Benjamin’e göre dil durumu, işaretler ve işaret ettikleri şeyler arasında mükemmel bir anlayışın ve tam bir uyuşmanın olduğu bir zaman olan efsanevi Babil şehrinin düşüşünden önceki zamanla keskin bir tezat oluşturuyor. Cennette, şeyleri adlandırmaya gerek yoktu çünkü şeyler basitçe “idi”:

Dili arabuluculuk yaparak çokluğunun temelini atan Düşüş’ten sonra, dilsel kafa karışıklığı yalnızca bir adım ötede olabilirdi. İnsanlar ismin saflığına zarar verdikten sonra, dillerinin insana geçtiği şeylerin bu tefekküründen uzaklaşmanın, insanları zaten sarsılmış bir dil ruhunun ortak temelinden mahrum etmek için tamamlanması gerekiyordu.

İşlerin birbirine dolandığı yerlerde işaretler karışmalıdır. Gevezelikte dilin köleleştirilmesi, neredeyse kaçınılmaz sonucu olarak, şeylerin aptalca köleleştirilmesiyle birleşir. Köleleştirme olan şeylerden bu dönüşte, Babil Kulesi’nin planı ortaya çıkmış ve onunla dilbilimsel karmaşa olmuştur.

Babil sonrası miazmamızda karşılaştığımız şey, kelimelerin çok anlamlılığından veya cümlelerin belirsizliğinden daha derine iner. Buradan, eğer dil zihnin içeriğinin ifadesiyse, o zaman dilin varsayılan ‘problemi’, temelde insan deneyiminin ölçülemezliği sorunudur.

Benjamin, insanlığın paradisiacal dilinin “mükemmel bilgiden biri olması gerektiğini, oysa sonraki tüm bilgiler yine dilin çokluğunda sonsuz bir şekilde farklılaştığını” yazdığında, bunu dilde ifade edilen insan deneyiminin bolluğuna atfedebiliriz ve ‘benim’ deneyimim doğrudan sizinkiyle eşleşmediğinden, söylediğimiz şeyler karşılıklı olarak anlaşılmaz. Dolayısıyla dilin gizemleri, kısmen, bir kişi tarafından deneyimlenen şeyin toptan diğerine aktarılamayacağı gerçeğinden oluşur.

Gizemin olduğu yerde anlamı deşifre etme yöntemi olarak yorumbilimin başlangıç ​​noktası, sadece anlamsal anlamın sembolik anlamdan farklı olması veya yaptığımız konuşmaların veya yazdığımız metinlerin parçalarının toplamından daha fazlası olması değildir. Hermeneutik, söylediğimiz şeyler ve yazdığımız şeyler bize dünya hakkında bir şeyler anlattığı için, anlamlarını işaret ettikleri dünyalardan ayrı olarak çıkaramayacağımız konusunda ısrar ediyor:

Tercüman için çoklu anlamı olan metindir; Ona göre çoklu anlam sorunu, ancak ele alınan şey olayların, kişilerin, kurumların ve doğal ya da tarihsel gerçeklerin ifade edildiği bir bütünse ortaya çıkar. Bu, tarihselden manevi düzeye anlam aktarımına katkıda bulunan bütün bir “ekonomi” dir, tam anlamıyla bir bütündür.

Dillerin ortaya çıkış teorileri
Dillerin oluşumu gelişimi ve yayılması
Dillerin doğuşunu Temel Alan görüşler
Diller nasıl ortaya çıkmıştır
Dilin doğuşu ile ilgili efsaneler
Dilin ortaya çıkış Kuramları
dilin doğuşu ile ilgili teoriler /pdf
Dilin ortaya çıkışı ile ilgili teoriler

Tüm insan deneyiminin dilsel durumuna dayanan bir yorum felsefesi olduğu için, hermenötik, etrafımızdaki dünyayı dolduran anlamların ne kendi içlerine kapalı bütünlükler ne de metin dünyasıyla sınırlı olmadıkları fikrine bağlıdır. Metinlerin arkasında (ve aslında öncesinde!) Gerçek motivasyonları, niyetleri ve arzuları olan gerçek insanlar vardır. Bunların her biri, oluşturulan metinlerin şekli ve doğası üzerinde bir etkiye sahiptir:

Elbette, metinler çoğunlukla edebi metinler, ifade etmek için tutuldukları şeylerle bağlarını aşağı yukarı kıran işaretler topluluklarıdır. Ama söylenenlerin arasında, hareket eden ve acı çeken insanlar var; dahası, söylemlerin kendileri eylemlerdir; bu nedenle, söyleme (ve okuma) eylemi ile etkili eylem arasındaki mimetik teriminin en aktif anlamındaki mimetik bağ hiçbir zaman tamamen kopmaz. Signum ve res arasındaki kopuşla yalnızca daha karmaşık, daha dolaylı hale getirilir.

