diyalog ilişkisinin yerini alır.

Konuşmada olduğu gibi, yazılı metin hala ‘referans’ yapar – şiirler, denemeler ve kurgu eserlerinin tümü, uyandırılan ancak orada olmayan şeyleri, olayları, karakterleri ve durumları anlatır. Ancak sözlü söylemde muhataplar, konuşmalarının ilgili olduğu nesnelere işaret ederek yanlış anlamaya aracılık edebilirken, yazılı durumda, işaret etme eylemi artık mevcut değildir.

Yazarın okuyucudan ve okuyucudan gelen “çifte tutulması”, gösterişli referans hareketinin durdurulduğu ve yalnızca okuma görevi ile yerine getirilebileceği anlamına gelir. Yazarın rehberlik etmediği durumlarda, okuyucu endişeli bir durumda kalır ve ne anlama geldiği konusunda spekülasyon yapmalıdır.

Tac Mahal’in önündeki bankta oturan Prenses Diana’nın ikonik fotoğrafını düşünün. 1992’de kocası Galler Prensi ile Hindistan turu sırasında, o mozoleyi tek başına ziyaret etti ve Charles binlerce mil ötede Bangalore’da bir etkinliğe katılırken basın fotoğrafları için oturdu.

Dünya basını ve o zamandan beri sonsuz sayıda izleyici için fotoğraf, Prenses’in evliliğinin durumuna dair sonsuz varsayımların odak noktası oldu. Neden dünyanın en büyük aşk anıtının önünde tek başına oturuyordu? Kocası onu küçümsemiş miydi?

Yoksa onu küçümseyen o muydu? Gezegendeki en popüler iki insan tura çıktığında ayrı seyahat programları kaçınılmaz mıydı? Çekildiği günün ertesi günü, artık sevgiyle ‘Lady Di’nin Sandalyesi’ olarak bilinen, dünyanın dört bir yanındaki gazetelerin ön sayfasında yer alan ve ziyareti, hem bankanın üzerinde tek başına oturan Prenses’in fotoğrafı hem de onun hakkında bir açıklama olarak yorumlandı. 

Halkın bilincinde, fotoğraf, sempatinin metanet prensinden görünüşte savunmasız prensese kaydığı an oldu. Bu onların yabancılaşmalarının şifresi haline geldi ve Diana da sonsuz tefekkür için boş bir tuval haline geldi.

Dünya basınının evlilik uyumsuzluklarının diğer sözde örneklerine baktığı ve karşılıklı acıların anlatısını yarattığı Tac Mahal’deki Galler Prensesi’nin hikayesinde olduğu gibi, yazılı söylemin dışsallığı spekülasyonu davet ediyor. Metne her türlü ön bilgi ve deneyimi getiriyoruz:

Referansı erteleyen gerilim, metni olduğu gibi “havada”, dışarıda veya dünya olmadan bırakır. Dünyayla ilişkinin bu şekilde ortadan kaldırılması nedeniyle, her metin, canlı konuşma tarafından atıfta bulunulan koşullu gerçekliğin yerini alan diğer tüm metinlerle ilişki kurmakta özgürdür.

The post Anlamsal Özerklik – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Çevirmenlerin güvene dair ön sözlü sinyalleri, çevirmenlerin çağdaş rejimleri kabul etmelerini (veya kabul etmemelerini) alenen nasıl tanımlayabileceklerini ortaya koymaktadır.

Çevirmenler, okuyucularına hitap ederken uzun süredir uygulamalarını tartışmış veya söz etmişlerdir ve materyalin üretiminde kullanılan stratejilerden en azından bazılarını not etmişlerdir (çevirmen, editör, matbaacı, sanatçı, metin üretiminde iş birliği,  böyle devam eder.

Sinyal vermek ikna etmektir: bir izleyiciyi ikna etmek veya ikna etmek için kullanılan retorik ve psikolojik bir strateji. Modern öncesi kültürlerde (ve İran veya Hindistan gibi çağdaş kültürlerde) bu kadar çok çeviriye eşlik ederken bulduğumuz sinyal verme mekanizmaları, okuyucuların satın aldıkları, okudukları veya dinledikleri şeye güvenmelerine veya güvenmemelerine yardımcı oldu. Bir şekilde, çeviri tarihi olabilir Bir dizi değişen faktör ve değerin (eğitim, itibar, statü, sosyal ağlar, diğerleri arasında) kültürlerarası arabuluculuğun sunulma ve alınma yollarını şekillendirdiği bir sinyalleşme durumu tarihi olarak kavramsallaştırılmalıdır.

