Bu batı tercümesi formu, henüz izlenmemiş yollar boyunca ve modernite ile birçok farklı şekilde ilişkilendirilen nedenlerle dışarıya doğru gitti. Tercüme tarihçilerinin formun gelişini önemli ölçüde yeni bir şey olarak kaydettikleri örneklere dikkat edilmelidir: on sekizinci yüzyılda Japonya’da, on sekizinci yüzyılda Güney Asya İslam edebiyatlarında, on sekizinci yüzyıl sonlarından itibaren Hindistan alt kıtasında ve on dokuzuncu yüzyılın başlarında, on dokuzuncu yüzyılın sonlarında Osmanlı İmparatorluğu’nda da söz konusudur.

Tüm bu raporların tamamen aynı olguyla ilgili olduğuna dair hiçbir garanti yoktur. Ancak, kolayca kabul ettiğimiz türden bir çevirinin, buharın açtığı hatlar boyunca ilerleyen derin bir tarihsel fenomen olduğunu gösteriyor gibi görünüyorlar. Ve sadece biz batı çevirisi formu seyahat etti, kuşkusuz birkaç kuşak sonra onu incelemek için geliştirilen akademik disiplin de öyle, ama yine de aşağı yukarı aynı yolda ilerliyor.

Çoğumuz geçmişte bireysel durumlara bakmakla, eksiksiz veri koleksiyonları oluşturmaya çalışmakla veya kendi seküler tarihimizi göremediğimiz soyut evrenselci hipotezleri test etmekle o kadar meşguldük ki. Çevirinin ne olduğuna dair kesin bir fikrimiz olduğunu düşündük. Ama öyle değil. Önümüzdeki tercümelere ve bulunduğumuz yeri oluşturan tercümelere baktığımızda asılsız bir zeminin olmadığını anlıyoruz, yukarıdaki tercüme aşağıdaki gibi açıklanmıştır.

Düşünme (kendimizle diyalog)

Roberto Valdeón, İspanya’nın kolonilerinde yaptığı her şeyin ahlaki açıdan kötü olduğuna dair yaygın bir anlatı olan “ kara efsane ” ile Amerika’daki Çeviri ve İspanyol İmparatorluğu’nu açar.Valdeón, efsanenin Bartolomé de Las Casas’ın 1552’deki tanımından nasıl başladığının izini sürer. İspanyolların Karayip halklarını ve kültürlerini nasıl yok ettiğini açıklamıştır.

Bu anlatı, İngilizce, Fransızca ve Hollandaca’ya yapılan müteakip çevirilerin, İspanyolcanın tüm kıtanın uysal ve pasifist Kolombiya öncesi Kolombiyalıları etkili bir şekilde katlettiği fikrini yaydığı bir “kurgu” olarak tanımlanıyor. İngiliz ve Hollandalı rejimler daha sonra bu hesabı kullanarak Las Casas’ın çevirilerini manipüle ederek kendi sömürgeciliğini İspanya’nınkinden ahlaki olarak üstün olarak gerekçelendirdiler.

Valdeón, ‘kara efsane’, bu nedenle, yalnızca yerli halk için adalet arayan İspanyol seslerini (ve sonraki yasaları) görmezden gelmekle kalmayıp, aynı zamanda yerli halkların sözde barışçı varlığını yanlış bir şekilde homojenleştiren ve idealize eden yaygın bir bağnazlık hikayesi olacağını söylüyor. imparatorluktan önce. Valdeón, herhangi bir tarafta birleşik kültürleri veya ahlaki masumiyeti kabul etmeyi reddeden, karşılaşmaların her yönünden gelen kanıtları dikkate alan daha ‘dengeli akademik hesaplar’ çağrısında bulunuyor.

