Yüzyıllar sonra ve bu anıtsal figür hakkında hala hayranlık uyandırmayan çok az şey var. Yine de şaşkınlığa ek olarak, Belzoni’nin heykele ilk bakışını anlatması da çok farklı bir boyuta işaret ediyor: çürüme:

Bu harabelere girdiğimde, ilk düşüncem, götürmem gereken devasa büstü incelemekti. Onu bedeninin ve sandalyesinin kalıntılarının yanında, yüzü yukarı bakacak şekilde ve görünüşe göre İngiltere’ye götürülme düşüncesiyle bana gülümseyerek buldum.

Şunu söylemeliyim ki, güzelliği beklentilerimi aştı, ama büyüklüğü ile değil. Norden’in kendi zamanında yüzü aşağı bakacak şekilde yatarken bahsettiği heykelin kesinlikle aynısı olması gerektiğini gözlemledim, bu da korunmasının nedeni olmalıydı. Bir patlama ile vücudun geri kalanından büstü kimin ayırdığını ya da büstün kimin tarafından yukarı doğru döndürüldüğünü iddia etmeyeceğim.

Yerleştiği yer, tapınağa açılan ana “geçidin kenarıyla neredeyse aynı hizadaydı; ve yanında devasa bir kafa daha olduğu için, Luksor ve Carnak’ta görülebilecekleri gibi, kapının her iki yanında birer tane olabilir.

Diodorus Siculus’un tarif ettiği keyifli ‘kusursuz’ heykel ile karşılaştırıldığında, kırık beden ve onun dağınık kalıntılarının görüntüsü gerçekten üzücü. Shelley’nin hayal gücünü yakalayan şey, heykelin kaldırıldığı sırada düştüğü bakımsızlık durumuydu, çünkü sonesi, firavunun heykelin kaidesine yazılan sözlerinin küstahlığıyla alay ediyor:

Antik bir ülkeden bir gezginle tanıştım
Kim dedi: İki büyük ve gövdesiz taş bacak
Desart içinde durun. Yakınlarında, kumda
Yarım battı, paramparça bir yüz yalan, kaşlarını çattı,
Ve buruşuk dudak ve soğuk emir alayıyla,
Heykeltıraşının bu tutkuların iyi okuduğunu söyle
Hayatta kalan, bu cansız şeylere damgasını vuran,
Onlarla alay eden el ve besleyen kalp:
Ve kaide üzerinde şu kelimeler belirir:
Benim adım Ozymandias, kralların kralı:
Benim eserleri bak, siz güçlü ve umutsuzluk!’
Geriye kalan dışında hiçbir şey yok. Çürümeyi tamamla
O devasa enkazın sınırsız ve çıplak
Yalnız ve düz kumlar çok uzağa uzanır. 

Sanki ‘Kralların kralı siz misiniz? Şuna bakın ki, çalışmalarınız gerçekten de aşıldı ‘, Shelley’nin mesajı, Dünya üzerindeki gücün doğasının geçici olduğu ve hiçbir işin, ne kadar büyük olursa olsun, zamanın tahribatından kaçamayacağıdır. MacGregor, 100 Nesnede Dünya Tarihinde Ramesses heykeline ilişkin çalışması için İngiltere’deki Gateshead yakınlarındaki bir tepenin üzerinde duran Kuzey Meleği modern heykelinin heykeltıraşı Anthony Gormley ile röportaj yaptı.

Çelik yapısı yirmi metre yüksekliğinde, kanatları elli metreden fazla genişliyor ve bir zamanlar madenciler tarafından kurulan on sekizinci yüzyılda bir yerleşim yeri olan Low Fell’in güney kenarına bakıyor. Heykelin kendisi, bir zamanlar Gateshead’in madencilik tarihinin ayrılmaz bir parçası olan ve şimdi “1990’ların başından beri yeşil alan olarak tanınan eski bir maden ocağı küpü banyosunun üzerine oturtulmuş.

Gateshead Konseyi’nin arka plan belgesine göre, Gormley meleğin yerine getirdiği üç işlevden söz ediyor: ‘Öncelikle tarihi bir görev, bize bu sitenin altında kömür madencilerinin karanlıkta iki yüz yıl çalıştığını, ikincisi ise geleceği kavramak ve geçişimizi ifade etmek için. Endüstriden bilgi çağına ve son olarak umut ve korkularımızın odağı olmak için bir heykel evrimleşen bir şeydir.