Geçmiş okuyuculardan ve dinleyicilerden çevirmene, editöre veya matbaacıya ‘inanmaları’ istendi.68 İkna stratejileri zaman içinde ve kültürler arasında değişiyor: profesyonel benliklerini ‘ihtiyatlı’ olarak inşa eden çevirmenler buluyoruz (dürüstlüğü dekorasyona tabi kılma) veya ‘samimi’ (‘dürüstlük’ edepten üstündür). Çeviri tarihi, müşterileri veya okuyucuları için farklı çevirilerin “çerçevelendirildiği” ayrıntılı deneysel çalışmaları üstlenerek bu retorik kaygıları ve değişiklikleri aydınlatabilir.

Sonuç olarak ortaya çıkan değerlendirmeler, bir çevirinin “iyi” veya “kötü” olup olmadığı ile değil, çevirinin devreye alınmasında, üretilmesinde ve yayılmasında ikna mekanizmalarının ne kadar ikna edici olduğuyla ilgili olabilir.

Geçmiş müşteriler ve onlar için ürettikleri metinlere güveniyor mu? Belirli bir arabulucu çevrilen metne güvendi mi? Bu sorular çevirmenlerin rolünü, statüsünü ve itibarını ve ayrıca bir topluluğun kültürlerarası iletişime yaklaşımını vurgulama potansiyeline sahiptir.

Türkiye’de çeviri tarihi
Sözlü çeviri tarihi
20. yüzyıl çeviri tarihi
Çeviri tarihi makale
Antik çağda çeviri
Çeviri tarihi dönemleri
Antik dönemde çeviri
Teknik çevirinin tarihi

Çeviride Ne Tür Bir Güven Var?

Kavramsal düzeyde, kendimize geçmiş çeviri geçmişlerinin mevcut ve gelecekteki sorulara hizmet etmeye devam edeceğine güvenip güvenemeyeceğimizi de soruyoruz. Yukarıda tartışıldığı gibi, batı tarihçiliğinin büyük anlatısı, olaylara yönelik eleştirel bir araştırma olarak antik Yunanistan’da “icat edilen” en iyi ihtimalle sorunludur.

Antik tarih yazımının özcü anlayışları, antik dünyanın her yerinde bulunabilen tarihi yazma ve tercüme etme yaklaşımlarının zenginliğini ve çeşitliliğini zayıflatır. Lianeri’nin sözleriyle, bugünü sorgulamak ve dönüştürmek için, bu şimdiki zamanı geçmişin imgelerine, gelenek ve ötekilik arasındaki karşıtlığa bağlı olan yolları dönüştürmek gerekir.

Çeviriyle ilgili köklü düşünce şecerelerinin, tuttukları kritik olasılıklar için doğrusal olmayan, ilerici olmayan ve ikili olmadığını kanıtlayabilecek yeni anlatılar için  yakından yeniden değerlendirilmesi gerektiğini savunuyoruz.

Avrupa merkezli anlatıların eleştirisi ve sömürgesizleştirilmesi, şimdi derinlemesine geleneksel hikayelerin ve bunların yapılarının hem içinden hem de ötesinde gerçekleşmelidir.

Büyük bir Avrupa-Amerikan anlatısı, bugün güçlü bir şekilde devam etmektedir – yani, başlangıç ​​metinlerinin “gerçek ve özgür” (veya “kelimeye karşı anlam”) çevrilmesi. Bu anlatı erken modern Avrupa’da gelişti ve on dokuzuncu yüzyılda pekiştirildi.

Böyle bir hesaba göre, modern öncesi Avrupa kültüründe dilbilgisi ve retorik iki uç noktada konumlandırılmıştı: Cicero, Horace ve Quintilian gibi eski hatipler, şairler ve öğretmenler kelimenin tam anlamıyla veya özgürce çevirmeyi tercih ettiler. 1984’te, Birleşik Krallık doğumlu ve ABD merkezli bilim adamı Glyn P tarafından gerçekleştirildi.

Norton, çeviri teorisinin bu kutuplaşmış anlayışını, on beşinci, on altıncı ve on yedinci yüzyıl Avrupalı ​​hümanistlerinin ayrıntılı bir tartışmasını sunarak, Fidus tercümanları (sadık tercüman) ve tercümanlar (tercümanlar / tercümanlar) terimlerini Cicero tarafından kullanıldığı şekliyle tartışarak sorguladı. 