Bu savunma belli bir tarihsel pratikle haklı çıkar: Ham verilere, bu durumda imparatorluğun temel metinlerine yaklaşır yaklaşmaz, elbette bir dereceye kadar nüans ortaya çıkma eğilimindedir. Tarih her yönden karmaşıktır ve tam bir masumiyet bulmak çok zordur.

Öyleyse yine, karşılaştırmalı haksızlıklardan başka hiçbir şeye başvurmayan bu tür bir tarih gerekçelendirmesi, başlamak için iyi bir yer değildir ve bitirmek için hiç kimsenin ondan kazanamayacağı korkunç bir yer olabilir. Aşırı efsanenin eleştirisi, bağlamsal gerekçelendirmeye, kültürel kayıtsızlığa ve daha ileriye bakmak için belirli bir isteksizliğe çok kolay bir şekilde sızar: Her şeyden önce, kesinlikle bir kurgu muydu?

Her nasılsa, siyah efsane üzerine Hispanik söylem, tarihsel suçluluktan neredeyse hiç iz bırakmadan, geçmiş fetihlerde yeniden doğan gururun yeniden doğmasına olanak tanıyarak, tarih tahtasını sihirli bir şekilde sildi. İspanyol fethi, özellikle bir yabancı tarafından olumsuz olarak görüldüğünde, acil savunma şudur: ‘Kara Efsane! Bizi bir daha suçlamayacaksın! 

Siyah siyahtır: İspanyolların Amerika’yı fethi soykırıma, önemli etnositlere ve açık bir dil bilincine yol açarak, bugün temas sırasında yaklaşık altı bin dili bir avuç dile indirdi. Avustralya’nın sömürgeleştirilmesi soykırım, etnosit ve büyük dil ölümleri açısından da görülebildiğinden, kesinlikle kendi miras kültürümüze daha az haklı tarihsel utanç eklenmemelidir.

batıda en eski kur’an meali hangi tarihte basılmıştır
Kuran ilk hangi dile çevrildi
İlk Türkçe Kur’an çevirisi
batıda en eski kur’an meali hangi ülkede basılmıştır
Batıda en eski Kur’an meali hangi ülkede
İlk kuran çevirisi hangi türkçe
Cambridge çeviri

Siyah, hangi tarafa bakarsanız bakın siyahtır ve çeviri (ve etkin çeviri olmayan) tüm bu haksız süreçlere dahil edilmiştir. Bağlamsal gerekçelendirme aramak, denge ve adalet hakkında tartışmak ya da bir fetihin diğerinden bir şekilde daha iyi ya da daha kötü ya da daha az kasıtlı olduğunu iddia etmek, bunların herhangi biri, ne olursa olsun, Avrupa kültürünün uyguladığı uzun süreci görmezden gelmek olacaktır. bayrak, dünyanın geri kalanına da empoze edilmeye başlandı.

Tarih, sanki bir şekilde ahlaki olarak normalmiş gibi, sanki bir dizi suç diğerlerinden marjinal olarak daha iyi veya daha kötüymüş gibi ya da herhangi birimiz bir şekilde bu problematiğin dışındaymış gibi, sanki gerçekleşmemiş gibi yazılamaz. Görünüşe göre suçlar başkalarının inandığı kadar kötü değildi. “Adil ve dengeli” raporlama, suçu ortadan kaldırmaz.

Burada yapılması gereken önemli nokta şu ya da bu efsanenin varlığıyla değil, herhangi bir çeviri tarihi yapmadan önce küresel kınamalar ya da itiraflar yapma cazibesi, öyleyse tarih bittiğinde suçların izini sürmemekle ilgilidir: çevirilerin kullanılma veya kullanılma şekilleri nedeniyle ortaya çıkan yanlışları saymak yerine kitaplara bakarak çevirileri karşılaştırın.

