Etnografik bir bakış açısıyla, hem yerel etkileşim anında hem de zaman içinde belirli bir topluluktaki katılımcılar arasında neler olup bittiğini araştırmakla özellikle ilgileniyorduk. Bu nedenle, tipik etnografik ‘vaka çalışması’, esasen, değişken verilerde belki daha geniş nicel kalıpları belirlemek için farklı insan gruplarıyla çoklu görüşmelerle değil, belirli bir topluluktaki bireysel insan gruplarında meydana gelen gelişmelerle ilgilidir.

Bu nedenle, araştırma, zaman içinde iki veya daha fazla grupla röportaj yapmayı amaçlayan tipik bir ‘odak grup’ yaklaşımını benimsemedi, bunun yerine kurumdaki ilk yıllarında ilerlerken bir gruptaki bireyler arasındaki karşılıklı ilişkilere odaklandı. Bu aynı zamanda neden özellikle birinci sınıf öğrencileriyle çalışıldığının ayrılmaz bir parçasıydı, çünkü kurumdaki erken gelişimleri, İtalyan ortaokullarından geldikleri gibi en biçimlendirici dönemler olarak görülüyordu.

Görüşmeye etnografik bir bakış açısının temel bir yönü, daha açık ve daha az yapılandırılmış görüşmelere yönelik yönelimdir. Yapılandırılmış görüşmelerde araştırmacının, genellikle belirli bir sırayla belirlenmiş sorular içeren bir görüşme programı vardır. Bu, etnografik görüşmenin tamamen yapılandırılmamış olduğu anlamına gelmez.

Daha ziyade, etnografik görüşmecinin soruları, görüşmecilerin gündeme getirdiği konular ve görüşmecilerin kendilerini ifade etmek için kullandıkları dil ile şekillenir. Bununla birlikte, ilk görüşme çok çeşitli olabilirken, aynı katılımcıyla sonraki görüşmeler daha önce ortaya çıkan sorunlara odaklanacaktır.

Görüşmeci olarak genel yönelim, esas olarak Spradely’nin “Etnografik Görüşme”ye dayanıyordu. Röportajda, bilgili görünme cazibesine mümkün olduğunca direnerek ‘cehaletten yola çıkmaya’ ve görüşmeyi katılımcılar ve onların hayatlarını nasıl gördüklerine dair mümkün olduğunca az varsayımla gerçekleştirmeye çalıştık. Bu elbette çok zor bir görevdir, özellikle görüşmecinin görüşmeci ile paylaşılan bilginin farkında olduğu durumlarda, ancak genel bir yönlendirme yaklaşımı olarak hizmet etmiştir.

Ayrıca, görüşmecinin, ondan ne elde etmeyi beklediğine dair net bir fikirle bir görüşmeye gitmemesi gerektiğini düşünerek, hipotezler olmadan başlamaya çalıştım. Bu, cevaplarını istediğim bir dizi önceden hazırlanmış soruyu getirmekten kaçınmayı gerektiriyordu, yine kurumdaki rolüm ve bu alandaki bilgi ve deneyimlerim göz önüne alındığında yapılması gereken karmaşık ve zor bir şeydi. Amacım, katılımcıyı değerlendirmek yerine anlatmaya ve anlatmaya teşvik etmekti, yani mümkün olduğunca ‘ne düşünüyorsun ..?’ veya ‘ne hakkında fikrin nedir?’ gibi sorulardan kaçınmak ve öğrenmeye çalışmaktı. katılımcıların kendi dilinden bir resim oluşturarak, kendilerine ait olmayan ve dolayısıyla lider olarak görülebilecek bir dili tanıtmaktan kaçınmak çözüm değildir.

Ayrıca sorularımı olabildiğince sınırladım. Bu, katılımcının mümkün olduğunca kendi düşüncelerini ve fikirlerini konuşmasına ve geliştirmesine izin veren, görüşmeye yönelik etnografik bir yaklaşımın önemli bir parçasıdır. Görüşmelerin nasıl yapıldığına ilişkin temel amaçlarımı ve eylemlerimi temsil etmektedir.

Görüşmelerin yapılacağı dil seçimi de elbette önemli bir karardı. İngilizce bölümündeki pozisyonum nedeniyle ilk çalışma dili İngilizce olan öğrencilerle çalışmayı seçmiştim, bu da diğer dil bölümlerindeki potansiyel olarak düşman bekçilerden kaçınmayı kolaylaştırıyordu. 