Gormley, MacGregor’un Ramesses büstü üzerine yazdığı eserine yaptığı katkılarda, granit heykelin materyalinde, esas ‘heykelin bekleme niteliğinin’, yani burada insan yaşamının biyolojik zamanı arasındaki ilişkinin aktarıldığını belirtiyor. Dünyada ve üzerine fikirlerimizi yazdığımız jeolojik zamanın çağlarındaydı.

Heykeller yaşam ölürken varlığını sürdürür, heykeli ölümle diyalog haline getirir, insan niyetinin geçiciliği üzerine bir meditasyon yapar. Belzoni’nin günlüğü de benzer bir yansıma sundu: “Bana, uzun bir çatışmadan sonra hepsi“ yıkılan ve çeşitli tapınaklarının kalıntılarını eski varoluşlarının tek kanıtı olarak bırakan bir devler şehrine girmek gibi görünüyordu.

Bir heykeli çevreleyen ısrar havasına ve arkasındaki insan elinin ısrarına rağmen anıtlarımız zamanın tahribatına yenik düşüyor. Değişen fiziksellikleri ya da bulundukları yerler olsun, bu değişiklikler bir anıtın yapımını bildiren niyetliliği geri dönülmez bir şekilde dönüştürür. Bugün Ramesses heykeli, mekana hakim olduğu British Museum’un Dördüncü Odası’nda duruyor.

Antik çağda çeviri
Osmanlı’da Çeviri Tarihi
türkiye’de çeviri tarihi
Sözlü çeviri tarihi
İlk tercüman kimdir
Çeviri tarihi makale
Cumhuriyet dönemi çeviri faaliyetleri
Antik dönemde çeviri

Ancak, bir zamanlar çok iyi olanı normalleştirme etkisine sahip bir müze parçası olarak bugünkü konumu hakkında bir şeyler var, çünkü artan her yerde ve erişimde, artan bir sıradanlık duygusu geldi.

Her biri akıllı telefonlarıyla fotoğraf çeken ve onları internette dolaştıran yüzbinlerce ziyaretçi; ön tarafına Ramesses basılmış sehpa kitapları ve bez çantalar; her ortaya çıkış, firavunun “mirasının günümüzün ayrılmaz seyirci ve ticarileştirme rejimleri içinde sahiplenilmesinin bir bayağılık, sınırlama havası yaratır.

Ramesses gerçekten de imajını ölümsüzleştirmeye kalkışmıştı, ama gittikten sonra benzerlerine ne olduğunu kontrol edemiyordu. Tüm imparatorluk ihtişamı ve gösterişli övgülerine rağmen, ulaşılamaz görünen bir şey sonunda yakalandı ve evcilleştirildi. İmparatorluğun geçici doğası üzerine yapılan bu meditasyon, kültürel çevirinin hermenötik projesi için önemli dersler içeriyor.

Ramesses’in granit mirası gibi, metni bir yazarın vizyonunun özü olarak anıtsallaştırmak, zamanın geçmesiyle reddedilen bir kalıcılık, bir vizyon ve kasıtlılık sürekliliğini varsaymaktır. Okuyucunun bakış açısından, burada ve şimdi yazar çoktan ölü ve gömülüdür ve metin geçmişin bir kalıntısıdır. Bir çalışmanın zaman içinde ortaya çıkma şekli yazarın kontrolü dışındadır; sadece kumdaki ayak izidir.

Eylem Özerkliği

Etik ve uluslararası ilişkiler konuları ile giderek daha fazla ilgilenmeye başladıkça, Ricoeur, ister yazarın figürünü nasıl yorumladığımız, ister de dünyadaki insan eylemini anlamak için bir temel olarak anlam.

Eylemlerin uzay ve zamanda izlerini bıraktığını ve yazarların metinleri gibi ‘okunabilen’ ‘izler’ bıraktığını ileri sürdü. Her gün ve hayatımız boyunca her türden insan işi yaratır ve bunlarla ilgileniriz. Bunlardan bazıları, insan eyleminin “belgeleri”, “eylemleri” ve “kayıtları” gibi “resmi” dir.

The post Tarihte Çeviri Hikayesi – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.