Metinlerde olduğu kadar eylemler dünyasında da çevirilerde ve çeviriler aracılığıyla gerçekte ne olduğunu, erdem ve ahlaksızlığın karışımlarını görmeye çalışmalıyız. Çeviriler ya da eksiklikleri kendi başlarına iyi ya da kötü olma olasılığı düşüktür; önemli olan tarihsel durumlarda yaptıklarıdır. Ve paradokslar çoktur.

The post Düşünme (kendimizle diyalog) – Çeviri Tarihi – Çevirinin Geçmişi – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Birincil belgelerle etkileşimde, söz konusu durumda ifade bağlamında, arzularınızı kanıtlara karşı test etmeye, hatalı olduğunuzu, diğer bahislerin ödeme şansı daha yüksek olabileceğini veya daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulduğunu bulmaya hazır olmalısınız. . Masadaki şeyler cansız görünüyor ama size gerçekten hayır diyebilirler.

Bu temel epistemolojik problemler tüm araştırmalarla ilgilidir. Klasik formülasyonlardan biri, William Labov’un ‘gözlemcinin paradoksunu’, dili sistematik olarak gözlemlenmiyormuş gibi sistematik olarak gözlemleme girişimi olarak tanımladığı sosyodilbilimden gelir.

Paradoksu çözebilirseniz, belki de objektif olduğunuzu iddia edebilirsiniz. Bunu yapmanın birkaç yolu vardır: saklayabilirsiniz (mikrofonları kanepelerin altına koyarak); insanları o kadar yoğun konuşturabilir ki gözlemlendiklerini unuturlar; birkaç farklı gözlemci ve gözlemsel durum kullanabilirsiniz; ve bunun gibi. 1970’lerde bu tür şeyler kabul edilebilir görünüyordu.

Ancak bugünlerde, çoğu insan bilimi araştırmanın yardım edemeyen ancak bilgi nesnesini etkileyen bir eylem olduğunu, insanların rızaları olmadan gözetlenmemesi gerektiğini ve ortak çalışmaya katılmayı açıkça kaydetmenin daha iyi olduğunu kabul etme eğiliminde. – bilginin yaratılması.

Gözlemlediğimizi sandığımız insanlar genellikle artık ortalıkta olmadığından, bu tarih alanında geçerli değil gibi görünebilir. Ancak, önerildiği gibi, birlikte çalıştığımız şeylerin ve insanların aslında şimdiki zamanımızda olduğunu kabul edersek, o zaman gözlemcinin paradoksu gibi bir şey gerçekten de tarih yapmamıza yardım eden insanlarla olan tüm anlaşmalarımıza uygulanır: nesneyi gözlemleriz sanki biz gözlenmiyorduk (ve sanki bu ikinci gözlem seviyesinin birincisi üzerinde hiçbir etkisi yokmuş gibi). Buna aşağıda döneceğiz.

İngilizce pozisyon isimleri
Uzmanlık metinleri çevirisi
Online tercümanlık Başvurusu
Altyazı çevirmenlik başvurusu
Çevirmenlik başvurusu dizi

Evrensel Bir Test Alanı

Gözlemcinin paradoksuna alternatif bir çözüm, gözlemlerin nereden geldiği önemli değil, daha sonra yanlış hipotezlerin reddedileceği ve nihayetinde genel bir bilimsel fikir birliğinin ortaya çıkacağı şekilde birçok farklı durumda tekrar tekrar test edilebileceğinde ısrar etmektir. Andrew Chesterman’a göre, göreliliğin bazı sorunları bu şekilde çözülmüştür.

Hipotezler ve teoriler, belirli bir keşif bağlamında herhangi bir yerde ortaya çıkabilir, ancak değerlendirilebilecekleri her yerde, evrensel bir gerekçelendirme bağlamında değerlendirilirler. Bunları özel olarak X ülkesinde veya kültüründe değerlendirirken katma değer yoktur, ilk önce Y ülkesinde veya kültüründe formüle edilmiş olmalarından daha fazla katma değer yoktur.