Öyle görünüyor ki, çeviri tarihinin bir noktasında (muhtemelen on altıncı yüzyıl) sıfat fidus, çevrilen metni (Fransızca belle infidèle) çevirmenden daha fazla tanımlamaya geldi. Rönesans ve modern bilim adamları, Horace ve ondan sonraki birkaç yazarın “nec verbo verbum curabis reddere” (“kelimeyi çevirmeye gerek yok”) ile ne demek istediğini araştırdılar, ancak fidus ne anlama geliyor? Norton, “sadakat” kavramı hakkında kışkırtıcı ve geçici bir öneride bulunuyor:

Tercümelerin ilişkili bir özelliği olarak sadakat, kişinin işinden ziyade en azından orijinalini, ifadesinin bir özelliği olmaktan çok müzakere aracı olarak güvenilirliğini karakterize ettiği görülebilir.

On altıncı yüzyıl Fransız ve İtalyan hümanistleri için fidus, eşitler arasındaki ‘güven durumunu’ ifade ederken, fidelis eşitsiz partiler (örneğin köle ve efendi) arasındaki güveni tanımladı. Norton, fidus’un müzakere aracısının güven uyandırma kapasitesini temsil ettiğini söyleyerek devam ediyor.

Peki fidelis ve fidus ne anlama geliyor? Ne tür bir güven ve güvenilirliğe işaret ediyorlar?

Sosyal ve dinsel tarihçi Ian Forrest, bir kişiyi güvenilir veya sadık olarak tanımlamak için kullanılan Latince sözlüğü inceliyor. Çalışması, güvenilir ajanların münhasır olmayan dört kategorisini tanımlıyor: boni hominler, sadakalar, probi hominler ve yasal veya yasal hominler.

Her kategoriye bağımsız bir sıfat adı eşlik eder: ikramiye, erdemli, usta, usta, masum veya hizmete açık bir kişiyi tanımlayan; sadık, değişmez, yeminli, güvenilir, güvenilir, sadık bir özne veya vasaldan söz eden fidelis; pro-bus, dürüst karakterli bir kişi, doğru veya dürüst bir adam, yetenek veya statü sahibi bir kişi ve daha soyut olarak bir kanıt; legalis, sadık bir adamı, yasal hakları olan birini tanımlıyor; meşru, meşru, hukuka layık veya gerçek kişi anlamına gelir. Bonus, en az spesifik terimdir ve muhtemelen bu nedenle, Roma döneminden itibaren Avrupa’da ‘ileri gelenleri, tanıkları ve yerel temsilcileri’ tanımlamak için yaygın olarak kullanılmıştır.

The post Çeviride Ne Tür Bir Güven Var? – Çeviri Tarihi – Çevirinin Geçmişi – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Çeviri pazarındaki son gelişmeler

Çeviri endüstrisi, İnternet çağında dinamik olarak gelişiyor. Eğitmenlerin, üç ana kategoriye ayrılan değişiklikleri takip etmesi imkansızdır: profesyonelleşme, küreselleşme ve uzmanlaşma.

– Profesyonelleşme: Günümüzde çeviri genellikle bir meslek olarak kabul edilmekte ve kısmen de çeviri çalışmalarının üniversitelerde ayrı bir disiplin olarak tanınmasından kaynaklanmaktadır. Mesleki dil okullarından eğitimi devraldıklarında, üniversiteler tercümanın profesyonelleşmesinde özel bir rol oynamışlardır. Eğitim programlarının sayısının artmasıyla, çevirmenin imajı “sadece iki dilli daktiloculardan çok yetenekli ve çok yetenekli profesyonellere” dönüşmüştür. Avrupa Standardı EN 15038 Çeviri hizmetleri – Hizmet gereksinimleri gibi standardizasyonla daha da geliştirilmiştir. Hukuki bağlamda, Polonyalı yeminli tercümanlar ilk kez 2004 yılında yasalarla resmi olarak bir meslek olarak tanındı.

– Küreselleşme: Çeviri pazarı yerelden küresele genişledi. Kısa bir süre önce, çevirmenler çoğunlukla yerel pazarlarda çalışarak çevirilerini bizzat teslim ediyorlardı. İnternetin ve e-postanın ortaya çıkmasıyla, coğrafi sınırlar ortadan kalktı ve çevirmenler, daha geniş bir müşteri ve görev çeşitliliği ile uğraşan küresel tele-çalışmaya geçtiler.

