Bu bölümde analiz edilen anlatılardan ortaya çıkan şey, katılımcıların profesyonel tercümanın kimliğiyle ilgili öğretmen söylemlerine göre kendilerini nasıl konumlandırdığıdır. Yazı dizisi örneklemeler üzerinden ilerlediği için önceki yazılarımızda verilen örnekleri inceleyebilirsiniz, böylece bağlamı daha iyi kavrayabilirsiniz.

Matteo ve Marta’nın anlatıları, çok farklı tercüman imgelerini sunar. Matteo’nun anlatısında vurgu, dilbilimsel ve bilişsel becerileri ön plana çıkaran ve kültürel ve kişilerarası becerilerin arka planını oluşturan bir dil uzmanı olarak tercümanın üzerinde görünmektedir. Bu dil becerilerine yapılan vurgunun, verilerdeki diğer bireysel ve grup anlatılarında örneklendiği gibi, katılımcıların çoğu tarafından paylaşıldığı görülmektedir.

Ancak Marta’nın anlatısı, tercümanın fiziksel mevcudiyet (görünüm, jestler, ses) ve aktif katılım (kontrol etme, sakin kalma, kibar olma) açısından muhataplarıyla çok daha ilgili olduğu imajını tanıtır. O halde Marta’nın anlatısında ortaya çıkan Söylem, bir tercümanın görünür ve aracı olduğudur, oysa Matteo’da çok daha görünmez ve aracı olmayan, insanın fiziksel varlığından çok bir dil kanalı gibi görünür. Diğer katılımcılar Marta’nın anlatısındaki Söylemi onaylıyor gibi görünse de, verilerin başka bir yerinde bulunmaması, bunun onlar için birincil öneme sahip olmadığını gösteriyor.

Matteo’nun anlatımından ortaya çıkan bir başka Söylem, kurumun kendisini yüksek öğretimde büyüyen bir pazarlamayı gösteren neoliberal Söylemlerin bir parçası olan “eğitim pazarının” en üst ucunda konumlandırma biçimiydi. Moscato’nun kuruma giriş kazanmaları nedeniyle ‘yetenekli’ öğrencilerle ilgili konuşması, öğrencilerin kurum tarafından kabul edildikleri için en iyisi oldukları söylenen açılış günü anlatılarında da görüldü (dolaylı olarak bunun en iyisi olduğunu ima ederek) . Bu Söylemin, tercüman olma yolunda emin bir kariyer yolunu ima etmesi ve bu kurumdaki öğrencilerin her zaman en iyisiymiş gibi performans göstermeleri gerektiğine dair açıklanmamış bir beklentiyle katılımcılar arasında gerilimlere neden olduğu gösterildi, örtük ama tanımlanmamış bir ölçüttür.

Son olarak, Matteo’nun anlatısı, yüksek miktarlarda “sembolik sermayeye” sahip bir öğretmenin kendi öznel söylemlerini sınıfa nasıl oldukça başarılı bir şekilde sokabileceğini de gösterdi. Moscato’nun tercümanın vurgulayıcı olduğu söyleminin, bazı katılımcıların profesyonel tercüman kimliğine ilişkin algıları üzerinde zararlı etkileri olduğu görüldü ve bu kariyerin gerçekte takip etmek istedikleri kariyer olup olmadığını sorgulamalarına neden oldu (örneğin Rosa ve Sara). Düşünceye göre, Sabatelli’nin aynı sermayeye sahip olmadığı aşikar eksikliği (veriler boyunca bir tercüman olarak ona hiç değinilmemiştir), tercümanın öğrenciler arasında daha az popüler olmasıyla ilgili alternatif Söyleminde de faktörlerden biri olabilir.

Daha önce belirtildiği gibi, bir sonraki Bölümde. Dilin rolünü daha yakından (özellikle anadili konuşmacı modelleriyle ilgili olarak) ve başarılı profesyonel tercümanlar olmak için gerekli kaynaklarla ilgili katılımcılarımın anlatıları aracılığıyla nasıl ortaya çıktığını daha yakından ele almaya devam ediyoruz.

Veri Analizi: Dil Seviyeleri ve Yorumlama

Tercüman ve Anadili Konuşmacı 

Bir sonraki bölümde, birinci yıllarındaki anlatılarında örneklendiği gibi, katılımcıların profesyonel bir tercümanın kimliğine ilişkin algılarında dilin bir kaynak olarak oynadığı özel role bakacağız.