Bu, tıbbi araştırma gibi alanlarda mantıklı görünüyor (yine de birçok farklı tıbbi kültür olmasına rağmen).

Ama çeviri tarihinde olan bu mudur?

Kaynak nedeniyle bir ‘katma değer’ olduğu fikriyle başlayalım. Çinli bir meslektaş Çinli chengyu’dan alıntı yapabilir veya Tai Chi’den bir şey ayrıntılandırabilirse (örneğin Martha Cheung’un ‘ellerini itme’, çeviri tarihi için ilgi çekici bir model haline geldi), Çinli yayıncıları ve okuyucuları, Shakespeare veya Herodotus. Aslında, Çinli olmayan bir konuşmacı, belki de dışarıdan bir tür kültürel saygı biçimi olarak chengyu veya Tai Chi’den alıntı yaparsa daha mutlu olabilirler.

On dokuzuncu yüzyılın sonlarında, elbette işler tam tersi olabilirdi: Avrupalı ​​herhangi bir şey, Çin argümanında daha fazla ağırlık taşımış olabilir.

Provenance, herhangi bir test anından önce bile katma değer sağlayabilir. Bunu görmezden gelmek, ayrı kültürlerin olmadığı bir dünyaya inanmakla aynı anlama gelir, bu da çeviri tarihinin temellerinden birini bozar. Gözlemlenme şeklimiz, tarihi gözlemleme şeklimizi zorunlu olarak etkiler.

Peki ya Chesterman’ın “hipotezler ve teoriler” dediği şey? Büyük ölçekli hipotezlerin araştırılması, örneğin yeniden çeviri eğilimleri veya belki de dolaylı çevirilerle ilgili olanlar, aslında birçok vaka incelemesinde test edilmesine izin verir ve gerçekten de bazı genelleştirilmiş ilkeler ortaya çıkabilir.

Bununla birlikte, bu test süreci aynı zamanda zıt türden bir sonuca da izin verir: Kısa süre sonra, birbirini izleyen yeniden çevirileri birbirinden ayıran veya bir araya getiren çok sayıda başka faktör ve ilkeyi veya sahte çeviri ve dolaylı çeviriler üreten diğer birçok nedeni buluyoruz.

Chesterman’ın anlama arayışı, görünüşe göre hipotezleri test edecek, sonucu not edecek ve hipotezin belirli bir durumda neden geçerli olduğu ya da olmadığı karmaşık yerel nedenlere zorunlu olarak girmeden daha fazla teste geçecektir: onun ‘evrenselci gerekçelendirme bağlamı’ kültürel farklılıkları tespit etmek için kullanılır, ancak aynı zamanda altını yalnızca tarihi geride bırakmak için çıkarma riski taşır.

Onun ilgisi, açıkça belli bir tür bağımsız, tarafsız görünen bilimsel araştırmaya, çoğunlukla aşağıdan yukarıya bireysel durumlar için çok az zamanı olan türden. Çeviri tarihinde tarafsızlık yoktur, ‘hipotezlerin ve teorilerin’ menşe ve değerlendirmeden bağımsız olarak yaşadığı bir cennet yoktur.

Pozisyonlar

“Konum” kavramı neyi gerektirir? Bu sadece bir veya iki kültürü miras alma meselesi değildir. Burada Avustralya’da ikamet edenler olarak, çoğunlukla Avrupa kültürlerine atıfta bulunarak İngilizce yazıyoruz, arada sırada başkalarına işaret olarak Çin ve Japonya’ya atıfta bulunuyoruz (rastgele seçilmiyor: Avustralya’nın başlıca ticaret ortaklarıdır).

Bu bir konum duygusu olabilir: dünyanın geri kalanını görebileceğiniz bir nokta, belki de itiraf edilip hesaba katılması gereken bir dizi flaşör. Tarihin değişimini öyle noktalardan görüyoruz ki. Bununla birlikte, yüzyıllar ve bin yıllar düzeyinde, sınırlı biyografilerimizin ötesinde, bu konum kendileri temelde istikrarsız olan referans noktaları varsayar.