– Uzmanlaşma: Pazar, çalışanlar arasında yabancı dilde, özellikle de İngilizce’de artan yeterlilikle yönlendirilen daha yüksek uzmanlaşmaya doğru evrildi. Daha kolay metinler müşteriler tarafından şirket içinde çevrilirken, daha uzmanlaşmış veya teknik olarak karmaşık olanlar çeviri bürolarına taşınır. İlk olarak, çeviri süreçlerinin artan bir teknik karmaşıklığı vardır: “Küresel pazarlar bağlamında çeviri, metnin çevirisinden çok daha fazlasıyla ilgilidir”, Shaw ve Holland yazılımın yerelleştirilmesi örneğini verir.

Arapça, “daha esnek bir kullanıcı arayüzü tasarımı” gerektirebilir. İkinci karmaşıklık düzeyi, çevirmenlerden dar alanlarda çalışan bir arka plan bilgisi talep eden içeriğin artan uzmanlaşmasıyla ilgilidir. Çoğu profesyonel kaynak, çevirmenlere, müşterileri çekmeyi umuyorlarsa, çok fazla uzmanlık alanını listelememelerini tavsiye eder. Uzmanlaşma kavramı, çeşitli profesyonel kaynaklarda farklılık gösterir: geniş bir genel kategori veya oldukça uzmanlaşmış dar bir alan olabilir. Örneğin, Amerikan Çevirmenler Derneği, her biri alt bölümlere ayrılmış uzmanlık alanına (Sanat ve Beşeri Bilimler, İşletme, Bilgisayar, Mühendislik, Eğlence, Endüstri ve Teknoloji, Hukuk, Tıp, Doğa Bilimleri, Kuramsal Bilimler, Sosyal Bilimler) sahiptir. Birleşik Krallık Mütercim Tercümanlık Enstitüsü 30 kadar ana konu alanına sahiptir. Başlıca genel alanlardan biri hukuk çevirisidir.

2. Çeviri yeterliliği ve çevirmen yeterliliği

Bu pazar gelişmeleri, çeviri yeterliliği anlayışımızı ve çevirmen eğitimimizi nasıl etkiler? Profesyonel bir çevirmen için gerekli olan şey önemli ölçüde artmıştır ve çeviri yeterliliği artan sayıda ilgili beceriyle genişletilmiştir. Çeviri yeterliliğinin basitten çok bileşenli olanlara kadar çok sayıda tanımı vardır. Metodolojik gerekçelerle çok bileşenli tanımları reddeden (örneğin, deneysel kanıt yok, piyasa değişikliklerini takip etmenin imkansızlığı), Pym mini-malist bir tanım önermektedir – hedef metnin (TT) alternatif versiyonlarını üretme yeteneği ve “hızlı ve haklı bir güvenle bu seriden yalnızca bir geçerli TT” yi seçer.

Pym’in  öne sürdüğü gibi, minimalist tanımı Kiraly’nin çeviri yeterliliği anlayışıyla, yani çevirmen yeterliliğinin aksine, “bir sayıya katılmayı içeren” kaliteli bir hedef metin üretme yeteneği ile uyumludur. çeşitli dillerin eğitimli kullanıcıları, uzmanlaşmış teknik alanlarda bilgi sahibi olanlar ve profesyonel diller arası iletişim amaçları için geleneksel araçları ve yeni teknolojileri yetkin kullanıcıları gibi yeni topluluklar kullanırlar.

Dolayısıyla, çeviri yeterliliği, gerekli standarda çevirme yeteneğidir, çevirmen yeterliliği ise piyasada profesyonel olarak işlev görmek için gerekli becerileri kapsar. Bu yazının amaçları doğrultusunda, çeviri yeterliliği ve çevirmen yeterliliği ayrımını koruyacağım.

Çevirmen yeterliliği, eğitimin profesyonelleşmesi, özellikle mesleki uygulama ve staj simülasyonlarında geliştirilir. Eğitimde mesleki ve akademik ölçütlerin yakın zamandaki yakınsamasını ve vurgunun genelden özel çeviri becerilerine geçişini (González-Davies ve Kiraly 2006: 83) takiben, profesyonel gerçekçilik bir dizi yaklaşımda mevcuttur. PATT (Professional Approach to Translator Training; Lobo, Robinson ve diğerleri 2007), Gouadec (2007), Kiraly (2005), González-Davies ve Scott-Tennent (2005), Kelly (2005), Pym (2008) gibi insanlar mevcuttur.

