Dillerarası çeviri bağlamında, bir çevirmenin yorumlayıcı yargısı yazmaya kendini adadığında, yalnızca bir kitleyi bir şekilde etkileme niyetiyle konuşan çevirmendir. Steiner’in, ‘değişim’ ve ‘tazminat’ yoluyla ‘düzen’ kaybını telafi eden ‘ideal’ bir çeviri vizyonu, gerçekte, çeviriye yardımcı olamayacağı, ancak kendisini kendine doğru yönelteceği için, “benzersiz bir şekilde bencil merkezli bir jesti gerektirecektir üretim ve alım bağlamıdır.

Yani çevirmenin izleyicisine karşı. Star Trek’in yeniden başlatılmasında olduğu gibi, çeviri, bir çevirinin şekillendirildiği önceden var olan model olarak varlığını borçlu olduğu bir metin olan önceki metnine düşünceli “başını sallayabilir.

Ancak, Steiner’ın ileri sürdüğü gibi, “mükemmel” çevirinin bir mesajı çarpıtmadan tekrarlayan bir “ikili” olarak davranması gerekiyorsa, o zaman bu bizi her zaman hayal kırıklığına uğratacak bir çeviri markasıdır. Bununla birlikte, çevirinin çok çarpıtıcı süreçleri, yaratıcı bir yenilenme sürecinin bir parçası ve parçası olarak görülebilirse, çevreleme olarak değil, devrim olarak çeviri görüşüne doğru gidiyoruz.

Çeviri görevinin bir taleple başladığını unutmayın: bir gizemi anlamak. Bunu yapmak için belirli bir zaman ve mekan mesafesine ulaşmalı ve yorum nesnelerini kendimize ait kılmalıyız. Ancak bu yorumlama eylemine kaynağın kaybı için yas tutmamıza gerek yoktur.

Okumak, bize ait olmayan bir metinsel dünyada yaşamayı içerir. Performansına katılmalı ve okuyucular olarak nasıl yanıt verdiğimizi etkilemesine izin vermeliyiz. Örneğin, bir romanın karakterlerinin maddi anlamda ‘gerçek’ olmadıklarını bilsek de, onların yaşamlarına, dünyalarına ve endişelerine yine de ‘inanıyoruz’. Okuduğumuzda, metnin doğal değerine yatırım yaparız.

Öyleyse sahiplenmeden önce, derin bir inanç vardır: ödenmeye değer bir şeyin varlığında. Steiner’in modelinde bu, tercümanın ‘inisiyatif güveni, bir inanç yatırımı’ olarak çeviri için metnin anlamlılığını bulduğumuz yorumlama hareketinin ilk aşamasıdır, çünkü eğer çeviri her şeyden önce bir eylemin dışa dönük gösterimi ise anlayış, sonra çeviri, uzantı olarak, bir güven eylemi ile başlamalıdır.

Aslında, tercümenin talep edildiği gerçeği, “orada” bir şeyin var olduğuna dair önceki iddianın kanıtıdır – yabancı dil, yabancı nesne, gizemli eylem, “ötekinin” anlaşılması gereken farkı. İncil’i dua ve adanmışlıkla okumaya başlayan, dili gerçek değil mecazi, gizemli ve pek çok anlamla gören eski yorumcular gibi, modern yorumbilimin markası hem Steiner hem de Ricoeur espouse titizlik ve içgözlemdir.

Metinlerarasılık nedir kısaca
Metinlerarasılık nedir edebiyat
Metinlerarasılık Postmodernizm
Metinlerarasılık Kuramı
Metinlerarasılık nasıl yazılır
Metinlerarasılık pdf
Metinler arası Okuma nedir
Medyalararasılık nedir

Sahip olunan şeyi eski haline getirmeyi değil, metinle düşünceli bir etkileşime girmeyi amaçlamaktadır: ‘Metodik, nüfuz edici, analitik, sıralayıcı olmak, çeviri süreci, tüm odaklanmış anlayış biçimleri gibi detaylandıracak, aydınlatıcı ve genel olarak vücut konuyla ilgilidir.

Kayıpsız çevirinin imkansız olması, süreçten elde edilecek hiçbir şey olmadığı anlamına gelmez. Metinler bir dünya hakkında konuşuyor. Metinlerin hitap ettiği şeyler insan deneyiminde kaldığı sürece, biz onları paylaştığımızda bize insan varoluşu hakkında bir şeyler anlatmaya devam edecekler. Aynı zamanda, anlamadığımız bir şeyin varlığını da kabul ederiz.