Konuştuğumuz İngilizce, şu anki haliyle bin yıl önce konuşulanlarda anlaşılması zor olan bir Romance ve Germanic bileşiğidir; Avustralya’nın sadece 250 yıl önce Avrupalı ​​varlığı yoktu; ve aramızda beş pasaport var, Avustralya dışında geçirdiğimiz yıldan daha fazla yıl var.

Diller ve kültür açısından, üzerinde durduğumuzu sandığımız zemin aslında hareket ediyor, bazen rejim değişikliği zamanlarında hızlı, ama çoğu zaman kıtasal levhalar gibi neredeyse algılanamayacak kadar yavaştır.

Yine de hiçbir şekilde hareket etmiyor. Ve bunu kültürel genişleme, daralma, egemenlik, itaat, özümseme, yok olma, göç ve diğer kişisel ve kolektif hareketlilik eylemleri, çevirinin çeşitli şekillerde dahil olduğu süreçler sayesinde yapıyor.

The post Evrensel Bir Test Alanı – Çeviri Tarihi – Çevirinin Geçmişi – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.

Çeviri pazarındaki son gelişmeler

Çeviri endüstrisi, İnternet çağında dinamik olarak gelişiyor. Eğitmenlerin, üç ana kategoriye ayrılan değişiklikleri takip etmesi imkansızdır: profesyonelleşme, küreselleşme ve uzmanlaşma.

– Profesyonelleşme: Günümüzde çeviri genellikle bir meslek olarak kabul edilmekte ve kısmen de çeviri çalışmalarının üniversitelerde ayrı bir disiplin olarak tanınmasından kaynaklanmaktadır. Mesleki dil okullarından eğitimi devraldıklarında, üniversiteler tercümanın profesyonelleşmesinde özel bir rol oynamışlardır. Eğitim programlarının sayısının artmasıyla, çevirmenin imajı “sadece iki dilli daktiloculardan çok yetenekli ve çok yetenekli profesyonellere” dönüşmüştür. Avrupa Standardı EN 15038 Çeviri hizmetleri – Hizmet gereksinimleri gibi standardizasyonla daha da geliştirilmiştir. Hukuki bağlamda, Polonyalı yeminli tercümanlar ilk kez 2004 yılında yasalarla resmi olarak bir meslek olarak tanındı.

– Küreselleşme: Çeviri pazarı yerelden küresele genişledi. Kısa bir süre önce, çevirmenler çoğunlukla yerel pazarlarda çalışarak çevirilerini bizzat teslim ediyorlardı. İnternetin ve e-postanın ortaya çıkmasıyla, coğrafi sınırlar ortadan kalktı ve çevirmenler, daha geniş bir müşteri ve görev çeşitliliği ile uğraşan küresel tele-çalışmaya geçtiler.

– Uzmanlaşma: Pazar, çalışanlar arasında yabancı dilde, özellikle de İngilizce’de artan yeterlilikle yönlendirilen daha yüksek uzmanlaşmaya doğru evrildi. Daha kolay metinler müşteriler tarafından şirket içinde çevrilirken, daha uzmanlaşmış veya teknik olarak karmaşık olanlar çeviri bürolarına taşınır. İlk olarak, çeviri süreçlerinin artan bir teknik karmaşıklığı vardır: “Küresel pazarlar bağlamında çeviri, metnin çevirisinden çok daha fazlasıyla ilgilidir”, Shaw ve Holland yazılımın yerelleştirilmesi örneğini verir.