Temel varsayım, eğitimin uygulamaya yönelik olması gerektiğidir; piyasa taleplerine uygun olmalı ve öğrencileri işyerine hazırlamalıdır. Eğitimin profesyonelleşmesi, profesyonel uygulama simülasyonları yoluyla sağlanabilir: öğretimi profesyonel ortamlarla ilişkilendirme; rol yapma oyunu; mesleğin teknik yönlerini uygulamak (örneğin, faturalama); çeviri bürolarına ve iş yerleştirmelerine ziyaretler; gerçek hayat projeleri vb.

Aşağıdaki bölüm, profesyonel gerçekçiliğin hukuk çevirisi derslerine nasıl entegre edileceğini analiz eder. İlk olarak, tercüman yeterliliği amacıyla hukuki tercüman profili tanımlanmalıdır. Hukuki tercüme esas olarak aşağıdakiler tarafından sağlanır:

1) Çeviri büroları veya doğrudan müşteriler için çalışan serbest çevirmenler;
2) Hukuk firmalarında veya diğer ticari kuruluşlarda kurum içi tercümanlar;
3) Kamu idaresinde veya uluslararası kuruluşlarda çalışan çevirmenler, örneğin Tercüme Genel Müdürlüğü (DGT) veya Avrupa Adalet Divanı (ECJ) (örneğin, avukat-dilbilimciler);
4) Mahkemeler ve polis için çoğunlukla serbest olarak çalışan ve özel sertifika gerektirebilecek (yeminli) tercümanlar.

Pazarda verimli bir şekilde çalışabilmek için hukuk çevirmenlerinin temel olarak teknik, takım çalışması, iş ve organizasyon becerilerine ihtiyacı vardır; bu nedenle, tercüman yetkinliği diğer uzman çevirmenlerin yeterliliğinden belirgin bir şekilde farklı değildir.

En farklı olan çeviri yeterliliğidir ve bazı teorik modeller yüksek gereksinimleri belirler. Örneğin, Šarčević’in  ideal modeli – henüz varolmayan – hukuk çevirmeni, hukuki terminoloji, hukuki muhakeme ve hedef dil (TL) hakkında kapsamlı bilgi gibi temel hukuki becerileri listeler ve kaynak dil (SL) hukuk sistemleri, hukuki problemleri çözme yeteneği, hukuki metinleri analiz etme ve metin yapısını öngörme becerisi, taslak hazırlama becerileri, karşılaştırmalı hukuk ve yöntemler hakkında temel bilgiler. Cao’nun modeli, çeviri dil yeterliliğinden, çeviri stratejik yeterliliğinden ve çeviri bilgi yapılarından (konu yeterliliği) oluşur. Bununla birlikte, bu kadar geniş kapsamlı hukuki çeviri yeterliliğine nasıl ulaşılacağı konusunda çok az tavsiye verilmektedir.

Genel olarak, hukuki çevirinin nasıl öğretileceğine dair İngilizce yayınlar nispeten azdır. Bunlar arasında Marks ve Aitsiselmi ve Trouille  tarafından vaka çalışmaları; Harvey’in  Weston’ın tekniklerini kültüre bağlı öğelere uygulaması; Asensio’nun resmi çeviride yaygın sorunlar üzerine tartışması; Burukina’nın  bir öğretim yöntemi olarak deverbalizasyon algoritmasını kullanması; Monzó’nun  paralel bir külliyat uygulaması; Northcott ve Brown’ın Avukatlar ve Özel Amaçlı İngilizce öğretmenleri arasında Avrupa Birliği (AB) çevirmenlerini eğitmek için işbirliği; Kanadalı ortak hukuk ve çeviri öğrencileri eğitimi, Way’in özel bir çeviri kursu içinde yasal içeriği yapılandırması. Konu yelpazesi oldukça geniş olsa da, bunlar hala münferit çalışmalardır ve hukuk çevirisi öğretmenleri için bir referans noktası veya ölçüt olarak hizmet etmek için daha fazla en iyi uygulama alışverişine ihtiyaç vardır.

The post Hukuk Çevirilerine Genel Bakış (4) – Çeviri Nasıl Yapılır? – Çeviri Alanları Nelerdir? – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.