Katılımcıların tercüman olmanın çok önemli olduğu dil becerilerine odaklanması, Chap’te kısaca incelenmiştir. 8, ancak bu bölümde, tercüman kavramını, tercümanın aralarında tercüme ettiği dillerin ‘anadili’ komutuna sahip bir figür olarak incelemek için geliştiriyorum. Bu bölümde daha sonra katılımcılarımın tercüman-öğrenci olarak kendi kimlikleriyle ilişkili olarak ‘anadili konuşmacı modeli’ ile nasıl mücadele ettiklerini (bunun bir açıklaması için bkz. Bölüm 9.7) ve bunları nasıl onayladıklarını, meydan okuduklarını analiz edeceğim. veya bu tür modelleri kurumdaki ilk yıllarında çürütebilir. Bölüm’de alıntı yaptığım verilerden bazı örnekler bu analizde yeniden ortaya çıkıyor, ancak farklı bir bakış açısıyla, özellikle bir tercüman kimliğini talep edebilmek için gereken dil ‘seviyesi’ hakkında yazılmıştır.

Anadili Konuşanlar Kadar İyi Olmaya İlişkin Anlatı: “Rutland”

Aşağıdaki bölümlerde, ilk grup görüşmesinde ortaya çıkan ve aynı görüşmede daha sonra yeniden ortaya çıkan bir anlatıyı analiz ediyorum. Başlangıç ​​olarak, birinci ve ikinci seviyelerde anlatı konumlandırma analizi merceğinden ilk görünümüne bakıyoruz.

Daha sonra aynı analizi tekrar uygulamak için tekrar oluşmasına dönüyorum (Bölüm 9.3.1 ve 9.3.2). Bununla birlikte, ikinci anlatı karmaşıktır, çünkü içinde “gömülü bir anlatı” da vardır (yani, sahneyi, karakterleri ve eylemi değiştiren ama bir şekilde içinde ortaya çıktığı düzenlemeyle alakalı hale getirilen bir anlatı). Bu nedenle, bu gömülü anlatıyı ayrı ayrı analiz ediyoruz, yine birinci ve ikinci düzey analizi uygulayarak, tüm anlatıları bir incelemede bir araya getiren üçüncü bir düzey analizine  geçmeden önce ortak söylemler üzerinde duruyoruz.

İlk grup röportajında ​​Rosa kendisini diğer öğrencilerden daha dezavantajlı olarak konumlandırıyor, çünkü anadili (Farsça) İtalyanca’nın anadili olarak kabul edildiği bir İtalyan kurumunda tercüman olmayı özellikle zorlaştırıyor. Öğrencilerin çoğu ve tüm tercümanlık kursları İtalyancadan başka bir dile ve tam tersine uyarlanmıştır.

Aynı röportajda Silvia, ana dili İngilizce olan İtalyanlardan daha iyi olmasa da, yerli olmayan öğrencilerin de konuşmayı öğrenebileceklerini iddia ederek Rosa’nın kendisini dezavantajlı olarak konumlandırmasını onaylamayı reddediyor. İngiliz profesörü Rutland’ın karakterini “bizden daha iyi İtalyanca konuşan” birine örnek olarak tanıtıyor.

Röportajda, Silvia’nın Rutland’ın dilini kendisinden daha iyi bildiği yönündeki iddiasını anladım ve örnek olarak belirli bir bölüm talep ettim. Aşağıdaki alıntı, öğretmenle ilk sınıftaki deneyimlerinin bir anlatımını sunduğu ve daha sonra diğer katılımcılarla birlikte geliştirilip birlikte inşa edildiği yanıtını göstermektedir. Önce tüm transkripti sunuyorum ve ardından anlatı konumlandırma analizini kullanarak analiz etmeye devam ediyoruz.

Anlatı, Rutland’ın İtalyanca’daki mükemmel telaffuzu hakkında olan başka bir anlatının içine yerleştirilmiştir. Matteo, Rutland gibi konuşmanın ‘bir gramer yöntemi’ olmadığı doğrulamasının ardından, anlatıyı bu bağlamda göreceli hale getirerek gömülü anlatıyı tanıtıyor. Anlatı olayında arkadaşının kendisine verdiği tavsiyeyi takip ettiği için grubu bu ifadeyi onaylıyor olarak konumlandırıyor. (bildirilen konuşmadaki gibi fiillerin aynı zorunlu biçimlerini kullanarak, ‘unut’ ve anlatı anlatan olayda bulunan herkese hitap ediyor gibi görünür)

The post Tercümanlık Eğitimi Neler İçerir? (29) – Veri Analizi: Dil Seviyeleri ve Yorumlama – Tercümanlar Neler Yapar? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Fiyatları – Tercüme Danışmanlık first appeared on Web Tercümanlık.