Anlambilim teorisinden dersler almasına rağmen, Ricoeur, anlamlı söylemin olduğu her yerde metinsel yorumlama modelini benimsiyor ve zihinsel içeriğini aktarmanın dünyadaki her varlığın doğasında olduğuna inanıyor. Ama aynı zamanda, zihnin içeriğinin iletişiminin geleneksel olarak düşünülen konuşma yapmak veya metin yazmakla sınırlı olmadığına da inanıyordu.

Öyleyse, şimdi olduğu gibi, sosyal medyanın yükselişi ve internet bağlantılı bir çağda hüküm süren multimodal dolaşım kültürleri ile dünyamız bugün olduğu kadar sözlü olduğu kadar görsel de. Alınan “metin” kavramlarına dayanan fikirler artık geçerli değil.

Ricoeur’un yorumbilim felsefesine en önemli katkılarından biri, bir sayfadaki sözcüklerin içindeki gizemi yorumlama sürecini çevremizdeki dünyayı “okuma” sürecine genişletmesiydi.

Yorumbilimin temel önermesi, yazılı eserlerin yaşamı yansıttığı için anlam taşıması ise, o zaman ‘yaşam’, bir metin gibi ‘okunacak’ ve yorumlanacak bir anlatı olarak görülebilir. 

Ricoeur’un temel revizyonunda, yorumbilim, anlamın ileri ve tartışmalı olduğu herhangi bir örneği yorumlamakla ilgilidir, çünkü metinsel model yalnızca dünyanın insanlarla ve insanlarla dil yoluyla birbirleriyle nasıl ilişki kurduğunu keşfetmenin yoludur.

Bu nedenle, yorumbilimin ilk bakışta kaygısı, dildeki anlamın gizlenmesi, “çift anlamlı ifadelerin sınırlandırılması” olsa da, Ricoeur’un genişletilmiş hermenötik tanımı, çoklu niyetin ifadeleri olarak sembollerle sınırlı değildir.

Onun yeniliği, metin teorisini Weberci anlamda anlamlı bir şekilde yönlendirilmiş davranışa, anlamın tartışıldığı metinde olduğu kadar eylemde de yazılı olan herhangi bir insan eyleminin üretimine uygulayabilmemizdir.

Metinde olduğu gibi, Ricoeur, sosyal alandaki her tür fenomende, anlama sorunlarıyla başa çıkma girişimlerine tanık olduğumuzu ve metinde olduğu gibi, çatışmayı ve karmaşıklığı çözmeye yönelik bu insan çabalarının, onların gösterişli durumlarından daha fazlası olan dünyaları tasarlamak. Bu tür sosyal yapılar, sosyal varoluşun aporialarına, mitolojik düşüncenin etrafında şekillendiği aporialara işaret eder.

Metinsel modelde olduğu gibi, sosyal alandaki anlamlı kalıpları, okuyucunun metnin karmaşıklığını kavrarken uyguladığı türden kişisel bağlılık olmadan anlayamayız.

Birbirimiz kadar okuyucular olarak, ürettiğimiz ve yorumladığımız gazete makalelerinden, yayınladığımız malzemeye kadar her türlü insan ifadesine düşünceli bir bağlılığa girdiğimizde, metnin kurallarını bir eylem teorisi içinde benimsiyoruz. ve ürettiğimiz sokak grafitilerini, hatırladığımız tarihi olayları, inşa ettiğimiz anıtları ve yetiştirip yok ettiğimiz politikacıları ve ünlüleri internette paylaşıyoruz. Ricoeur’a göre, bunların hepsi “okunmayı isteyen sözde metinler” olarak adlandırılır.

Metin ve insan eylemi arasındaki ortak bağlantı, onun zamansal karakteridir. Örneğin, ortaya çıktığı ana göre işaretlenen, organize edilen ve açıklığa kavuşturulan hikaye anlatımında olduğu gibi, eylem de tarihsel olarak olumsaldır: Anlatılan her şey zamanla gerçekleşir, zaman alır, zamansal olarak gelişir; ve zamanla ortaya çıkan şey anlatılabilir. Belki de aslında, her zamansal süreç, yalnızca şu ya da bu şekilde anlatılabildiği ölçüde kabul edilir.

The post Dillerin Ortaya Çıkışı – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.