Arapça, “daha esnek bir kullanıcı arayüzü tasarımı” gerektirebilir. İkinci karmaşıklık düzeyi, çevirmenlerden dar alanlarda çalışan bir arka plan bilgisi talep eden içeriğin artan uzmanlaşmasıyla ilgilidir. Çoğu profesyonel kaynak, çevirmenlere, müşterileri çekmeyi umuyorlarsa, çok fazla uzmanlık alanını listelememelerini tavsiye eder. Uzmanlaşma kavramı, çeşitli profesyonel kaynaklarda farklılık gösterir: geniş bir genel kategori veya oldukça uzmanlaşmış dar bir alan olabilir. Örneğin, Amerikan Çevirmenler Derneği, her biri alt bölümlere ayrılmış uzmanlık alanına (Sanat ve Beşeri Bilimler, İşletme, Bilgisayar, Mühendislik, Eğlence, Endüstri ve Teknoloji, Hukuk, Tıp, Doğa Bilimleri, Kuramsal Bilimler, Sosyal Bilimler) sahiptir. Birleşik Krallık Mütercim Tercümanlık Enstitüsü 30 kadar ana konu alanına sahiptir. Başlıca genel alanlardan biri hukuk çevirisidir.

2. Çeviri yeterliliği ve çevirmen yeterliliği

Bu pazar gelişmeleri, çeviri yeterliliği anlayışımızı ve çevirmen eğitimimizi nasıl etkiler? Profesyonel bir çevirmen için gerekli olan şey önemli ölçüde artmıştır ve çeviri yeterliliği artan sayıda ilgili beceriyle genişletilmiştir. Çeviri yeterliliğinin basitten çok bileşenli olanlara kadar çok sayıda tanımı vardır. Metodolojik gerekçelerle çok bileşenli tanımları reddeden (örneğin, deneysel kanıt yok, piyasa değişikliklerini takip etmenin imkansızlığı), Pym mini-malist bir tanım önermektedir – hedef metnin (TT) alternatif versiyonlarını üretme yeteneği ve “hızlı ve haklı bir güvenle bu seriden yalnızca bir geçerli TT” yi seçer.

Pym’in  öne sürdüğü gibi, minimalist tanımı Kiraly’nin çeviri yeterliliği anlayışıyla, yani çevirmen yeterliliğinin aksine, “bir sayıya katılmayı içeren” kaliteli bir hedef metin üretme yeteneği ile uyumludur. çeşitli dillerin eğitimli kullanıcıları, uzmanlaşmış teknik alanlarda bilgi sahibi olanlar ve profesyonel diller arası iletişim amaçları için geleneksel araçları ve yeni teknolojileri yetkin kullanıcıları gibi yeni topluluklar kullanırlar.

Dolayısıyla, çeviri yeterliliği, gerekli standarda çevirme yeteneğidir, çevirmen yeterliliği ise piyasada profesyonel olarak işlev görmek için gerekli becerileri kapsar. Bu yazının amaçları doğrultusunda, çeviri yeterliliği ve çevirmen yeterliliği ayrımını koruyacağım.

Çevirmen yeterliliği, eğitimin profesyonelleşmesi, özellikle mesleki uygulama ve staj simülasyonlarında geliştirilir. Eğitimde mesleki ve akademik ölçütlerin yakın zamandaki yakınsamasını ve vurgunun genelden özel çeviri becerilerine geçişini (González-Davies ve Kiraly 2006: 83) takiben, profesyonel gerçekçilik bir dizi yaklaşımda mevcuttur. PATT (Professional Approach to Translator Training; Lobo, Robinson ve diğerleri 2007), Gouadec (2007), Kiraly (2005), González-Davies ve Scott-Tennent (2005), Kelly (2005), Pym (2008) gibi insanlar mevcuttur.

Temel varsayım, eğitimin uygulamaya yönelik olması gerektiğidir; piyasa taleplerine uygun olmalı ve öğrencileri işyerine hazırlamalıdır. Eğitimin profesyonelleşmesi, profesyonel uygulama simülasyonları yoluyla sağlanabilir: öğretimi profesyonel ortamlarla ilişkilendirme; rol yapma oyunu; mesleğin teknik yönlerini uygulamak (örneğin, faturalama); çeviri bürolarına ve iş yerleştirmelerine ziyaretler; gerçek hayat projeleri vb.