Bu da, yanlış anlaşılanlar karşısında kavrayış eksikliğimizin, kendi anlayışımızın yanlış özgürlüğünün ve aynı zamanda bu konuda bir şeyler yapma taahhüdünün farkına varılması anlamına gelir.

Hermeneutik güven, bu anlamda alçakgönüllüdür. Yorumlayıcı önbelleğimizin ilk boşaltmasıdır. Diğer metnin dünyasında kendi eksikliğimizi gidermemiz gereken bir şey olduğu kabulüdür. “Öteki” nin ne anlama geldiğini değil, diğerinin metninin bizim için ne anlama geldiğini sorar:

Yorumlayıcı eylemin aşırı belirlenmesi, doğası gereği enflasyonisttir: “Burada göründüğünden daha fazlası vardır”, “içerik ile yürütme biçimi arasındaki uyum şimdiye kadar gözlemlenenden daha yakın, daha hassastır” diye ilan eder. Bir kaynak-metni çevirmeye değer olarak sınıflandırmak, onu hemen onurlandırmak ve onu bir büyütme dinamiğine dahil etmektir (konu, doğal olarak daha sonra gözden geçirilecek ve hatta belki de reddedilecektir).

Sonuç olarak, çevirmenin yaptığı yatırım nedeniyle orijinalin durumuna bir şeyler eklenir. Arendt’in Benjamin Illuminations’a girişinde yazdığı gibi, dünyamızın işlerine bu şekilde bakmanın muazzam bir değeri vardır:

Denizin dibine inen bir inci dalgıç gibi, dibini kazıp gün ışığına çıkarmak için değil, zenginleri ve tuhafları, incileri ve mercanları derinliklerden koparmak ve yüzeye taşımak için, bu düşünce geçmişin derinliklerine iniyor – ama onu olduğu gibi yeniden canlandırmak ve yok olan çağların yenilenmesine katkıda bulunmak için değildir.

Çevirinin başlattığı “deniz değişimi”, çeviride orijinal bir metin genişletildiğinde ve yenilendiğinde ortaya çıkabilecek yeni zevkler olacaktır. Örneğin, Stieg Larsson’un Millennium serisinde (2005–7), romanlarının ölümden sonra İngilizceye çevrilmesiyle birlikte, İsveççe ve İngilizce olarak büyük uluslararası ilgi ve uzun metrajlı film üçlemesi geldi.

Çeviriyi orijinale göre posterior olarak kavramsallaştırmak, yalnızca sonrayı takip etme duygusuna odaklanmaktır ve ona eşlik eden halkın zihninde tutma duygusunu gözden kaçırır. Benjamin’in terimleriyle, bir metnin zaten yol açtığı orijinal bir yaşamın ‘sürekli yenilenen en son ve en bol çiçeklenmesidir.

Aslında, bir çalışmanın tüm yeniden anlatımları, yeniden yapımları ve revizyonları bu soyun bir parçasıdır ve yazar için ölümünden sonra ‘şöhret’in elde edilmesiyle eşdeğerdir:

Büyük sanat eserlerinin tarihi bize önceki modellerden kökenlerini, sanatçı çağında gerçekleşmelerini ve sonraki nesillerdeki sonsuz ölümden sonraki yaşamlarının prensipte ne olması gerektiğini anlatır. Bu sonuncusunun kendini gösterdiği yere şöhret denir.

Konunun aktarımından daha fazlası olan çeviriler, bir eser hayatta kalma sürecinde, ün çağına ulaştığında ortaya çıkar. Bu nedenle, kötü tercümanların iddialarının aksine, bu tür tercümeler eserlere varlıklarını borçlu olduğu kadar hizmet etmez.

Çeviri eylemi, kaynak metne başka türlü mümkün olmayacak şekillerde bir odak ve bir izleyici kitlesi getirir. Tek dilli okuyucular için bir esere daha fazla erişim sağlamanın ötesinde, bir çevirinin başarısı, çok sayıda dilde sayısız başka çeviri için komisyonlara yol açabilir, yalnızca kendi bölgelerinde tanınan yazarlara ışık tutabilir veya bir eserin önemini ortaya çıkarabilir. şimdiye kadar küçümsenen ya da sadece değerli bir azınlık tarafından bilinen iş gövdesidir.

The post Dillerarasılık – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları first appeared on Web Tercümanlık.