Bunları İngilizce aracılığıyla gerçekleştirme konusundaki nihai karar, grupta anadili olmayan bir İtalyanca konuşmacının varlığından etkilenmiştir, kendi değerlendirmesini yaptığı İtalyanca seviyesi diğerinden çok daha düşük olarak tanımlanmıştır.

Katılımcıların İngilizce seviyesi, grupla etkileşimde bulunma ve düşüncelerini ve görüşlerini ifade etme becerisini sınırlıyor. Dahası, katılımcıların ana dili İngilizce olduğundan, İngilizceyi yerleşik iletişim dili yapmanın yersiz olmayabileceği düşünülmüştür. Nitekim, görüşmelerin nasıl yürütüleceği konusu gündeme geldiğinde, ilk görüşme öncesi toplantıda, İtalyanca ve İngilizce arasında bir seçim önerdim, ancak tüm katılımcılar belki de bir araç olarak İngilizce konuşmak istediklerini ifade ettiler ve araştırma ortamında uygulamaya devam etme ve potansiyel olarak dil becerilerini geliştirmeyi önermiştir.

Düşündüğümüzde, grup İngilizce konuşma tercihi beni ve onları görüşmelerde iki farklı şekilde konumlandırdı. Zaman zaman, bir dil öğretmeni ve grup dil ​​öğrencileri olarak konumlandırılmıştı, bu, çeşitli katılımcılar tarafından İngilizcelerini düzeltmem veya bir İtalyanca kelimeyi veya terimi onlar için İngilizceye çevirmem istendiğinde ortaya çıktı.

Diğer zamanlarda, güç ilişkilerini röportajı kimin yönettiğine göre değiştirerek İtalyan kültürünün ve İtalyan kurumlarının bazı yönlerinin bana açıklanmasını isteyen yabancı bir araştırmacı olarak konumlandım. Grubun ana dili İngilizce olan biri olarak ve belki de bu nedenle İngiliz kültürünün bir temsilcisi olarak tanımlaması, katılımcıların bana kendi kültürlerini açıklama ihtiyacını da etkilemiş olabilir.

Asıl araştırma projesine dönersek, ilk görüşme seansı tamamlandıktan sonra, herhangi bir göze çarpan ve yaygın olarak paylaşılan temaları belirlemek amacıyla bir ilk analiz gerçekleştirildi (bu analizin bir özeti için Bölüm 7’ye bakınız). Bu temalar, görüşmelerin ikinci oturumunda benim için kısmi bir odak haline geldi ve bazen daha fazla düşünce ve yorum elde etmek için kendim tarafından yeniden tanıtıldı. Veri toplama döneminin sonunda, görüşmelerin transkriptlerini yazmak için uzun bir zaman harcanmıştır.

Araştırmada Etnografik Metodolojiler: Alan Notları

Araştırmaya yönelik herhangi bir etnografik yaklaşımın önemli bir parçası, tipik olarak saha notları adı verilenler aracılığıyla, sahadaki gözlemleri kaydetmektir. Bu saha notlarını daha sonra araştırma dönemi boyunca, görüşme bağlamı içinde ve dışında katılımcılarımla gözlemlerimi ve etkileşimlerimi kaydettim. Bu bölümde saha notlarımın nasıl yapıldığını ve araştırmayla nasıl alakalı olduğunu anlatacağız.

Saha notlarıma, araştırmayı tanıttığım hafta olan Ekim 2012’de başladım. Başlangıçta bu notlar, araştırma önerisine sınıfın tepkisi ve öneri sonrasında öğrencilerle, kurumda, dışarıdaki sokaklarda ve kafelerde karşılaşmalarla ilgili düşüncelerimi ve gözlemlerimi kaydetti. Her görüşme seansından (hem bireysel hem de grup) sonra ve kampüs içinde ve dışında katılımcılarımla yapılan diğer tüm karşılaşmalardan sonra daha fazla alan notları yazılmıştır.

Chiseri-Strater ve Sunstein (1997) ‘e dayanarak, saha notlarım aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir:

• Gözlem tarihi, saati ve yeri
• Kaydedilen gerçekler, sitede olanlarla ilgili ayrıntılar
• Kişisel yanıtlar, kayıt alanlarına ilişkin notlar, düşünceler ve izlenimler
• Belirli kelimelere, cümlelere, konuşmaların özetine dikkat
• Tüm gözlemleri kronolojik sıraya göre saklamak için daha fazla araştırma için sahadaki insanlar veya davranışlar hakkında sorular.

The post Tercümanlık Eğitimi Neler İçerir? (16) – Çeviride Etnografik Bir Bakış Açısı – Tercümanlar Neler Yapar? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Fiyatları – Tercüme Danışmanlık first appeared on Web Tercümanlık.