Aşağıdaki bölüm, profesyonel gerçekçiliğin hukuk çevirisi derslerine nasıl entegre edileceğini analiz eder. İlk olarak, tercüman yeterliliği amacıyla hukuki tercüman profili tanımlanmalıdır. Hukuki tercüme esas olarak aşağıdakiler tarafından sağlanır:

1) Çeviri büroları veya doğrudan müşteriler için çalışan serbest çevirmenler;
2) Hukuk firmalarında veya diğer ticari kuruluşlarda kurum içi tercümanlar;
3) Kamu idaresinde veya uluslararası kuruluşlarda çalışan çevirmenler, örneğin Tercüme Genel Müdürlüğü (DGT) veya Avrupa Adalet Divanı (ECJ) (örneğin, avukat-dilbilimciler);
4) Mahkemeler ve polis için çoğunlukla serbest olarak çalışan ve özel sertifika gerektirebilecek (yeminli) tercümanlar.

Pazarda verimli bir şekilde çalışabilmek için hukuk çevirmenlerinin temel olarak teknik, takım çalışması, iş ve organizasyon becerilerine ihtiyacı vardır; bu nedenle, tercüman yetkinliği diğer uzman çevirmenlerin yeterliliğinden belirgin bir şekilde farklı değildir.

En farklı olan çeviri yeterliliğidir ve bazı teorik modeller yüksek gereksinimleri belirler. Örneğin, Šarčević’in  ideal modeli – henüz varolmayan – hukuk çevirmeni, hukuki terminoloji, hukuki muhakeme ve hedef dil (TL) hakkında kapsamlı bilgi gibi temel hukuki becerileri listeler ve kaynak dil (SL) hukuk sistemleri, hukuki problemleri çözme yeteneği, hukuki metinleri analiz etme ve metin yapısını öngörme becerisi, taslak hazırlama becerileri, karşılaştırmalı hukuk ve yöntemler hakkında temel bilgiler. Cao’nun modeli, çeviri dil yeterliliğinden, çeviri stratejik yeterliliğinden ve çeviri bilgi yapılarından (konu yeterliliği) oluşur. Bununla birlikte, bu kadar geniş kapsamlı hukuki çeviri yeterliliğine nasıl ulaşılacağı konusunda çok az tavsiye verilmektedir.

Genel olarak, hukuki çevirinin nasıl öğretileceğine dair İngilizce yayınlar nispeten azdır. Bunlar arasında Marks ve Aitsiselmi ve Trouille  tarafından vaka çalışmaları; Harvey’in  Weston’ın tekniklerini kültüre bağlı öğelere uygulaması; Asensio’nun resmi çeviride yaygın sorunlar üzerine tartışması; Burukina’nın  bir öğretim yöntemi olarak deverbalizasyon algoritmasını kullanması; Monzó’nun  paralel bir külliyat uygulaması; Northcott ve Brown’ın Avukatlar ve Özel Amaçlı İngilizce öğretmenleri arasında Avrupa Birliği (AB) çevirmenlerini eğitmek için işbirliği; Kanadalı ortak hukuk ve çeviri öğrencileri eğitimi, Way’in özel bir çeviri kursu içinde yasal içeriği yapılandırması. Konu yelpazesi oldukça geniş olsa da, bunlar hala münferit çalışmalardır ve hukuk çevirisi öğretmenleri için bir referans noktası veya ölçüt olarak hizmet etmek için daha fazla en iyi uygulama alışverişine ihtiyaç vardır.

The post Hukuk Çevirilerine Genel Bakış (4) – Çeviri Nasıl Yapılır? – Çeviri Alanları Nelerdir? – Çeviri Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.